WIBRACJE ZWIĄZKÓW (DZIECKO)

WIBRACJE ZWIĄZKÓW (DZIECKO)

Postautor: Tola » 26 paź 2011, 08:34

DZIECKO jedynka

Selektywnie ukierunkowana pamięć dziecka jedynki wyostrza wspomnienia o dyscyplinie w dzieciństwie, częstej krytyce i karaniu za przejawy talentu przywódczego. Doprowadza to do obsesyjnej postawy dobrego zachowania, które ma uchronić przed popadnięciem w kłopoty.
Jedynka w dzieciństwie skupia swoją uwagę na tym, co należy zrobić, lub na tym, co musi być wykonane. Nie pozostawia sobie żadnego marginesu na wewnętrzne potrzeby. Posiada konstytucję nieustannego wewnętrznego krytyka, jest zirytowana własną domniemaną niedoskonałością. Cudza krytyka jest nadmiarem tak silnie odczuwanym, że wręcz sprawia psychiczny ból. Samokontrola zapewnia zaspokojenie potrzeby bycia grzecznym, odpowiedzialnym i odpowiedniego zachowania się.
Silnie akcentowana przez wymogi otoczenia moralność wytwarza u dziecka jedynki potrzebę samodoskonalenia. Odsuwa ono przyjemności, aby wszystko wykonać jak należy. Zachowanie takie można ocenić jako nadmiar ambicji i brak zdolności do cieszenia się z osiągnięć. Dlatego warto nagradzać dziecko, motywować i uczyć satysfakcji z dokonań. Mamy tu do czynienia z nawykowym przekonaniem, że na dobre życie trzeba sobie zasłużyć, wskutek czego nieświadomie dziecko jedynka odmawia sobie przyjemności. Pracoholizm jest sposobem na uciszenie wewnętrznej krytyki.

Dziecko jedynka nie akceptuje gniewu. Zanim więc zacznie bronić swego stanowiska, szuka potwierdzenia swej racji, aby mieć pewność, że się nie myli. Poczucie bezpieczeństwa w dzieciństwie jedynek zależy od siły samokontroli. Dlatego nawyk ciągłego porównywania, widzenia wad i zalet, utrudnia im relaks i odpoczynek.

Dziecko jedynka potrzebuje:
- rozwinięcia sztuki kompromisu,
- rozwinięcia umiejętności myślenia o ważnych dla siebie sprawach,
- doświadczania przyjemności i dopominania się o nie,
- rozwinięcia umiejętności komunikowania własnych emocji,
- świadomości, że każdy ma swoje miejsce i powołanie, aby nie czuć się zagrożonym osiągnięciami innych,
- przytulania,
- pozytywnych opinii o sobie,
- prawa do wyrażania negatywnych emocji,
- sposobu na wyrażanie negatywnych emocji,

Każde dziecko potrzebuje miłości
- rozluźniania silnie skoncentrowanej uwagi, tak aby dostrzegać różne możliwości.
Ciało dziecka jedynki najszybciej uzewnętrznia problemy emocjonalne i zachwiane poczucie własnej wartości. Realizuje się to poprzez dolegliwości głowy, serca, zaburzenia krążenia, dolegliwości systemu nerwowego, choroby oczu a także anemię.
Pozytywne twierdzenia, które rodzice lub opiekunowie mogą zakodować w świadomości dziecka, tak aby kreowały w przyszłości dobre emocje i wysoką samoocenę, są nieocenionym darem. Zależnie od opinii i słów usłyszanych w dzieciństwie od otoczenia wykształci się system wartości oraz nawykowych zachowań i reakcji na stres. Możemy wyposażyć dziecko jedynkę, w pomocne dla niego przekonania o sobie samym i świecie. Są one wsparciem i podporą dla formującej się osobowości.

Dla dziecka jedynki ważne są zdania:
1. Moje kochane dziecko, jesteś bezpieczne.
2. Zawsze cię kocham i aprobuję twoje wybory.
3. Możesz doświadczać radości w każdej chwili swego życia.
4. Życie zawsze cię kocha.
5. Łatwo poruszasz się wśród ludzi.
6. Zawsze masz szczęście.
7. Jesteś pod szczególną ochroną.
8. Potrafisz sobie radzić z innymi.
9. Jesteś skuteczny.
10. Ciesz się, radość dobrze ci zrobi.


1/1
Połączenie jedynki z jedynką w relacji rodzic jedynka i dziecko jedynka rozwija sztukę poszanowania wolności innej istoty.
Dziecko w takim związku uczy się wpływu autorytetu, rozróżniania granic między indywidualnością i własną przedsiębiorczością. Uczy się kreacji i poszukiwania nowości. Jest wiecznie konfrontowane i sprawdzane, co wyostrza w nim potrzebę własnej wolności.
Autorytety zawsze sprawdzają terytorium, uznając za godnego uwagi i związku tylko tego, kto potrafi podjąć wyzwanie, bronić swojej racji. Intuicyjnie odrzucają uległych i niezdecydowanych, dlatego podświadomie prowokują sytuacje skrajne i wymagające samookreślenia przez innych.
Rodzice uczą się poprzez wpływ dziecka, że ma ono własne ambicje i aspiracje, jest ustosunkowane do swoich wartości. Taki związek autorytetów jest trudną szkołą, w której należy zadbać o wyklarowanie i utrzymanie w dziecku silnego poczucia własnej wartości. Rodzice uczą się poszanowania intymnego terytorium dziecka i tworzenia relacji bez hierarchii.
Jedynka potrzebuje w zawartości imion i nazwisk realizmu w ocenie sytuacji, zdolności do komunikowania emocji i energii twórczej, potrzebuje też zdolności do pracy w grupie i wrażliwości na innych.
Związki partnerskie dwu jedynek to wieczna wojna, jeśli mamy do czynienia z dwoma jedynkami silnymi w zawartości imion i nazwisk, zapewne rozejdą się one dla własnego spokoju. Mogą stworzyć związki oparte na wzajemnie uzupełniających się ambicjach, o ile zechcą oddzielić swoje życie zawodowe i świadomie zaniechać rywalizacji.
Stałe związki jedynek, które przetrwały wiele burz, są najczęściej, przynajmniej z jednej strony, poddane próbie poprzez słabą motywację do działań lub nieumiejętność wyrażania siebie. Często imiona i nazwiska nie poprawiają zdolności realnej oceny sytuacji, ambicji i energii twórczej.

Przedurodzeniowe numerologiczne wizje życia...
Wizja życia sprzed narodzin JEDYNKI zawiera w sobie pragnienie osiągnięcia takiej świadomości siebie samego, swojej indywidualności, aby wewnętrzne poczucie własnej wartości było skrystalizowane przez nieustanną świadomość wyjątkowości swoich zalet.
Istotą spełnienia jedynki jest przewodzenie grupie, poszukiwanie nowości i szanowanie indywidualnych dążeń każdej jednostki.
Sukcesem dla jedynki jest wprowadzanie w czyn śmiałych pomysłów i zdobywanie świata przez kierowanie działaniem innych. Dumą napawa spełnienie ambicji i zdolność skutecznej realizacji pragnień, a także niezależność.

Jeśli jedynka ma rodzica jedynkę, wzajemne relacje uczą przede wszystkim szacunku dla dziecka, jako boskiego przejawu życia. Należy zadbać o to, by relacje te opierały się na partnerskiej współpracy, a nie na tworzeniu hierarchii. Potrzebą dziecka jest bowiem wprowadzanie w czyn nowych pomysłów i samorealizacja. Rodzic jedynka może pomóc mu w tym, pielęgnując ambicje i wspierając zdolności przywódcze.
Egoizm, apodyktyczność, zarozumialstwo i egocentryzm rodzica, jego pozerstwo i karierowiczostwo mogą wyrządzić dziecku krzywdę.

Jeśli jedynka ma rodzica dwójkę, wzajemne relacje uczą kompromisów i współpracy. Dziecko jest silnym indywidualistą a rodzic szarą eminencją, która biegle powinna władać sztuką dyplomacji. W takiej relacji dziecko uczy się współpracy i satysfakcji z dokonanych przedsięwzięć. Rodzic dwójka zaś rozwija zdolność dokonywania zmian, pragnienie nowości.
Problemem dla dziecka może być nawykowe poddaństwo rodzica, jego naiwność, zmienność, uzależnienie od innych i pamiętliwość.

Jeśli jedynka ma rodzica trójkę, wzajemne relacje uczą artystycznego wyrażania siebie i erudycji, swobodnego mówienia i komunikowania emocji. Rodzic trójka zaś uczy się od dziecka jedynki samo-spełnienia i oryginalności, pasji zdobywania świata. Dziecko jest przewodnikiem i inspiratorem zmian, dla rodzica zaś jest to okazja, by przebudować swe życie.
Trudnym doświadczeniem dla dziecka może być krytyka rodzica, jego zazdrość, agresja, kokieteria, gadulstwo i plotkarstwo.

Jeśli jedynka ma rodzica czwórkę, wzajemne relacje uczą systematycznej, zaplanowanej, metodycznej pracy. Dziecko uczy się szacunku do pracy i wytrwałości. Rodzic zaś nie powinien ingerować w aktywność dziecka i hamować jego zapału, jednocześnie ucząc konsekwentnego kończenia rozpoczętych działań. Rodzic czwórka uczy się od dziecka jedynki aktywności i siły ambicji.
Dziecku ciężko jest znosić biedę, surowość, zachowawczy konserwatyzm i nerwową au tory taty wność, czasami ograniczony umysł rodzica i brak woli zmian.

Jeśli jedynka ma rodzica piątkę, wzajemne relacje uczą aktywności i zdolności do korzystania z pięciu zmysłów, tak aby dostrzegać piękno życia. Partnerstwo jest tu gwarancją wspólnej pasji sportowej, aktywności i podróży. Rodzic piątka uczy się od dziecka jedynki ukierunkowania swojej rozproszonej energii twórczej na realizację konkretnego celu.
Trudno jest dziecku poradzić sobie z niecierpliwością i moralizo-waniem rodzica impulsywnego, leniwego, fanatycznego i zapatrzonego w siebie.

Jeśli jedynka ma rodzica szóstkę, wzajemne relacje uczą ją dostrzegania wartości rodziny, odpowiedzialności, współczucia i wewnętrznej harmonii uzewnętrznianej w artystycznym smaku, w doborze stroju lub dekorowaniu wnętrz. Rodzic szóstka zaś uczy się od dziecka jedynki aktywności, zdrowego egoizmu i wartości własnej niezależności. Świadoma i dojrzała szóstka nie popełni błędów nadopiekuńczości, która w konfrontacji z jedynką nieuchronnie prowadzi do buntu dziecka w akcie samoobrony.
Szkodę dziecku wyrządzić może rodzic-cierpiętnik, pesymista, z kompleksem niższości, zazdrosny, konfliktowy, podejrzliwy i zbyt krytyczny.

Jeśli jedynka ma rodzica siódemkę, wzajemne relacje uczą dostrzegania filozoficznej głębi życia. Dziecko uczy się pasji nauki i poznawania
Przedurodzeniowe numerologiczne wizje życia... 107
wiedzy, a także dostrzegania wartości osobistych doświadczeń. Rodzic siódemka uczy się od dziecka jedynki samospełnienia i twórczego entuzjazmu. Siódemka powinna być świadoma tego, że jej nadmierne przywiązanie do szczegółów jest dla dziecka jak więzienie. Dziecko uczy się dostrzegania we wszystkim duchowej głębi przez szacunek dla osiągnięć rodzica, na swój własny sposób.
Ciężko jest dziecku poradzić sobie z egocentryczną dominacją rodzica skłonnego do tyranii, zarozumiałego pracoholika, introwertycz-nego pedanta, czasami obsesyjnego.

Jeśli jedynka ma rodzica ósemkę, wzajemne relacje uczą dziecko wartości pieniądza i władzy oraz równowagi pomiędzy światem ducha i materii. Ósemka rodzic w tym związku uczy się aktywnego poszukiwania, jedności myśli i czynu. Zaś dziecko jedynka poznaje duchowe prawa świata, sprawiedliwość i moc myśli, uczy się korzystania z tej mocy tak, aby kreować swoją rzeczywistość i aby nikomu nie szkodzić.
Problemem dla dziecka będzie klęska finansowa rodzica, jego egoizm, brutalność, surowość, wypadki, destrukcja, nieczułość i zatwardziałość.

Jeśli jedynka ma rodzica dziewiątkę, wzajemne relacje uczą ją wrażliwości na innych ludzi, wspomagania słabszych i otaczania ich zrozumieniem bez stawiania warunków. Jedynka dziecko potrzebuje podróży, aby doświadczyć wolności i przestrzeni, potrzebuje uwagi rodzica skupionej na jego pomysłach choć przez chwilę. Dziecko jedynka uczy rodzica dziewiątkę zdrowego egoizmu i ambicji, zdobycia uznania dla swych działań.
Dziecku trudno będzie poradzić sobie z samotnością rodzica, jego skrytym cierpieniem, rezygnacją, złością, uporem, strachem i kłótniami.

źródło: Ebok/ Autor: Małgorzata Brzoza, Tytuł: Numerologia związków.
Ostatnio zmieniony 26 paź 2011, 10:42 przez Tola, łącznie zmieniany 6 razy
Uwaga: Na PW, nie udzielam odpowiedzi, na temat Tarota i Numerologii.
Awatar użytkownika
Tola
Dopiero się rozkręcam
 
Posty: 446
Rejestracja: 21 lut 2011, 08:25
Podziękował : 0 raz
Otrzymał podziękowań: 4 razy

Re: WIBRACJE ZWIĄZKÓW (DZIECKO)

Postautor: Tola » 26 paź 2011, 08:40

DZIECKO dwójka

Selektywnie ukierunkowana pamięć dziecka dwójki wyostrza wspomnienia o takim dzieciństwie, w którym dorośli mający różne oczekiwania kochają tym bardziej, im bardziej są zadowoleni i im pełniej spełnione były ich wymagania. Dziecko to rozwija w sobie zdolność zadowalania dorosłych poprzez granie odpowiedniej roli.

Dziecko dwójka, by podobać się różnym cenzorom, nawykowo tłumi swoje potrzeby. Stara się zadowolić innych, być niezastąpionym, aby czuć się potrzebnym i kochanym. Identyfikuje się z odgrywanymi rolami, aby utrzymać kontakt z wybraną osobą. Nie jest to fałsz ani maska, lecz system obronny polegający na dostosowaniu się do zaistniałych warunków i sytuacji. Satysfakcja, a nawet duma, są uwarunkowane poczuciem bycia potrzebnym. Trudno jest dziecku dwójce skupić się na sobie, rozpoznawać i komunikować własne potrzeby. Kluczem do rozpoznania potrzeb takiego dziecka jest obserwacja tego, co ono daje, bowiem daje ono innym to, czego samo potrzebuje. Odwzajemnienie tego, co otrzymujemy, da dziecku satysfakcję i pozwoli umocnić poczucie bezpieczeństwa. Nawykowe dawanie z nieuświadomionym oczekiwaniem rewanżu czyni dziecko dwójkę szczególnie wrażliwym i drażliwym, bowiem wydaje mu się, że sytuacja jest jasna, podczas gdy obdarowany może w istocie nie mieć pojęcia o tej zależności.
Wskutek szczególnie ukierunkowanej uwagi dziecka dwójki uzależnia ono poczucie własnej wartości od opinii i uwagi innych. Do czternastego roku życia dwójka utożsamia się z oczekiwaniami ludzi, którym pomaga. Spełniając oczekiwania, identyfikuje się z nimi. Przed dwudziestym rokiem życia uwaga wewnętrzna dziecka dwójki przesuwa się na pozycję obserwatora. Może ono przyjąć za swój skrajnie odmienny ideał.
Dziecko dwójka posiada szczególnie silną intuicję, predyspozycje mediumiczne dają mu zdolność wyczuwania nastrojów, subtelnych energii emocji i oczekiwań. Często około trzeciego roku życia opowiada o miejscach, w których niegdyś żyło, i o swoim wcześniejszym życiu. Jego powołaniem jest wznoszenie nas na wyższy poziom rozwoju poprzez uwrażliwianie na innych, altruizm i odczytywanie sygnałów własnego ciała. Gdy na przykład boli cię głowa, a twoje dziecko dwójka mówi: „Mamo, może nie pojedziesz teraz do sklepu?", nie lekceważ jego zdania i swego ciała. Po prostu mu zaufaj. Zakupy nie są najważniejsze na świecie.
Dzieci dwójki magicznie wyłuskują z otoczenia to, co w nim najlepsze, i pomagają innym osiągnąć satysfakcję.

Każde dziecko potrzebuje miłości
Dziecko dwójka potrzebuje:
- kierowania swojej uwagi na siebie,
- rozpoznania i komunikowania własnych oczekiwań i potrzeb,
- odwzajemnienia uwagi i prezentów,
- zainteresowania swoją osobą, aby mogło się oderwać od nawykowego zadowalania innych,
- ciszy i czasu dla siebie, by poznać własne, wewnętrzne oczekiwania wobec życia,
- poszanowania swojej godności,
- prawa do złości i oparcia w akceptacji, aby nawykowe pochlebstwa i pokora jej nie hamowały,
- wyjazdów, aby zmienić stałe towarzystwo.
Ciało dziecka dwójki najszybciej uzewnętrznia problemy emocjonalne i zachwiane poczucie własnej wartości poprzez dolegliwości psychosomatyczne, skórne, katar i bóle zębów.
Pozytywne twierdzenia, które rodzice lub opiekunowie mogą zakodować w świadomości dziecka, tak aby kreowały w przyszłości jego dobre emocje i wysoką samoocenę, są nieocenionym darem. To zależnie od opinii i słów usłyszanych od otoczenia wykształci się system wartości oraz nawykowe zachowania i reakcje na stres. Możemy wyposażyć dziecko dwójkę w pomocne dla niego przekonania o sobie samym i świecie. Są one wsparciem i podporą dla formującej się osobowości.

Ważne dla dziecka dwójki są zdania:
1. Moje kochane dziecko, wiesz, czego chcesz.
2. Zawsze wiesz, co jest dla ciebie dobre.
3. Świetnie radzisz sobie w życiu.
4. Jesteś urodzonym dyplomatą.
5. Jesteś sobą i jesteś bezpieczne.
6. Potrafisz korzystać z nowości.
7. Masz w sobie doskonały spokój.
8. Potrafisz się cieszyć.
9. Zawsze sobie poradzisz.
. 10. Zasługujesz na wszystko, co najlepsze.


2/2
Połączenie dwóch dwójek w relacjach rodzice dzieci to sztuka współistnienia, z jednoczesnym wykreowaniem własnego zdania. Dwójki mają tendencję do wycofywania się i podporządkowywania, czasami wręcz ślepego. Niebezpieczeństwem dla takiego związku jest poddaństwo, bezkrytyczne podporządkowanie, często komuś trzeciemu, jakiemuś autorytetowi.
Dzieci dwójki uczą się rozumienia sensu pracy innych i wspierania ich wysiłków, jednak bez poddaństwa i apodyktyczności. Uczą się dyplomatycznie godzić różne interesy. Niezbędna jest im pewność siebie, samodzielność w ocenie sytuacji i świadomość, że nie można wszystkich zadowolić, a kompromis jest często rezygnacją z jakiejś opcji.
Rodzice dwójki powinni zadbać o wykształcenie u dzieci dwójek zdolności współpracy, czyli dążenia do wspólnego celu z zachowaniem własnej niezależności. Nagminnie popełnianym błędem przez dwójki jest działanie pod wpływem uczuć, sympatii, bez rzeczywistej oceny sytuacji.
Dwójki przy zachwianym poczuciu własnej wartości mogą obiecywać gruszki na wierzbie, dlatego w zawartości imion i nazwisk potrzebują ambicji, pasji życia, zdolności do komunikacji z otoczeniem i realizmu w ocenie rzeczywistości.
Związek partnerski dwójek może opierać się na doskonałym porozumieniu, o ile obie są silne wewnętrznie i ambitne. Motywacje do działań powinny wnosić potrzebę wolności i samostanowienia.
Słabe dwójki tworzą związki emocjonalnych szantaży i oczekiwania na działanie drugiej strony, bez zrozumienia, że to my sami decydujemy o naszych doświadczeń.

Wizja życia sprzed narodzin DWÓJKI zawiera w sobie pragnienie nauczenia się okazywania uczuć i realizacji własnych ambicji pomimo dominującej potrzeby istnienia w grupie i spełniania oczekiwań autorytetów, które są wokół.
Istotą spełnienia dwójki jest kontrola własnych emocji, tak aby nie panowały podczas podejmowania działań. Tylko wtedy można dążyć
do wspólnego innym celu bez podporządkowania, bez poddaństwa i obojętności, wnosząc własną niezależną część pracy.
Sukcesem dla dwójki jest stworzenie szczęśliwych związków przyjaźni, a wtedy wewnętrzny spokój i uczuciowość uczynią z dwójki doskonałego doradcę, bezstronnego i tolerancyjnego.

Jeśli dwójka ma rodzica jedynkę, wzajemne relacje uczą ją siły ambicji i samospełnienia, apetytu na życie. Zaś rodzic jedynka uczy się dyplomacji i sztuki kompromisów. Dziecko dwójka potrafi spełniać oczekiwania i wkupić się w łaski, co powoduje zadowolenie rodzica jedynki. Ważne jest jednak, aby nie podnosił wciąż dziecku poprzeczki, lecz by starał się pomóc mu w zaspokojeniu prawdziwych, wewnętrznych, rozpoznanych potrzeb.
Krzywdę dziecku wyrządzić może egoizm, apodyktyczność, zarozumialstwo i egocentryzm rodzica, jego pozerstwo i karierowiczostwo.

Jeśli dwójka ma rodzica dwójkę, wzajemne relacje uczą współpracy z zachowaniem niezależności własnego wkładu w dążenie do realizacji wspólnego celu. Ważne dla obu stron jest rozpoznanie własnych aspiracji i potrzeb, aby nie wymuszać szantażem uczuciowym zachowania dziecka. Dyplomacja rodzica może wraz z poszanowaniem inności dziecka dać mu poczucie akceptacji.
Problemem dla dziecka może być nawykowe poddaństwo rodzica, jego naiwność, zmienność, uzależnienie od innych i pamiętliwość.

Jeśli dwójka ma rodzica trójkę, wzajemne relacje uczą artystycznej swobody wyrażania swoich myśli i emocji. Dziecku powinno być przekazywane poczucie wyjątkowości, aby wsparło samoocenę. Rodzic trójka uczy się od dziecka dwójki skromności, spokoju i prostoty. Dziecko rozwija życie towarzyskie i zdolność nawiązywania kontaktów.
Trudnym doświadczeniem dla dziecka może być krytyka rodzica, jego zazdrość, agresja, kokieteria, gadulstwo i plotkarstwo.

Jeśli dwójka ma rodzica czwórkę, wzajemne relacje uczą ją wartości systematycznej pracy i rozpoczynania przedsięwzięć na nowo po zmianie warunków życia. Rodzic czwórka, mając dziecko dwójkę, uczy się od niego tolerancji, neutralności i sztuki kompromisów. Dziecko dwójka wrażliwe uczuciowo, potrzebuje okazywania uczuć i słownych zapewnień o własnej wartości.
Bardzo ciężko może znosić biedę, surowość, zachowawczy konserwatyzm i nerwową autorytatywność, ograniczony umysł rodzica i brak woli.

Jeśli dwójka ma rodzica piątkę, wzajemne relacje uczą ją kosztowania świata i pasji odkrywania nowości. Piątka rodzic uczy się skromności, delikatności i wrażliwości uczuciowej. Zaś pasja aktywności rodzica piątki, inspiruje dziecko do zdobywania własnych rekordów i ukazuje czar niezależności. Rodzic w pogoni za emocjami powinien umieć zatrzymać się przy uczuciach swego dziecka i nie oczekiwać od niego wiecznego zdobywania świata.
Trudno jest dziecku poradzić sobie z niecierpliwością i moralizo-waniem rodzica impulsywnego, leniwego, fanatycznego i zapatrzonego w siebie.

Jeśli dwójka ma rodzica szóstkę, wzajemne relacje uczą harmonii i własnej niezależności przez pokonanie skłonności do spełniania oczekiwań. Rodzic szóstka powinien świadomie, z najwyższą starannością uszanować niezależność dziecka, pokonując własną nadopiekuńczość. Rodzic w tej relacji uczy się rezerwy i roli doradcy.
Szkodę dziecku wyrządzić może rodzic-cierpiętnik, pesymista wątpiący w siebie, zazdrosny i konfliktowy, podejrzliwy krytykant.

Jeśli dwójka ma rodzica siódemkę, wzajemne relacje uczą ją perfekcji w poszukiwaniu odpowiedzi na interesujące pytania. Duchowo rozwinięty rodzic siódemka może pokazać dziecku głębię jego własnej osobowości i zarazić je chęcią poznania pozaempirycznego. Rodzic zaś w tym układzie uczy się poskramiania własnego pedantyzmu, dyplomatycznych sposobów komunikacji i poszukiwania wspólnych tematów.
Ciężko jest dziecku poradzić sobie z egocentryczną dominacją rodzica skłonnego do tyranii, zarozumiałego pracoholika, introwertycz-nego pedanta, czasami obsesyjnego.

Jeśli dwójka ma rodzica ósemkę, wzajemne relacje uczą dziecko siły i umiejętności współpracy z autorytetem. Rodzic powinien świadomie wzmacniać poczucie własnej wartości u dziecka i nigdy nie pozwolić sobie na jej umniejszanie. Dwójka uczy tu rodzica ósemkę wrażliwości uczuciowej, delikatności i neutralności. Silny i autorytatywny rodzic uczy dziecko realnej oceny sił i sytuacji.
Problemem dla dziecka będzie klęska finansowa rodzica, jego egoizm, brutalność, surowość, skłonność do destrukcji, nieczułość i zatwardziałość.

Jeśli dwójka ma rodzica dziewiątkę, wzajemne relacje uczą dwójkę humanitarnej solidarności i nauczania ludzi bezwarunkowej miłości. Rodzic jest blisko duchowych potrzeb dziecka i może poprzez własną etykę przekazać zasadę: czyń drugiemu tak, jak chcesz, aby i tobie czyniono. Dwójka dziecko wnosi w życie dziewiątki rodzica towarzyskość i potrzebę przyjaźni, nie pozwalając mu na samotność.
Dziecku trudno będzie poradzić sobie z samotnością rodzica, jego skrytym cierpieniem, rezygnacją, złością, uporem, strachem i kłótniami.

źródło: Ebok/ Autor: Małgorzata Brzoza Tytuł: Numerologia związków
Ostatnio zmieniony 26 paź 2011, 10:50 przez Tola, łącznie zmieniany 2 razy
Uwaga: Na PW, nie udzielam odpowiedzi, na temat Tarota i Numerologii.
Awatar użytkownika
Tola
Dopiero się rozkręcam
 
Posty: 446
Rejestracja: 21 lut 2011, 08:25
Podziękował : 0 raz
Otrzymał podziękowań: 4 razy

Re: WIBRACJE ZWIĄZKÓW

Postautor: Tola » 26 paź 2011, 08:44

DZIECKO trójka

Selektywnie ukierunkowana pamięć dziecka trójki wyostrza wspomnienia o nagradzaniu w dzieciństwie jego osiągnięć uwagą i pochwałami. Rodzice i opiekunowie więcej uwagi poświęcali dokonaniom niż emocjom dziecka trójki. Dlatego trójka w dzieciństwie nawykowo podejmuje zadane misje, wykonuje zadanie na medal i zyskuje uznanie otoczenia. Praca jest dla trójki sposobem na zdobycie szacunku i pozycji. Intuicyjnie zespala się ze swoim celem i kreuje wizerunek odpowiedni do oczekiwań otoczenia. Jest kameleonem, potrafi idealnie wpasować się w każde miejsce, przekonania i w każde warunki, o ile uznaje za swoje.
Dziecko trójka lubi wygrywać. Skupia wtedy na sobie uwagę innych i czuje satysfakcję ze swoich dokonań. Potrafi współpracować z każdym. Skupia swoją uwagę na cudzych oczekiwaniach i stara sieje spełnić, dając jak największą satysfakcję otoczeniu.
Dziecko trójkę cechuje wewnętrzny optymizm i wspaniała wyobraźnia. Aktywność twórcza jest dla niego lekarstwem na kłopoty, często pisze i rysuje. Lubi izolować się od codzienności. Maluje, gra, tańczy, robi, co może, aby się wyróżniać i zapewnić sobie poczucie wyjątkowości.
Jest to istota szalenie wrażliwa, jak nikt inny potrafi wnieść radość w życie innych, cieszyć się drobnostkami, niezbędne jest mu jednak słowne uznanie. Dziecko trójka lubi prestiż i do tego właśnie dąży, nawykowo chcąc być najlepszym w dziedzinach, którymi się zajmuje. Potrzebuje akceptacji grupy i bycia najlepszym.

Dziecko trójka potrzebuje:
- aktywności artystycznej,
- chwalenia i uwagi poświęconej jego osobowości,
- realizmu w ocenie rzeczywistości, aby nie zastąpić jej fantazją,
- nagradzania za sukcesy, aby nauczyć się nimi cieszyć,
- prawa do przeżywania lęku,
- pracy z własnymi uczuciami, aby nie zagłuszać emocji kolejnymi wyzwaniami.

Każde dziecko potrzebuje miłości
- poczucia własnej wartości, aby nie uciekać przed krytyką,
- wsparcia przez dorosłych jego własnych pomysłów twórczych,
- pracy w grupie (np. teatr, chór, zajęcia plastyczne, sportowe).
Ciało dziecka trójki najszybciej uzewnętrznia problemy emocjonalne i zachwiane poczucie własnej wartości poprzez dolegliwości stawów, nerwów, gardła, poprzez katar i zaburzenia krążenia krwi.
Pozytywne twierdzenia, które rodzice lub opiekunowie mogą zakodować w świadomości dziecka, tak aby kreowały w przyszłości jego dobre emocje i wysoką samoocenę, są nieocenionym darem. To zależnie od opinii i słów usłyszanych od otoczenia wykształci się system wartości oraz nawykowe zachowania i reakcje na stres. Możemy wyposażyć dziecko trójkę w pomocne dla niego przekonania o sobie samym i świecie. Są one wsparciem i podporą dla formującej się osobowości.

Ważne dla dziecka trójki są zdania:
1. Moje kochane dziecko, masz talent.
2. Potrafisz się wszędzie odnaleźć.
3. Jesteś bezpieczne w ciszy.
4. Jesteś częścią doskonałego życia.
5. Jesteś wyjątkowe i masz szczęście.
6. Możesz swobodnie wyrażać to, co czujesz.
7. Jesteś radością życia.
8. Pięknie mówisz i łatwo ci to przychodzi.
9. Zawsze potrafisz się dopasować.
10. Wyższa opieka kieruje cię zawsze w dobrą stronę.


3/3
Związek trójki z trójką w relacjach rodzice dzieci powinien nieść wsparcie artystyczne i naukę komunikacji emocji poprzez słowo, aby uczyć innych cieszyć się życiem.
Dzieci trójki uczą się słuchania i opowiadania, optymizmu i artystycznej ekspresji. Uczą się swojej wyjątkowości i powinny mieć świadomość powołania do niesienia radości innym.
Rodzice powinni wspierać inicjatywy artystyczne, szaleńcze potrzeby wyrażania siebie i uczyć dzieci mówić o tym, co odczuwają. Ważne jest, aby pomóc dziecku trójce zabezpieczyć jego potrzebę wyjątkowości. Brak możliwości wyrażania siebie wprowadza poczucie krzywdy i zazdrość wobec tych, którzy potrafią uzewnętrznić swoje emocje. Zamknięta emocjonalnie trójka wycofuje się z rzeczywistości lub za wszelką cenę poszukuje akceptacji w grupie.
Rodzice trójki uczą się komunikowania własnych emocji rodzinnych i czerpania radości z codziennych zdarzeń.
Dla prawidłowego funkcjonowania trójki niezbędne w zawartości imion i nazwisk są: ambicja, realizm w ocenie sytuacji, energia do działania, komunikacja i wrażliwość na potrzeby innych.
Związek partnerski dwóch trójek, jeśli są silne, ambitne i posiadają pewność siebie, jest artystycznym duetem uzupełnień, z silną świadomością powołania do służby światu, aby uwrażliwiać ludzkość i uczyć innych radości życia. Niezbędne jest do tego wnętrze, znające swoją wartość, silne motywacje do działań i konkretny sposób wyrażania siebie. Trójki potrzebują bezwzględnie umiejętności realnej oceny rzeczywistości.
Słabe trójki ryzykują nadmierne intelektualizowanie, gadulstwo, plotkarstwo i życie bez głębi, ślizgając się po jego powierzchni. Poczucie osamotnienia odbiera im możliwości twórcze i smak artystyczny. Poczucie to jest wynikiem indywidualnych wyborów i wynika tylko z własnego stosunku do świata.


Wizja życia sprzed narodzin TRÓJKI zawiera w sobie pragnienie nauczenia się swobodnego wyrażania emocji, uczuć i myśli w artystyczny sposób, w dowolnie wybranej dziedzinie.
Istotą spełnienia trójki jest równowaga w ocenianiu sytuacji i optymistyczna wizja przyszłości. Trójka jest sobą, kiedy uczy innych radości z życia, z codziennych zdarzeń i osiągnięć.
Sukcesem dla trójki jest twórczość artystyczna i zdobycie uznania, stanie się kimś wyjątkowym.

Jeśli trójka ma rodzica jedynkę, wzajemne relacje uczą dziecko stanowczości i siły ambicji oraz niezależności. Dziecko wnosi w życie rodzica potrzebę artystycznego uwrażliwienia i wzmacnia potrzebę osiągnięcia sukcesu. Rodzic zaś jest odpowiedzialny za poczucie własnej wartości u swego dziecka i za jego pasję spełniania dziecięcych ambicji.
Krzywdę dziecku wyrządzić może egoizm, apodyktyczność, pozerstwo, karierowiczostwo, zarozumialstwo i egocentryzm rodzica.

Jeśli trójka ma rodzica dwójkę, wzajemne relacje uczą ją uczuciowej wrażliwości, kompromisu i współpracy. Dziecko przebywa pod wpływem osoby dyplomatycznej i może swobodnie wyrażać swoje uczucia. Dwójka rodzic uczy się w tej relacji komunikowania swoich emocji poprzez słowo. Uczy się mówić o rzeczach ważnych i wspólnych potrzebach.
Problemem dla dziecka może być nawykowe poddaństwo rodzica, jego naiwność, brak konsekwencji w działaniu, uzależnienie od innych i pamiętliwość.

Jeśli trójka ma rodzica trójkę, wzajemne relacje uczą korzystania z wyobraźni, równowagi, artystycznej ekspresji i czułości. Dziecko i rodzic wzajemnie rozwijają swoją inteligencję i talent literacki. Rodzic potrafi szanować intymność dziecka i jego własny świat, nie burząc go sprowadzaniem do rzeczywistości. Ten inspirujący związek powinien rozwijać u dziecka pasję twórczą.
Trudnym doświadczeniem dla dziecka może być krytyka rodzica, jego zazdrość, agresja, kokieteria, samotność, gadulstwo i plotkarstwo.

Jeśli trójka ma rodzica czwórkę, wzajemne relacje uczą dziecko pogodzenia się z ograniczeniami rzeczywistości. Rodzic czwórka uczy się od dziecka trójki radości z życia codziennego. Dla dziecka szalenie ważne jest dostrzeganie przez rodzica jego zdolności artystycznych i aprobaty dla jego twórczych planów. Potrzebuje ono wiedzieć, że jest kochane.
Bardzo ciężko znosi biedę, surowość, zachowawczy konserwatyzm i nerwową autorytatywność, ograniczony umysł rodzica i brak woli.

Jeśli trójka ma rodzica piątkę, wzajemne relacje uczą ją podejmowania ryzyka. Rodzic jest ekspresyjnym poszukiwaczem przygód, jeśli jest dojrzały, zapewni dziecku rozrywkę, szalone eskapady i emocje zmian. Dziecko uczy rodzica wrażliwości na piękno, wyrażania własnych uczuć i emocji, równowagi i obowiązkowości.
Trudno jest dziecku poradzić sobie z niecierpliwością i moralizo-waniem rodzica impulsywnego, leniwego, fanatycznego i zapatrzonego w siebie.

Jeśli trójka ma rodzica szóstkę, wzajemne relacje uczą dziecko dostrzegania wartości szczęśliwej rodziny i odpowiedzialnej opieki. Rodzic posiadający zdolności manualne powinien wspierać dążenia dziecka do artystycznego rozwoju, przezwyciężając skłonność do nadopiekuń-czości. Dziecko trójka uczy rodzica szóstkę poczucia własnej wartości i twórczej aktywności w życiu.
Szkodę dziecku wyrządzić może rodzic-cierpiętnik, pesymista wątpiący w siebie, zazdrosny, konfliktowy i podejrzliwy krytykant.

Jeśli trójka ma rodzica siódemkę, wzajemne relacje uczą ją wytrwałego dopracowywania szczegółów, poznania głębi własnej istoty przez doświadczenia duchowe. Zaś rodzic uczy się radości z życia i zaistnienia w towarzystwie. Łączy ich wyobraźnia, choć inaczej ukierunkowana, u dziecka wolna i bezgraniczna, u rodzica siódemki ujęta w ramy logiki. Świadoma siódemka poskromi swoje pedantyczne wymagania dla swobody wyrażania się dziecka.
Ciężko jest dziecku poradzić sobie z egocentryczną dominacją rodzica skłonnego do tyranii, zarozumiałego pracoholika, introwertycz-nego pedanta, czasami obsesyjnego.

Jeśli trójka ma rodzica ósemkę, wzajemne relacje uczą ją postępowania z autorytetem władzy, a także szczerości i organizacji działań. Ósemka ma szansę nauczyć się mówić o swoich potrzebach i uczuciach, nauczyć się radości z życia codziennego. Dziecko w relacji z tak silnym rodzicem może nauczyć się respektu do siły i szacunku do osób postępujących etycznie.
Problemem dla dziecka będzie surowość rodzica, jego klęska finansowa, egoizm, brutalność, skłonność do destrukcji, nieczułość i zatwardziałość.

Jeśli trójka ma rodzica dziewiątkę, wzajemne relacje uczą dziecko artystycznej ekspresji, poprzez taniec i muzykę, oraz pracy dla idei naprawiania świata i wspierania potrzebujących. Rodzic dziewiątka może nauczyć się od dziecka trójki autentycznej radości z siebie i z codzienności oraz komunikacji własnych emocji. Zaś dziecko przebywa z osobą, której uwaga jest skupiona na innych, i potrzebuje słownego wsparcia dla własnej pasji samorealizacji.
Dziecku trudno będzie poradzić sobie z samotnością rodzica, jego skrytym cierpieniem, rezygnacją, uporem, strachem, złością i kłótniami.

źródło: Ebok/ Autor: Małgorzata Brzoza Tytuł: Numerologia związków
Ostatnio zmieniony 26 paź 2011, 10:56 przez Tola, łącznie zmieniany 3 razy
Uwaga: Na PW, nie udzielam odpowiedzi, na temat Tarota i Numerologii.
Awatar użytkownika
Tola
Dopiero się rozkręcam
 
Posty: 446
Rejestracja: 21 lut 2011, 08:25
Podziękował : 0 raz
Otrzymał podziękowań: 4 razy

Re: WIBRACJE ZWIĄZKÓW (DZIECKO)

Postautor: Tola » 26 paź 2011, 08:48

DZIECKO czwórka

Selektywnie ukierunkowana pamięć dziecka czwórki wyostrza wspomnienia o bólu straty i nadmiernych obowiązkach. Dziecko czwórka doświadcza w dzieciństwie obciążenia obowiązkami dorosłych, co wynika z nieobecności jednego z rodziców lub jego zupełnej nieodpowiedzialności. Melancholia i pesymizm są tu formą samoobrony.
Dziecko czwórka cierpi, nie mając możliwości wyrażenia swoich emocji. Strata i cierpienie kształtują schemat obronny w postaci gdybania i wyobrażania sobie bolących spraw z przeszłości, aby ich uniknąć na przyszłość.
Uwaga dziecka czwórki skupia się na tym, czego mu brakuje. Idealizuje ono swe oczekiwania tak, by były jak najbardziej romantyczne. Pamięć obraca się wokół przeświadczenia, że na początku jego życia ktoś zabrał obfite źródło miłości. Stąd poczucie porzucenia, silnie zachwiane poczucie własnej wartości i chwiejna samoocena.
Dziecko czwórka jest silne, potrafi dążyć do celu. Posiada zdolność realnej oceny sytuacji i zdolność rozpoczynania na nowo po załamaniu wyjściowej sytuacji. Nawykowo powracająca w życiu depresja jest wynikiem wiecznej i niespełnionej nadziei na wielką miłość i intensywną partnerską przyjaźń.
Złość i wściekłość odczuwana po porzuceniu jest często nie wyartykułowana. Jest wtedy spychana do wnętrza i przyjmuje rolę surowego samokrytyka. Dziecko czwórka potrzebuje światła i akceptacji, przytulania i tulenia jak nikt inny.
Często pasywność dziecka czwórki jest wynikiem egocentrycznego skupienia na własnym nieszczęściu, nieuchwytnym pragnieniu. Pierwszą reakcją jest melancholijne lenistwo, drugą pracoholizm. Praca pozwala ekspresyjnie przeciwstawić się bólowi. Jest ona sposobem doskonalenia siebie i kontroli nad własnymi emocjami. Intensywne przeżycia emocjonalne mogą zamieniać się w pasywność działania, co jest widoczne w skłonności do wyolbrzymiania własnych emocji, np. bólu, krzywdy, strachu itp.

Dziecko czwórka potrzebuje:
- radości dzieciństwa,
- nagradzania wolnym czasem,
- rozmów o jego emocjach i potrzebach,
- wspierania wewnętrznego poczucia własnej wartości,
- doprowadzania rozpoczętej pracy do końca, aby nie sabotować własnych osiągnięć

Każde dziecko potrzebuje miłości
- regularnych ćwiczeń sportowych, aby opanować umiejętność kontroli emocji i nastrojów,
- rozbudowanej grupy przyjaciół,
- możliwości pogłębiania własnych zainteresowań,
- optymizmu i zakodowanego nawyku pozytywnego myślenia np.: „Nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło".
Ciało dziecka czwórki najszybciej uzewnętrznia problemy emocjonalne i zachwiane poczucie własnej wartości poprzez dolegliwości oddechowe, tarczycy, nóg, strun głosowych, systemu trawiennego, skrzywienia kręgosłupa, pojawienie się guzków i osłabienie systemu obronnego.
Pozytywne twierdzenia, które rodzice lub opiekunowie mogą zakodować w świadomości dziecka, tak aby kreowały w przyszłości jego dobre emocje i wysoką samoocenę, są nieocenionym darem. To zależnie od opinii i słów usłyszanych od otoczenia wykształci się system wartości oraz nawykowe zachowania i reakcje na stres. Możemy wyposażyć dziecko czwórkę, w pomocne dla niego przekonania o sobie samym i świecie. Są one wsparciem i podporą dla formującej się osobowości.

Ważne dla dziecka czwórki są zdania:
1. Moje kochane dziecko, jesteś silne.
2. Znajdziesz w życiu radość i bezpieczeństwo.
3. Tobie też dobrze się ułoży.
4. Potrafisz wybaczać i to jest piękne.
5. Życie jest dla ciebie i daje ci radość.
6. Myśl o nowym dniu, o możliwościach sukcesu.
7. Każdego dnia budujesz swój sukces.
8. Jesteś wolne, kochaj siebie.
9. Każdego dnia będzie coraz lepiej. 10. Zasługujesz na miłość.

4/4
Związki czwórek z czwórkami uczą systematycznej i metodycznej pracy. Tutaj w relacjach dzieci rodzice wyostrza się potrzeba zdobycia świadomości panowania nad materią poprzez pracę. Rozwój duchowy u czwórek dokonuje się poprzez pracę.
Dzieci czwórki w takiej relacji uczą się wartości pracy poprzez jej brak, ograniczenia materialne prowadzą do ich akceptacji i poprzez solidną pracę do opieki nad bliskimi. Jest to twarda szkoła życia.
Niestety, ciężkie dzieciństwo, wymuszające przejęcie obowiązków jednego z dorosłych, odciska piętno na psychice dziecka, ukierunkowując jego uwagę na negatywne doświadczenia z przeszłości.
Rodzice uczą się podejmowania wysiłku od początku i pracy odpowiedzialnie zaplanowanej. To często powoduje blokadę przy uzewnętrznianiu uczuć i wprowadza zachowawczą postawę, opartą o tęsknotę do czegoś nieuchwytnego, co dawno minęło.
Niestety, rodzice czwórki często mają tendencję do tyranizowania otoczenie, są nadmiernie ostrożni i zdyscyplinowani.
To najtrudniejsze z połączeń, wymaga - w celu złagodzenia nauki pracy - zdolności do komunikowania swoich emocji, ambicji, energii twórczej i zdolności do współpracy. Motywacje do działań powinny wnosić tu wewnętrzne poczucie własnej wartości. Uzewnętrznianie siebie w stosunkach z otoczeniem powinno opierać się o dostrzeganie innych i ich potrzeb oraz o komunikowanie słowem własnych emocji i potrzeb.
Związek partnerski dwóch czwórek jest wybitnie trudny. Czwórki potrzebują zabezpieczenia materialnego. Aby mogły korzystać ze zmian, niezbędna jest im asekuracja w postaci czegoś na wszelki wypadek. Taką ważną i silną liną bezpieczeństwa jest lokata kapitału, od którego w razie strat można zacząć budowanie struktur materialnych na nowo. Związek dwóch czwórek to ograniczenia materialne i nadmierne przywiązywanie wagi do przeszłości, zwłaszcza negatywnych, bolących doznań.
Silne i otwarte czwórki mogą mieć wspólne cele.
Negatywne czwórki, żyjąc pretensjami do przeszłości i otoczenia, tworzą zamknięty świat własnych emocji. Związek taki jest zgorzkniałą ucieczką od podjęcia odpowiedzialności za siebie samego i swoje życie.


Wizja życia sprzed narodzin CZWÓRKI zawiera w sobie chęć skupienia się na pracy jako możliwości samodoskonalenia, widząc w niej drogę do stabilnej i bezpiecznej przyszłości.
Istotą spełnienia czwórki jest posiadanie ogromnej siły (wynikłej z wytrwałości i systematyki działań). Czwórka jest bardzo silną osobowością, która zdecydowała się na poruszanie w granicach materii widocznej dla ludzkiego oka, aby przekazać otoczeniu wiedzę, że ograniczenia materialne są pozorne i przekraczalne.
Sukcesem czwórki jest odwaga, które wieńczą solidną i wytrwałą pracowitość.

Jeśli czwórka ma rodzica jedynkę, wzajemne relacje uczą ją ambicji, niezależności i realizacji pragnień. Zaś rodzic uczy się pracy systematycznej i wywiązywania się ze zobowiązań, a także przezwyciężania przejściowych kłopotów. Czwórka dziecko potrzebuje wsparcia poczucia swojej wartości i relacji partnerskich, bez egoizmu i apodyktyczno-ści. Rodzic jedynka może obdarzyć swoje dziecko czwórkę pasją aktywnego życia.
Krzywdę dziecku wyrządzić może egoizm, apodyktyczność, zarozumialstwo i egocentryzm rodzica, jego pozerstwo i karierowiczostwo.

Jeśli czwórka ma rodzica dwójkę, wzajemne relacje uczą dziecko uczuciowości, wrażliwości i neutralności. Świadomy rodzic dwójka dziękuje dziecku czwórce za jego pracowitość w domu i za wytrwałość. Dziecko uczy rodzica dwójkę systematycznej pracy i odwagi do pokonywania przeciwności. Czujny rodzic dwójka może świadomie wykorzystać i wzmocnić organizacyjno-administracyjny talent dziecka.
Problemem dla dziecka może być nawykowe poddaństwo rodzica, jego naiwność, zmienność, uzależnienie od innych i pamiętliwość.

Jeśli czwórka ma rodzica trójkę, wzajemne relacje uczą dziecko mówienia o swoich emocjach, komunikowania potrzeb i wyrażania własnych uczuć. Zaś rodzic uczy się skrupulatnej pracy, rygorystycznej wytrwałości i stanowczości. Rodzic trójka potrafi wpoić dziecku poczucie własnej wartości, wyjątkowości, a tym samym zmotywować je do realizacji skrytych pragnień i marzeń.
Trudnym doświadczeniem dla dziecka może być krytyka rodzica, jego zazdrość, agresja, kokieteria, gadulstwo i plotkarstwo.

Jeśli czwórka ma rodzica czwórkę, wzajemne relacje uczą wytrwałej pracy, systematycznego podnoszenia warunków materialnych i odwagi w podejmowaniu zmian. Oboje potrzebują nauczenia się komunikowania się przez słowo, mówienia o rzeczach ważnych dla każdego z nich i optymizmu - nadziei na szczęśliwe jutro. Dojrzały rodzic czwórka będzie w stanie rozniecić w dziecku płomień wiary w lepszą przyszłość, przez świadomość tymczasowych ograniczeń które można zmienić w sukces.
Dziecko czwórka bardzo ciężko znosi biedę, surowość, zachowawczy konserwatyzm, nerwową autorytatywność, ograniczony umysł i brak woli rodzica.

Jeśli czwórka ma rodzica piątkę, wzajemne relacje uczą ją ciekawości świata, ekspresji i psychologicznej analizy zdarzeń. Dziecko czwórka zaś uczy rodzica piątkę wytrwałości i pracowitości, rzetelności i rygoru organizacyjnego. Dziecko może od świadomego rodzica piątki przejąć poczucie własnej wartości i świadomość dobrej energii zmian.
Trudno jest dziecku poradzić sobie z niecierpliwością i moralizo-waniem rodzica impulsywnego, leniwego, fanatycznego i zapatrzonego w siebie.

Jeśli czwórka ma rodzica szóstkę, wzajemne relacje uczą dziecko wartości rodzinnego ogniska, spokoju i harmonii. Świadomy rodzic, panujący nad nadopiekuńczością i silny (taki, który nie istnieje w związku partnerskim na zasadzie poddaństwa) jest w stanie dać dziecku czwórce ogromne poczucie własnej wartości, bezpieczeństwo emocjonalne i uczuciowe. Sam zaś uczy się wytrwałości, odwagi i stanowczości.
Szkodę dziecku wyrządzić może rodzic-cierpiętnik, pesymista wątpiący w siebie, zazdrosny, konfliktowy i podejrzliwy krytykant.

Jeśli czwórka ma rodzica siódemkę, wzajemne relacje uczą ją poszukiwania wiedzy i zgłębiania wybranych dziedzin. Oboje potrzebują uzewnętrzniania emocji i mówienia o swoich uczuciach. Dlatego właśnie świadomy rodzic siódemka otoczy opieką swoje dziecko czwórkę,
starając się pomimo nadmiernego pedantyzmu nie wymagać zbyt wiele od dziecka i budować jego poczucie własnej wartości. Rodzic uczy się w tej relacji równowagi, wytrwałości i stabilizacji.
Ciężko jest dziecku poradzić sobie z egocentryczną dominacją rodzica skłonnego do tyranii, zarozumiałego pracoholika, introwertycz-nego pedanta, czasami obsesyjnego.

Jeśli czwórka ma rodzica ósemkę, wzajemne relacje uczą ją wytrwałości, siły i rozwijają zmysł do interesów. Dziecko uczy rodzica wierności, stabilności i rozpoczynania na nowo po załamaniu się istniejącej sytuacji. Rodzic dzięki poczuciu sprawiedliwości i praktycznej logice zapracowuje sobie na szacunek dziecka i wzmacnia jego ambicje. Dziecko czwórka potrzebuje oznak docenienia jego starań i pracy, mówienia mu, że jest kochane.
Problemem dla dziecka będzie klęska finansowa rodzica, jego egoizm, brutalność, surowość, skłonność do destrukcji, nieczułość i zatwardziałość.

Jeśli czwórka ma rodzica dziewiątkę, wzajemne relacje uczą czwórkę wrażliwości na innych i rozwijają zainteresowania muzyczne. Dziecko wnosi w życie rodzica potrzebę systematycznej i metodycznej pracy, wytrwałej i odważnej. Rodzic powinien stworzyć bliskie kontakty z dzieckiem, dając mu poczucie, że jest dla rodzica ważne.
Dziecku trudno będzie poradzić sobie z samotnością rodzica, jego skrytym cierpieniem, rezygnacją, złością, uporem, strachem i kłótniami.

źródło: Ebok/ Autor: Małgorzata Brzoza Tytuł: Numerologia związków.
Ostatnio zmieniony 26 paź 2011, 11:03 przez Tola, łącznie zmieniany 2 razy
Uwaga: Na PW, nie udzielam odpowiedzi, na temat Tarota i Numerologii.
Awatar użytkownika
Tola
Dopiero się rozkręcam
 
Posty: 446
Rejestracja: 21 lut 2011, 08:25
Podziękował : 0 raz
Otrzymał podziękowań: 4 razy

Re: WIBRACJE ZWIĄZKÓW (DZIECKO)

Postautor: Tola » 26 paź 2011, 08:53

DZIECKO piątka

Pamięć dziecka piątki ukierunkowana była w taki sposób, że wyostrza wspomnienia o potrzebie wycofania się ze względu na nadopiekuńczość i autorytaryzm rodziny albo z uwagi na poczucie opuszczenia przez innych.
Ponieważ w dzieciństwie potrzeba posiadania własnego intymnego terytorium nie została zaspokojona, wykształciło się pragnienie wolności. Umiłowanie własnej niezależności daje panowanie nad sytuacją. Dziecko piątka lubi ryzykować, czuć powiew silnych emocji. Doskonale radzi sobie w sportach indywidualnych, wszędzie tam, gdzie coś zależy właśnie od niego. Przeżywa swoje emocje w intymnej samotności, izolując się od zgiełku. Aby nie wchodzić w niepożądane zaangażowanie, posługuje się izolacją i wycofaniem.
Obserwacja jest domeną umysłu dziecka piątki. Lubi ono sytuacje intensywnego zbierania doświadczeń i przeżyć w określonym czasie (wycieczki, wyjazdy), potem następuje czas rozkoszowania się wspomnieniami. Ogromna potrzeba poznania nowych miejsc i ludzi pcha do działania, biegania, wspinania się, wdrapywania na meble. Powoduje to, że piątka jest bardzo aktywnym dzieckiem.
Dziecko piątka doładowuje się energetycznie w samotności, w ciszy i spokoju. Nie potrzebuje aprobaty innych, bowiem czuje swoją niezależność. Bycie obserwatorem daje piątce możliwość istnienia w grupie niejako za parawanem, bez konieczności uzewnętrzniania własnych emocji.
Dziecko piątka potrafi angażować się we własne talenty, aspiracje i zainteresowania bez poparcia najbliższych, często zupełnie samotnie.

Dziecko piątka potrzebuje:
- przestrzeni i możliwości ruchu,
- swobodnej aktywności ciała poprzez uprawianie indywidualnej dyscypliny sportu,
- zainteresowania jego własnymi uczuciami, aby umieć przeżywać swoje emocje bez cierpienia i nie zastępować ich analizą,
- podejmowania ryzyka, aby móc realizować marzenia,
- motywacji do kończenia rozpoczętych działań,
- życia publicznego.

Każde dziecko potrzebuje miłości
- umiejętnego korzystania z życia, przez wykorzystanie skłonności do poszukiwania wyjątkowej, szczególnej wiedzy.
Ciało dziecka piątki najszybciej uzewnętrznia problemy emocjonalne i zachwiane poczucie własnej wartości poprzez dolegliwości mięśni, nosa, niewłaściwe ciśnienie, nadmierny apetyt, potliwość.
Pozytywne twierdzenia, które rodzice lub opiekunowie mogą zakodować w świadomości dziecka, tak aby kreowały w przyszłości jego dobre emocje i wysoką samoocenę, są nieocenionym darem. To zależnie od opinii i słów usłyszanych od otoczenia wykształci się system wartości oraz nawykowe zachowania i reakcje na stres. Możemy wyposażyć dziecko piątkę w pomocne dla niego przekonania o sobie samym i świecie. Są one wsparciem i podporą dla formującej się osobowości.

Ważne dla dziecka piątki są zdania:
1. Moje kochane dziecko, jesteś bezpieczne.
2. Kocham cię i akceptuję.
3. Życie cię chroni.
4. Możesz swobodnie czuć i wyrażać emocje.
5. Jesteś zwycięzcą.
6. Jesteś piękną istotą.
7. Ciesz się, radość jest jak oddech.
8. Ufaj życiu, ono samo cię poprowadzi.
9. Masz silną intuicję.
10. Spokojnie, zdążysz, gdziekolwiek chcesz dojść.

5/5
Dwie piątki w związku rodzic dziecko uczą się takiego korzystania z własnej wolności, aby nie naruszać wolności i intymnego terytorium drugiej istoty.
Dzieci piątki mają ciekawych rodziców, którzy pozwalają na brawurę i rozumieją potrzebę emocji oraz wiecznego ruchu w poszukiwaniu i inicjowaniu zmian. Uczą się konsekwencji w działaniu, chodzi o dopracowywanie szczegółów i doprowadzanie działań do końca.
Rodzice powinni pozwolić dzieciom na poszukiwania własnych doświadczeń i doznawanie wolności poprzez podróże i namacalne poczucie przestrzeni.
Piątki są jak erupcja wulkanu, jednak dzikość i rozproszenie we wszystkich kierunkach wymagają ukierunkowania.
Piątki w zestawieniu imion i nazwisk koniecznie potrzebują realizmu w ocenie sytuacji i zdolności do komunikowania emocji na zewnątrz. Przyda się też zdolność dostrzegania innych wraz z ich potrzebami.
Związek partnerski dwóch piątek może być związkiem pasjonatów, podróżników lub sportowców, jeśli umiejętność realnej oceny rzeczywistości i potrafią mówić o swoich emocjach. W takim związku będzie dominować fascynacja życiem i zabawa codziennością, aby dotknąć wszystkiego, co interesujące.
Negatywny związek dwu piątek powoduje wewnętrzny niepokój, przynosi brak tolerancji, lenistwo i fanatyzm. Jest to wieczna lawina sprzecznych impulsów, zwłaszcza jeśli w motywacjach zawartości imion i nazwisk występuje nadmierne poświęcenie rodzinie lub jeśli sposób przejawiania swoich potrzeb nie pozwala na komunikację słowną, zamyka drogę emocjom. Realne niebezpieczeństwo to zaspokajanie zachcianek zmysłów bez umiaru.


Wizja życia sprzed narodzin PIĄTKI zawiera w sobie pragnienie doświadczania pięcioma zmysłami wolności i swobody oraz korzystania z niej tak, aby szanować intymne, nienaruszalne terytorium innych, aby swoją swawolą nie ranić bliskich.
Istotą spełnienia piątki jest zasmakowanie świata przez poznawanie nowych miejsc i ludzi, dzięki podróżom.
Sukcesem jest zapanowanie nad dziką pasją życia, przez dyplomatyczną i magnetyczną osobowość psychologa. Przez doświadczenia możliwe jest poznanie poza pięcioma zmysłami, co prowadzi do wykorzystania mocy uzdrawiających.

Jeśli piątka ma rodzica jedynkę, wzajemne relacje uczą dziecko konkretyzowania celów i skupiania na nich energii twórczej. Dziecko wnosi w życie rodzica aktywne zmiany, pasję podróży i przygód. Jednocześnie, dzięki spotkaniu dwu tak silnych autorytetów, następuje pogłębienie zainteresowań psychologią i rozwinięcie zdolności dyplomatycznych. Dziecko jedynka potrzebuje niezależności.
Krzywdę dziecku wyrządzić może egoizm, apodyktyczność, zarozumialstwo i egocentryzm rodzica, jego pozerstwo i karierowiczostwo.

Jeśli piątka ma rodzica dwójkę, wzajemne relacje uczą ją uczuciowości i wrażliwości, prostoty i skromności. Zaś dziecko daje rodzicowi możliwość poznania świata, ciekawość nowości i aktywność. Rodzic, przez swoją zdolność do współpracy, uczy dziecko dyplomacji i kompromisów jako recepty na szczęśliwy związek.
Problemem dla dziecka może być nawykowe poddaństwo rodzica, jego naiwność, zmienność, uzależnienie od innych i pamiętliwość.

Jeśli piątka ma rodzica trójkę, wzajemne relacje uczą ją swobodnego, artystycznego wyrażania emocji i uczuć, ogłady towarzyskiej i wrażliwości na piękno. Rodzic zaś uczy się dyplomacji i uczciwości przez rozbudzenie zainteresowania psychologią. Świadomy rodzic trójka skupi swoje wysiłki na konsekwencji działań dziecka i rozwinięciu jego zdolności do komunikacji słowem.
Trudnym doświadczeniem dla dziecka może być krytyka rodzica, jego zazdrość, agresja, kokieteria, gadulstwo i plotkarstwo.

Jeśli piątka ma rodzica czwórkę, wzajemne relacje uczą ją docenienia wartości pracy, systematyczności i planowania osiągnięć. Rodzic dzięki swemu dziecku ma szansę rozwinąć się przez ciekawość świata, podróżować, zdobyć wiedzę psychologiczną i zrozumieć własne zachowanie. Dziecko jest aktywnym dyplomatą, zmysłowym i pełnym zapału, co zmusza rodzica czwórkę do rozluźnienia dyscypliny i konserwatywnych zasad z korzyścią dla obydwu stron.
Bardzo ciężko może znosić biedę, surowość, zachowawczy konserwatyzm, nerwową autorytatywność, ograniczony umysł i brak woli rodzica.

Jeśli piątka ma rodzica piątkę, wzajemne relacje uczą korzystania ze swojej wolności, tak aby szanować intymność drugiej osoby i nie naruszać jej terytorium, a także nie ranić jej zbyt spontanicznym zachowaniem. Rodzic jest poszukiwaczem zmian, może wzmocnić u dziecka zmysł handlowy. Oboje potrzebują realizmu i konkretyzacji działań.
Trudno jest dziecku poradzić sobie z niecierpliwością i moralizowa-niem rodzica impulsywnego, leniwego, fanatycznego i zapatrzonego w siebie.

Jeśli piątka ma rodzica szóstkę, wzajemne relacje uczą dziecko ciepła rodzinnego i wartości rodziny, a także odpowiedzialności za związki i czyny. Dziecko piątka daje rodzicowi szóstce możliwość kosztowania życia przez zdrowy egoizm, rozwija zainteresowanie psychologią i ciekawość świata. Dziecko uczy się otaczania opieką najbliższych i wycofania niekiedy własnych aspiracji dla potrzeb rodziny.
Szkodę dziecku wyrządzić może rodzic-cierpiętnik, pesymista wątpiący w siebie, zazdrosny, konfliktowy i podejrzliwy krytykant.

Jeśli piątka ma rodzica siódemkę wzajemne relacje uczą ją głębi duchowego poznania świata poza zmysłami i słuchania własnej intuicji. Dziecko wnosi ruch, pasję poznania i dyplomację. Rodzic siódemka w relacji z dzieckiem piątką powinien panować nad swoją potrzebą perfekcji i dopracowywania szczegółów, bowiem taka skrupulatność jest dla dziecka nie do osiągnięcia a nadmierne wymagania mogą zablokować aspiracje.
Ciężko jest dziecku poradzić sobie z egocentryczną dominacją rodzica skłonnego do tyranii, zarozumiałego pracoholika, introwertycz-nego pedanta, czasami obsesyjnego.

Jeśli piątka ma rodzica ósemkę, wzajemne relacje uczą ją stabilizacji i skupienia na planie organizującym życie. Rodzic uczy dziecko korzystania z władzy i wytrwałości w pracy, co wymaga od niego stosowania się do zasad etyki wewnętrznej i sprawiedliwych sądów. Dziecko wnosi w życie rodzica pasję podróżowania oraz ciekawość nowych miejsc i ludzi. Rodzic uczy siebie samego szanowania niezależności i autorytetu dziecka.
Problemem dla dziecka będzie klęska finansowa rodzica jego egoizm, brutalność, surowość, skłonność do destrukcji, nieczułość i zatwardziałość.

Jeśli piątka ma rodzica dziewiątkę, wzajemne relacje uczą ją otwartości na potrzeby innych ludzi i wrażliwości. Piątka wspólnie z rodzicem dziewiątką pragnie doświadczania przestrzeni. Choć nieustannie się śpieszy, może dzięki uwrażliwieniu zatrzymać się na chwilę, zadumać i dostrzec harmonię świata. Rodzic uczy się od dziecka apetytu na życie i psychologicznej dyplomacji.
Dziecku trudno będzie poradzić sobie z samotnością rodzica, jego skrytym cierpieniem, rezygnacją, złością, uporem, strachem i kłótniami.

źródło: Ebok/ Autor: Małgorzata Brzoza Tytuł: Numerologia związków.
Ostatnio zmieniony 26 paź 2011, 11:43 przez Tola, łącznie zmieniany 2 razy
Uwaga: Na PW, nie udzielam odpowiedzi, na temat Tarota i Numerologii.
Awatar użytkownika
Tola
Dopiero się rozkręcam
 
Posty: 446
Rejestracja: 21 lut 2011, 08:25
Podziękował : 0 raz
Otrzymał podziękowań: 4 razy

Re: WIBRACJE ZWIĄZKÓW (DZIECKO)

Postautor: Tola » 26 paź 2011, 09:08

DZIECKO szóstka

Pamięć dziecka szóstki przechowuje takie wspomnienia, które stwarzają przekonanie o braku odpowiedzialności w rodzinie. System obronny został stworzony u dziecka szóstki przez doświadczanie bólu i zawstydzenia, gdy nie było możliwości obrony. Nawykowe powstrzymywanie się od działania stało się główną strategią obronną, wynikłą ze strachu przed niezasłużoną karą.
Dziecko szóstka pragnie określenia stanowiska dorosłych wobec siebie, zanim samo zacznie reagować. Często jego ogromna wrażliwość wewnętrzna, a nawet nadmiar empatii prowadzą do ucieczki - rzeczywistej albo wewnętrznej. Konieczność przewidywania zachowania dorosłych została uwarunkowana furiackimi atakami złości lub agresji, często bez widocznego powodu, czyli bez przyczyny zewnętrznej. Takie zagrożenie wymusiło, poprzez ukrytą obserwację, uruchomienie obronnego mechanizmu przewidywania zachowania agresywnego. Tu tkwi przyczyna podejrzliwości, uległości albo buntu, poczucia przegranej, pasywności i pesymizmu.
Dziecko szóstka nie wierzy w pomoc innych i w siłę autorytetu. Nawykowe poczucie niepewności i potrzeba obrony własnego terytorium przed ingerencją silniejszego powodują zwątpienie i odkładanie spraw na później, czyli niekończenie zaczętych dzieł. Jest to rodzaj obrony przed grożącą karą.
Jeśli dziecko szóstka jest przerażone i czuje się wewnętrznie zagrożone, to rozprasza uwagę podczas obserwacji otoczenia i domniemuje, iż ludzie wokół mają negatywne intencje. Prowadzi to często, wskutek silnego, emocjonalnie wzburzonego dialogu wewnętrznego, do gaf i fizycznej niezdarności.

Dziecko szóstka potrzebuje:
- spokoju w domu, sytuacji jasnej emocjonalnie,
- poczucia bezpieczeństwa psychicznego i fizycznego,
- stabilizacji uczuciowej,
- ochrony przed wybuchowym egocentrycznym autorytetem,
- docenienia swojego wyczucia artystycznego i artystycznych zdolności manualnych,
- otwartej pomocy z jasną motywacją,
- przeżywania uczuć i pragnień, a nie myślenia, co należy uczynić,
- doświadczeń, które pozwolą uwierzyć, że okazywane czułości nie kończą się ciosem i wstydem.
Ciało dziecka szóstki najszybciej uzewnętrznia problemy emocjonalne i zachwiane poczucie własnej wartości poprzez dolegliwość nerek, układu moczowego i organów płciowych, senność lub bezsenność, choroby skóry, otyłość, zaburzenia wzroku i pracy tarczycy, skrzywienia pleców.
Pozytywne twierdzenia, które rodzice lub opiekunowie mogą zakodować w świadomości dziecka, tak aby kreowały w przyszłości jego dobre emocje i wysoką samoocenę, są nieocenionym darem. To zależnie od opinii i słów usłyszanych od otoczenia wykształci się system wartości oraz nawykowe zachowania i reakcje na stres. Możemy wyposażyć dziecko szóstkę, w pomocne dla niego przekonania o sobie samym i świecie. Są one wsparciem i podporą dla formującej się osobowości.

Ważne dla dziecka szóstki są zdania:
1. Moje kochane dziecko, zawsze chroni cię Boska Mądrość.
2. Jesteś ważne i masz prawo do własnego życia.
3. Życie cię kocha.
4. Nowości są dla ciebie bezpieczne.
5. Zawsze kochaj i akceptuj siebie.
6. Jesteś świetne i niezastąpione.
7. Bądź sobą, jesteś wspaniałym opiekunem.
8. Złość trzeba wyrażać, pokrzycz sobie, to ci dobrze zrobi.
9. Każdy dzień przynosi coś dobrego.
10. Zasługujesz na miłość i wszystko, co najlepsze.

6/6
W połączeniu rodzice dzieci chodzi o znalezienie równowagi w poświęceniu dla rodziny i o odkrycie artystycznej indywidualności.
Dzieci szóstki uczą się równowagi w dawaniu i braniu oraz zdrowego egoizmu. Chodzi o wypracowanie wewnętrznego poczucia własnej wartości, tak aby uchronić nadmierną wrażliwość od głęboko zakodowanych kompleksów i nawykowej melancholii. Aby nie zawsze schodzić z drogi i mieć prawo do bycia kimś ważnym.
Rodzice szóstki posiadają nadmiar empatii, są szalenie wrażliwi, często odczuwają emocje innych jako własne. Ważne jest tu poczucie, że stworzyło się prawdziwe ognisko domowe. Rodzice szóstki powinni zadbać o własne ambicje i aspiracje, aby dać dzieciom impuls do działania, często bowiem uciekają od odpowiedzialności i działania w postawę poddaństwa. Nadmiar empatii powoduje popadanie w cierpienie, czyli poczucie niesienia całego smutku ludzkości. To z kolei niesie poważne problemy seksualne.
Szóstki potrzebują w zestawieniu imion i nazwisk energii do działania i ambicji, umiejętności rozpoznania własnej indywidualności i niezależności, potrzebują także realizmu w ocenie rzeczywistości i pasji życia.
W związku partnerskim dwie silne i świadome siebie szóstki mogą znaleźć głębokie poczucie zrozumienia, duchową więź w potrzebie posiadania prawdziwej, ciepłej rodziny. Słaba jest tu kreacja finansowa, dlatego związek taki powinien być wsparty z zewnątrz, przez majątek rodzinny.
Niezdecydowane szóstki, nadwrażliwe mogą stać się zgorzkniałe, czuć osamotnienie, lęk i nie podejmować żadnych działań, niewolniczo przyjmując obowiązki i zaniedbując je. Jeśli szóstki nie komunikują swoich emocji, zamykają się we własnym lęku i kompleksach.


Wizja życia sprzed narodzin SZÓSTKI zawiera w sobie pragnienie tworzenia harmonii w rodzinie, przez odpowiedzialne postępowanie, wrażliwe rozumienie innych i tolerancję dla odmiennych potrzeb, z jednoczesnym zachowaniem równowagi pomiędzy dawaniem i braniem.
Istotą spełnienia dla szóstki jest ciepło ogniska domowego, wraz z możliwością artystycznego wyrażania piękna przez sztukę, szczególnie plastyczną. Silna intuicja rozpoznaje szczególne zbiegi okoliczności jako drogowskazy dla własnej Wizji Życia.
Sukcesem dla szóstki jest poskromienie nadmiernej empatii i zachowanie zdrowego egoizmu, który nie pozwala wyeksploatować sił szóstki wyzyskiwaczom, ale tworzy wewnętrzną harmonię.

Jeśli szóstka ma rodzica jedynkę, wzajemne relacje uczą dziecko siły, przez konieczność obrony własnych pomysłów i aspiracji. Rodzic jest autorytetem a dziecko wykonawcą, co oznacza dla dziecka naukę niezależności i własnej przedsiębiorczości. Dziecko uczy rodzica wartości rodziny i ciszy, harmonijnego porozumienia w związku, odpowiedzialności i altruizmu.
Krzywdę dziecku wyrządzić może egoizm, apodyktyczność, zarozumialstwo i egocentryzm rodzica, jego pozerstwo i karierowiczostwo.

Jeśli szóstka ma rodzica dwójkę, wzajemne relacje uczą dziecko współpracy, czyli dążenia do wspólnego celu, ale z zachowaniem zdrowego egoizmu i niezależności. Rodzic uczy się odpowiedzialności i tolerancji. Świadomy rodzic dwójka będzie wspierał samoocenę dziecka i budował jego poczucie własnej wartości, szczególnie artystycznej.
Problemem dla dziecka może być nawykowe poddaństwo rodzica, jego naiwność, zmienność, uzależnienie od innych i pamiętliwość.

Jeśli szóstka ma rodzica trójkę, wzajemne relacje uczą ją ekspresji artystycznej, wyrażania emocji i myśli przez pracę twórczą. Rodzic świadomy potrzeb dziecka wprowadza je w świat towarzyski i daje mu poczucie wyjątkowości. Dziecko uczy swoją obecnością potrzeby doświadczenia w życiu ciepła ogniska domowego i odpowiedzialności. Rodzic trójka rozwija wyobraźnię dziecka szóstki.
Trudnym doświadczeniem dla dziecka może być krytyka rodzica, jego zazdrość, agresja, kokieteria, gadulstwo i plotkarstwo.

Jeśli szóstka ma rodzica czwórkę, wzajemne relacje uczą ją rzetelności i systematycznej pracy, podnoszenia się po potknięciach i wytrwałego dążenia do celu. Szóstka dziecko wprowadza silną potrzebę tworzenia rodziny w harmonii i zrozumieniu, uczy korzystania z intuicji. Dojrzały rodzic będzie wspierał talent artystyczny dziecka i jego poczucie własnej wartości.
Dziecko szóstka bardzo ciężko znosi biedę, surowość, zachowawczy konserwatyzm, nerwowy autorytaryzm, ograniczony umysł i brak woli rodzica.

Jeśli szóstka ma rodzica piątkę, wzajemne relacje uczą dziecko ekspresji twórczej przez poznawanie nowych miejsc i ludzi. Rodzic uczy się odpowiedzialności za swe obowiązki i tworzenia harmonijnej rodziny. Dojrzały rodzic wie, że dziecko jest nieśmiałe, i zajmie się wsparciem jego samooceny i motywacji do osiągania sukcesów. Dziecko szóstka uwrażliwia rodzica piątkę.
Trudno jest dziecku poradzić sobie z niecierpliwością i moralizowa-niem rodzica impulsywnego, leniwego, fanatycznego i zapatrzonego w siebie.

Jeśli szóstka ma rodzica szóstkę, wzajemne relacje uczą wykonywania obowiązków i powinności bez podporządkowywania się innym. Rodzic ma skłonności do nadopiekuńczości a dziecko do wycofywania swoich autentycznych potrzeb, dlatego bardzo ważne jest dla obu poczucie własnej wartości i niezależność.
Szkodę dziecku wyrządzić może rodzic-cierpiętnik, pesymista wątpiący w siebie, zazdrosny, konfliktowy i podejrzliwy krytykant.

Jeśli szóstka ma rodzica siódemkę, wzajemne relacje uczą dziecko głębi duchowej i przywiązywania wagi do szczegółów. Rodzic uczy się harmonii związków w rodzinie, tolerancji i opiekuńczości. Świadoma siódemka rodzic uczy dziecko szóstkę jej własnej wartości i niepowtarzalności, dając poczucie stabilizacji. Zaś dziecko zapewnia siódemce poczucie sensu życia i poznania świata.
Ciężko jest dziecku poradzić sobie z egocentryczną dominacją rodzica skłonnego do tyranii, zarozumiałego pracoholika, introwertycz-nego pedanta, czasami obsesyjnego.

Jeśli szóstka ma rodzica ósemkę, wzajemne relacje uczą ją określania własnych potrzeb i konsekwencji w dążeniu do celu oraz wartości pieniądza. Władcza i wytrwała ósemka może dać swemu dziecku poczucie pewności siebie i rozwinąć jego talent artystyczny. Świadoma ósemka dzięki ewolucji duchowej, może dać dziecku poczucie zrozumienia dla jego potrzeb uczuciowej opieki i wzmocnić wewnętrzną niezależność.
Problemem dla dziecka będzie klęska finansowa rodzica, jego egoizm, brutalność, surowość, skłonność do destrukcji, nieczułość i zatwardziałość.

Jeśli szóstka ma rodzica dziewiątkę, wzajemne relacje uczą ją wrażliwości muzycznej i wykorzystania tańca jako sposobu wyrażania siebie. Obie wibracje lubią pracę dla idei. Świadomy rodzic dziewiątka skupiony na pomaganiu osobom trzecim ukierunkuje swoje działania na rozwijanie potencjału dziecka. Dziecko uczy doceniania wartości rodziny i odpowiedzialności za harmonię wewnętrzną w niej.
Dziecku trudno będzie poradzić sobie z samotnością rodzica, jego skrytym cierpieniem, rezygnacją, złością, uporem, strachem i kłótniami.

źródło: Ebok/ Autor: Małgorzata Brzoza Tytuł: Numerologia związków.
Ostatnio zmieniony 26 paź 2011, 11:49 przez Tola, łącznie zmieniany 2 razy
Uwaga: Na PW, nie udzielam odpowiedzi, na temat Tarota i Numerologii.
Awatar użytkownika
Tola
Dopiero się rozkręcam
 
Posty: 446
Rejestracja: 21 lut 2011, 08:25
Podziękował : 0 raz
Otrzymał podziękowań: 4 razy

Re: WIBRACJE ZWIĄZKÓW (DZIECKO)

Postautor: Tola » 26 paź 2011, 09:26

DZIECKO siódemka

Selektywnie ukierunkowana pamięć dziecka siódemki wyostrza wspomnienia o przyjemnych doznaniach, kolorowych chwilach i zdarzeniach. Nawet jeśli doświadczenia były bolesne, uwaga dziecka siódemki skupia się na pozytywnych aspektach sytuacji. Potrafi ono wyciągnąć dla siebie z przeszłości to, co najlepsze.
Po burzy emocji lub w trudnej sytuacji odreagowuje w ciszy i spokoju. Lubi samotność spaceru i intymną atmosferę czytanej tylko przez siebie książki. Poczucie wyobcowania dziecka siódemki jest związane z jego dumą wewnętrzną. Aby nie dać się zranić i skrzywdzić, tworzy ono nawykowy system obronny polegający na odsunięciu ewentualnego zagrożenia. Po prostu dystansuje się.
Dziecko siódemka jest głęboko uduchowione, posiada wiarę w sprzyjający los, lubi aktywność fizyczną. Dostrzega wiele możliwości samospełnienia. Jeśli grupa nie dostrzega jego wyjątkowości i traktuje je jak dziwaka, odsuwając na margines, dziecko siódemka pociesza się własnym towarzystwem i byciem sobą.
Pragnieniem motywującym działanie jest dla dziecka siódemki możliwość robienia czegoś ciekawego, potwierdzenie własnej wyjątkowości oraz zdobycie szacunku.
Budzi często podziw nieuchwytnym czarem osobowości opartym na głębi ducha. Czuje się w nim wiecznie coś do odkrycia. Dziecko siódemka poszukuje filozoficznego sensu vlqzt>/, lubi wiedzieć i pogłębiać wiedzę.

Dziecko siódemka potrzebuje:
- czasu dla siebie samego, aby wyłączyć się z codziennej krzątaniny, by czytać, uczyć się, medytować, modlić się,
- poczucia własnej wartości,
- potwierdzenia swojej wyjątkowości szczególnymi doświadczeniami i umiejętnościami, które mogą uczynić z niego duszę towarzystwa,
- poczucia rzeczywistości i przeżywania emocji, by nie uciekać w fantazje,
- kontaktu z cudownymi zjawiskami natury: wschodem i zachodem słońca, mgłą, rozgwieżdżonym niebem, tęczą itp.,
- rozładowania napięcia i cierpienia wewnętrznego, gdy popada w obronny pracoholizm,
- głębi i przyjemności w kontaktach z innymi, aby nie poszukiwać coraz to nowych zajęć.
Ciało dziecka siódemki najszybciej uzewnętrznia problemy emocjonalne i zachwiane poczucie własnej wartości poprzez dolegliwości kolan, stawów, uszu, poprzez nerwowość, obsesyjność i depresję.
Pozytywne twierdzenia, które rodzice lub opiekunowie mogą zakodować w świadomości dziecka, tak aby kreowały w przyszłości jego dobre.

Każde dziecko potrzebuje miłości.
emocje i wysoką samooceną, są nieocenionym darem. To zależnie od opinii i słów usłyszanych od otoczenia wykształci się system wartości oraz nawykowe zachowania i reakcje na stres. Możemy wyposażyć dziecko siódemkę w pomocne dla niego przekonania o sobie samym i świecie. Są one wsparciem i podporą dla formującej się osobowości.

Ważne dla dziecka siódemki są zdania:
1. Moje kochane dziecko, potrafisz się porozumieć.
2. Mówisz z sercem o tym, co ważne.
3. Jesteś bezpieczne, proces życia cię chroni.
4. Masz prawo wyrażać złość. Tupnij sobie.
5. Zasługujesz na przyjemności w życiu.
6. Ciesz się życiem.
7. Ufaj swojej intuicji.
8. Miłość jest esencją wszystkiego.
9. Miłość jest dobra na wszystko.
10. Mów, życie cię słucha.

7/7
W relacji rodzice dzieci jest związkiem dwu dumnych wewnętrznie istot z dużym poczuciem własnej godności.
Dziecko siódemka nawykowo chroni swoje wnętrze, dystansując się od innych i odsuwając ewentualne źródło zagrożenia. Dlatego trudno jest mu funkcjonować w grupie, często spotyka się z zarzutami, że jest zbyt dumne. Grupa akceptuje siódemki na zasadzie wyjątkowych ozdób, dlatego rodzice powinni zadbać o rozwijanie specyficznych zainteresowań dzieci.
Rodzice siódemki przywykli do perfekcji powinni przyjąć margines akceptacji dla boskiego bałaganu dzieciństwa i przez zrozumienie potrzeb filozoficznego doświadczania świata mogą zapewnić swoim dzieciom czas tylko dla nich, aby te mogły poszukiwać wiedzy i pytać o sens bytu. Obie strony dążą do rozwoju duchowego i w intuicyjnym poznaniu świata mogą znaleźć radość.
Potrzebują w zestawieniu imion i nazwisk radości życia, zdolności do komunikacji z otoczeniem, energii twórczej i realnej oceny rzeczywistości.
Związek partnerski siódemek komunikujących emocje i stabilnych w ocenie rzeczywistości niesie poznanie duchowe, szacunek i zrozumienie potrzeby indywidualności wraz z poszukiwaniem wiedzy duchowej. Może być wspaniałym rozwijającym się duchowo duetem, otwartym na piękno natury.
Jeśli siódemka jest twarda wewnętrznie, narzuca swoje poglądy innym, tyranizuje otoczenie, zamyka się w świecie niespełnionych wymagań. Jeśli zaś jest zbyt słaba, to uchodzi za drapieżnego dziwaka izolującego się w wewnętrznym świecie, wątpi w sens życia i popada w pracoholizm lub w obsesje. Związek taki jest wielkim poczuciem samotności, izolacji i zwątpienia w sen istnienia.


Wizja życia sprzed narodzin SIÓDEMKI zawiera w sobie pragnienie pozaempirycznego poznania i doświadczania duchowej głębi, przez wewnętrzną wrażliwość i dociekliwość.Istotą spełnienia siódemki jest świadomość własnej intuicji, godności i duchowej natury sukcesu - efektu wieńczącego wykonanie pracy dla wyższej idei.Sukces siódemki to doświadczenia wewnętrzne wynikłe z inteligentnego, filozoficznego poszukiwania wiedzy o istocie świata. Magnetyzm osobowości przyciąga innych wewnętrzną głębią i emanacją dostojeństwa, która promieniuje wewnętrzną tajemnicą, co dla innych jest bardzo pociągające.

Jeśli siódemka ma rodzica jedynkę, wzajemne relacje dają dziecku siłę, uczą samorealizacji i przedsiębiorczości. Dziecko uczy rodzica dopracowywania szczegółów, dociekliwości i poznania własnej duchowości. Rodzic świadomy głębi duchowej dziecka jest dla niego wsparciem, krystalizuje jego poczucie własnej wartości. Dziecko jest odważne, co daje rodzicowi możliwość motywowania jego aspiracji.
Krzywdę dziecku wyrządzić może egoizm, apodyktyczność, zarozumialstwo i egocentryzm rodzica, jego pozerstwo i karierowiczostwo.

Jeśli siódemka ma rodzica dwójkę, wzajemne relacje uczą ją współpracy, wniesienia swojej niezależnej pracy do realizacji wspólnych zamierzeń. Siódemka zaś wnosi w życie dwójki rodzica inteligentną zręczność bycia sobą. Dziecko jest introwertykiem, i świadomy rodzic będzie szanował jego potrzebę odosobnienia i intymności. Rodzic dwójka dzięki tej relacji intuicyjnie poznaje swoją wewnętrzną głębię.
Problemem dla dziecka może być nawykowe poddaństwo rodzica, jego naiwność, zmienność, uzależnienie od innych i pamiętliwość.

Jeśli siódemka ma rodzica trójkę, wzajemne relacje uczą siódemką mówienia o rzeczach ważnych i komunikowania swoich emocji. Rodzic dojrzały będzie szanował skłonności dziecka do introwertyzmu i pozwoli mu czasami na izolację. Dziecko siódemka uczy się od rodzica trójki swobodnego wyrażania własnych myśli.
Trudnym doświadczeniem dla dziecka może być krytyka rodzica, jego zazdrość, agresja, kokieteria, gadulstwo i plotkarstwo.

Jeśli siódemka ma rodzica czwórkę, wzajemne relacje uczą ją pracowitości, wytrwałości i silnej woli. Siódemka daje rodzicowi czwórce
możliwość odkrycia i zgłębienia własnej duchowości. Jest tajemnicza i niesie ze soą perfekcyjną dociekliwość, co może znacznie przyspieszyć rozwój duchowy czwórki. Dziecko zdobywa przez obserwację zdolność pokonywania przeszkód, traktując je jako wyzwania na drodze do samorealizacji.
Bardzo ciężko może znosić biedę, surowość, zachowawczy konserwatyzm, nerwowy autorytaryzm, ograniczony umysł i brak woli rodzica.

Jeśli siódemka ma rodzica piątkę, wzajemne relacje uczą dziecko korzystania z bogactw świata przez doświadczanie go zmysłami. Siódemka wnosi w życie rodzica głębię duchową i potrzebę panowania nad dziką pasją zmian. Wiedza i inteligencja są mostem porozumienia dla obydwu i umożliwiają komunikację własnych myśli z jednoczesnym szacunkiem dla odmienności i wolnej woli innych.
Trudno jest dziecku poradzić sobie z niecierpliwością i moralizatorstwem rodzica impulsywnego, leniwego, fanatycznego i zapatrzonego w siebie.

Jeśli siódemka ma rodzica szóstkę, wzajemne relacje uczą dziecko doceniania wartości rodziny i odpowiedzialności za podejmowane zobowiązania. Dziecko zaś może rozwijać własną głębię duchową i wrażliwość, a przez to i artyzm. Świadomy rodzic szóstka da dziecku siódemce wsparcie w poczuciu jego ważności, doceniając jego pracę i wysiłki w tworzeniu harmonii w rodzinie i poskramiając własny pedantyzm.
Szkodę dziecku wyrządzić może rodzic-cierpiętnik, pesymista wątpiący w siebie, zazdrosny, konfliktowy i podejrzliwy krytykant.

Jeśli siódemka ma rodzica siódemkę, wzajemne relacje uczą rozwiązywania konfliktów przez inteligentną i dociekliwą wymianę zdań, opartą na wiedzy. Pragnąc własnej niezależności, oboje będą obdarzać się szacunkiem. Łączy ich współczucie, dociekliwość w poszukiwaniu głębi duchowej przez własne doświadczenia.
Ciężko jest dziecku poradzić sobie z egocentryczną dominacją rodzica skłonnego do tyranii, zarozumiałego pracoholika, introwertycz-nego pedanta, czasami obsesyjnego.

Jeśli siódemka ma rodzica ósemkę, wzajemne relacje uczą ją równowagi między światem ducha i materii, wartości pieniądza, skutecznej organizacji działań i dyscypliny. Dziecko rozbudza w rodzicu pragnienie duchowych doświadczeń i dociekliwość. Łączy ich sprawność fizyczna i umiejętność logicznego myślenia. Rodzic może dać dziecku umiejętność osiągnięcia materialnego spełnienia i społecznego prestiżu, poprzez swój zmysł praktyczny.
Problemem dla dziecka będzie klęska finansowa rodzica, jego egoizm, brutalność, surowość, skłonność do destrukcji, nieczułość i zatwardziałość.

Jeśli siódemka ma rodzica dziewiątkę, wzajemne relacje uczą współczucia i wrażliwości. Rodzic daje dziecku możliwość rozwoju talentu muzycznego i zrozumienia pracy dla idei. Dziecko łączy z rodzicem głęboka więź duchowa, dzięki czemu może rozwinąć u niego odważną niezależność. Intuicja prowadzi oboje do samodoskonalenia przez pracę dla wzniesienia ludzkości na wyższy poziom rozwoju.
Dziecku trudno będzie poradzić sobie z samotnością rodzica, jego skrytym cierpieniem, rezygnacją, złością, uporem, strachem i kłótniami.

źródło: Ebok/ Autor: Małgorzata Brzoza Tytuł: Numerologia związków.
Ostatnio zmieniony 26 paź 2011, 11:54 przez Tola, łącznie zmieniany 2 razy
Uwaga: Na PW, nie udzielam odpowiedzi, na temat Tarota i Numerologii.
Awatar użytkownika
Tola
Dopiero się rozkręcam
 
Posty: 446
Rejestracja: 21 lut 2011, 08:25
Podziękował : 0 raz
Otrzymał podziękowań: 4 razy

Re: WIBRACJE ZWIĄZKÓW (DZIECKO)

Postautor: Tola » 26 paź 2011, 09:29

DZIECKO ósemka

Selektywnie ukierunkowana pamięć dziecka ósemki wyostrza wspomnienia o potrzebie siły, walki i obrony własnego stanowiska w konfrontacji z większymi i silniejszymi osobami. Dziecko ósemka szanowane jest za siłę, potrafi walczyć i bronić. Jest wojownikiem w pełnym tego słowa znaczeniu, podejmuje walkę tylko wtedy, gdy nie widzi innego rozwiązania. Posiada umiejętność wyczucia sytuacji, instynkt samozachowawczy pozwala mu działać logicznie i intuicyjnie, z odsunięciem emocji na plan dalszy. Dziecko ósemka przeżywa emocje dopiero po opanowaniu sytuacji.
Nawykowy system obronny przerażonego dziecka ósemki to walka, bycie twardym i sprawdzanie ludzi, którzy mają nad nim władzę, ich kompetencji i poczucia sprawiedliwości.
Dziecko ósemka czuje się wolne, jeśli posiada prawo wyboru, możliwość podejmowania decyzji. Lubi panować nad sytuacją i czuć władzę
nad swoim losem. Nigdy nie pogodzi się z dominacją i próbą ustawiania.
Po czternastym roku życia przesuwa się jego uwaga wewnętrzna: z identyfikacji z potrzebą bycia silnym w dzieciństwie na potrzebę buntu i rewolucji, aby przejąć ster własnego życia w swoje ręce. Jeśli dziecko ósemka twierdzi, że się nudzi, jest to znak, że maskuje prawdziwe odczucia.
Dla dziecka ósemki postawa poddańcza jest niemożliwa do przyjęcia. Przywiązanie do prawdy i prawa powoduje poszukiwanie sprawiedliwości. Czuje się przygniecione własnym wewnętrznym poczuciem winy tak mocno, że gniew jest często nie uzewnętrzniany.
Nuda jest zastępowana przesadną intensywnością doznań, np. nadmiarem jedzenia, towarzystwa, używek itp.

Dziecko ósemka potrzebuje:
- prawa do jawnego wyrażania agresji,
- prawa do podejmowania decyzji, możliwości wyboru,
- prawdy i przestrzegania przez autorytety (dorosłych) ustanowionych przez nich reguł,
- komunikowania swoich głębokich potrzeb i emocji,
- jasnego określenia reguł i mówienia o rzeczach ważnych,
- logiki w postępowaniu otoczenia,
- wskazywania przyczyn konkretnych zdarzeń,
- czułości, przytulania i gestów dających poczucie bezpieczeństwa.
Ciało dziecka ósemki najszybciej uzewnętrznia problemy emocjonalne i zachwiane poczucie własnej wartości poprzez dolegliwości kości, kręgosłupa, stawów, żołądka, systemu trawiennego, poprzez alergie i dolegliwości sercowe.
Pozytywne twierdzenia, które rodzice lub opiekunowie mogą zakodować w świadomości dziecka, tak aby kreowały w przyszłości jego dobre emocje i wysoką samoocenę, są nieocenionym darem. To zależnie od opinii i słów usłyszanych od otoczenia wykształci się system wartości oraz nawykowe zachowania i reakcje na stres. Możemy wyposażyć dziecko ósemkę w pomocne dla niego przekonania o sobie samym i świecie. Są one wsparciem i podporą dla formującej się osobowości.

Każde dziecko potrzebuje miłości.
Ważne dla dziecka ósemki są zdania:
1. Moje kochane dziecko, życie wspiera twoje pomysły.
2. Oddychasz pełnią życia.
3. Rozluźnij się, życie cię wspiera.
4. Jesteś silne i wiesz, czego chcesz.
5. Jesteś bezpieczne.
6. Miłość wybacza i jest wolna.
7. Zasługujesz na miłość.
8. Ciesz się i płyń radośnie przez życie.
9. Świat cię lubi, jest bezpieczny i przyjazny.
10. Kochaj i akceptuj siebie.

8/8
Związek rodzic dziecko dwu ósemek uczy organizacji, prawdomówności i szczerych reakcji. Jest to związek dwóch autorytetów z ogromną potrzebą posiadania własnej niezależności i wolności doświadczeń.
Dzieci ósemki potrzebują poczucia przestrzeni, kontaktu z przyrodą, drzewami i niebem. Ogromna siła fizyczna predysponuje je do pracy sportowej, koniecznie indywidualnej, dającej możliwość podejmowania własnych decyzji. Dzieci ósemki powinny nauczyć się w dzieciństwie komunikacji przez słowo, bowiem nawykowo wycofują się z przeżywania i uzewnętrzniania emocji.
Rodzice uczą się roli organizatora i przewodnika duchowego rozwoju. Aby osiągnąć równowagę materii i ducha, powinni panować nad pragnieniem posiadania władzy. Jest to wyzwanie, bowiem dzieci ósemki są szczególnie wysoko rozwinięte duchowo i posiadają naturalny instynkt, by komunikować się z Ziemią. W tym przypadku szczególnie ważne jest wypracowanie zdolności komunikacji własnych emocji i okazywania uczuć.
Ósemki w zestawieniu imion i nazwisk powinny mieć radość życia i zdolność komunikacji, ambicję i energię do działania oraz umiejętność realnej oceny rzeczywistości. Konieczna jest też zdolność do pracy w grupie i uwrażliwienie na potrzeby innych.
Dwie ósemki o silnej motywacji do działań w związku partnerskim będą poszukiwały siły, by kreować świat materialny i pogłębiać rozwój duchowy. Dlatego też niezbędny jest taki sposób przejawiania siebie, aby uzewnętrzniać emocje. Natura wojownika przynosi skuteczność działań i głębię wewnętrzną.
Ósemki zablokowane emocjonalnie w zestawieniu imion i nazwisk są zaborcze, ostre w kontaktach i nie liczą się z nikim. Jeśli są zbyt słabe wewnętrznie, nie potrafią działać skutecznie, oszukują i stają się ordynarne.


Wizja życia sprzed narodzin ÓSEMKI zawiera w sobie dążenie do równoważenia świata ducha i materii, przez panowanie nad kreacją myśli. Ósemka posiada świadomość nieustającej wymiany energii pomiędzy wszystkimi istnieniami i zna symboliczne znaczenie pieniądza.
Istotą spełnienia dla ósemki jest posiadanie władzy, przyjętej z pełną świadomością duchowego przewodnictwa. Jako wojownik i szaman ósemka z mocą i poczuciem sprawiedliwości dąży do zdobycia prestiżu i osiągnięcia sukcesu społecznego.
Sukcesem dla ósemki jest zdobycie wysokiej pozycji społecznej poprzez zdyscyplinowanie i koncentrację, przy poszanowaniu uniwersalnych praw świata, i samorealizacja.

Jeśli ósemka ma rodzica jedynkę, wzajemne relacje uczą ich szacunku do niezależności i wolnej woli innych. Świadoma jedynka szanuje dziecko za jego ambicje i siłę realizacji nowatorskich planów. Ósemka wnosi w życie rodzica moc sukcesu, potrzebę organizacji i praktycyzm, dyscyplinę i pragnienie rozwoju duchowego. Dziecko wspiera się na poczuciu własnej wartości i na pionierskich doświadczeniach rodzica.
Krzywdę dziecku wyrządzić może egoizm, apodyktyczność, zarozumialstwo i egocentryzm rodzica, jego pozerstwo i karierowiczostwo.

Jeśli ósemka ma rodzica dwójkę, wzajemne relacje uczą ją współpracy, dążenia do wspólnych celów, wrażliwości i uczuciowości. Dziecko daje rodzicowi możliwość samookreślenia, uczy wytrwałości i konsekwentnej dyscypliny. Świadomy rodzic zadba o poczucie wolności dziecka i jego świadomość własnej siły. Rodzic uczy się w tej relacji koncentracji i zgłębiania własnej duchowości.
Problemem dla dziecka może być nawykowe poddaństwo rodzica, jego naiwność, zmienność, zależność od innych i pamiętliwość.

Jeśli ósemka ma rodzica trójkę, wzajemne relacje uczą ją komunikacji emocji przez słowo i mówienia o rzeczach ważnych. Rodzic trójka wspiera u dziecka chęć artystycznego wyrażania siebie. Rodzic uczy się konsekwencji i dyscypliny, mocy organizacji i wytrwałości. Świadomy rodzic ugruntowuje poczucie własnej wartości dziecka, którego powołaniem jest przywództwo i władza. Dziecko uczy rodzica realnej oceny sytuacji.
Trudnym doświadczeniem dla dziecka może być krytyka rodzica, jego zazdrość, agresja, kokieteria, gadulstwo i plotkarstwo.

Jeśli ósemka ma rodzica czwórkę, wzajemne relacje uczą ich systematycznej pracy, tak aby z metodycznym planem pomimo zmian dojść do wyznaczonego celu. Łączy ich talent administracyjny i organizacyjny. Rodzic czwórka wyostrza stanowczość, rzetelność i wierność u dziecka. Ono zaś wnosi potrzebę sukcesu, prestiżu i sprawiedliwości. Dziecko potrzebuje komunikacji słownej, i świadomy tego rodzic będzie dbał o mówienie mu, że jest kochane i ważne.
Dziecko ósemka ciężko znosi biedę, surowość, zachowawczy konserwatyzm, nerwowy autorytaryzm, ograniczony umysł i brak woli rodzica.

Jeśli ósemka ma rodzica piątkę, wzajemne relacje uczą ją korzystania z własnej wolności, tak aby nie ranić bliskich. Dziecko rozwija pasję podróży i zmysł handlowy, jest ciekawe nowości. Rodzic uczy się dyscypliny, koncentracji i wytrwałości. Może pogłębić własną świadomość duchową. Dziecko zyskuje swobodę wyboru i możliwość podróży, które warunkują jego poczucie wolności.
Trudno jest dziecku poradzić sobie z niecierpliwością i moralizowa-niem rodzica impulsywnego, leniwego, fanatycznego i zapatrzonego w siebie.

Jeśli ósemka ma rodzica szóstkę, wzajemne relacje uczą ją odpowiedzialności, wrażliwości i tworzenia harmonii w rodzinie. Rodzic zyskuje okazję do samookreślenia i rozpoznania własnych potrzeb. Łączy ich duchowa potrzeba subtelności związku i oparcia go na duchowym porozumieniu. Dziecko ósemka jest silnym i niezależnym autorytetem i będzie bronić się przed nadopiekuńczością.
Szkodę dziecku wyrządzić może rodzic-cierpiętnik, pesymista wątpiący w siebie, zazdrosny, konfliktowy i podejrzliwy krytykant.

Jeśli ósemka ma rodzica siódemkę, wzajemne relacje uczą ją skuteczności działań, korzystania z intuicji i pogłębiają rozwój duchowy. Wspólne uprawianie sportu może pomóc obojgu w znalezieniu jedności. Rodzic dzięki inteligencji, dociekliwości i opanowaniu może zasłużyć sobie na szacunek dziecka, rozwijając jego odwagę i ciekawość świata. . Rodzic siódemka uczy się od dziecka ósemki praktycyzmu, zdobywania korzyści finansowych, a także nabiera poczucia sprawiedliwości.
Ciężko jest dziecku poradzić sobie z egocentryczną dominacją rodzica skłonnego do tyranii, zarozumiałego pracoholika, introwertycz-nego pedanta, czasami obsesyjnego.

Jeśli ósemka ma rodzica ósemkę, wzajemne relacje uczą dziecko wartości pieniądza, jako symbolu energetycznej wymiany, oraz organizacji działań. Rodzic uczy dziecko, jak osiągnąć sukces materialny i satysfakcję z prestiżu, a dziecko pogłębia jego ewolucję duchową. Oboje potrzebują komunikacji swoich emocji i mówienia o uczuciach, czułości i kontaktu z drzewami.
Problemem dla dziecka będzie klęska finansowa rodzica, jego egoizm, brutalność, surowość, skłonność do destrukcji, nieczułość i zatwardziałość.

Jeśli ósemka ma rodzica dziewiątkę, wzajemne relacje uczą dziecko humanitaryzmu i wartości pracy podporządkowanej jakiejś idei. Ósemka wnosi w życie dziewiątki konieczność skupienia uwagi na rodzinie i uczy ją konsekwencji działań, praktycznej logiki. Uwrażliwione dziecko przygląda się rodzicowi ostrożnemu, skromnemu i wcielającemu w życie ideały, przez co podwyższa swój poziom rozwoju duchowego.
Dziecku trudno będzie poradzić sobie z samotnością rodzica, jego skrytym cierpieniem, rezygnacją, złością, uporem, strachem i kłótniami.

źródło: Ebok/ Autor: Małgorzata Brzoza Tytuł: Numerologia związków.
Ostatnio zmieniony 26 paź 2011, 11:59 przez Tola, łącznie zmieniany 3 razy
Uwaga: Na PW, nie udzielam odpowiedzi, na temat Tarota i Numerologii.
Awatar użytkownika
Tola
Dopiero się rozkręcam
 
Posty: 446
Rejestracja: 21 lut 2011, 08:25
Podziękował : 0 raz
Otrzymał podziękowań: 4 razy

Re: WIBRACJE ZWIĄZKÓW (DZIECKO)

Postautor: Tola » 26 paź 2011, 09:35

DZIECKO dziewiątka

Selektywnie ukierunkowana pamięć dziecka dziewiątki wyostrza wspomnienia o omijaniu przez dorosłych jego własnych potrzeb i pomysłów. Często ignorowane przez otoczenie nauczyło się skupiać na potrzebach innych i pomniejszać własne. Dorastanie w cieniu rodzeństwa wykształciło nawykowe wycofywanie się z okazywania gniewu. Dziecko dziewiątka przywykło do tego, że nie ma realnego wpływu na sytuację w rodzinie.
Wskutek znacznego pomniejszenia poczucia własnej wartości, trudno jest dziecku dziewiątce mówić „nie". Nawykowo powtarza ono zachowania i tłumi fizyczny gniew oraz energię.
Warunkiem poczucia wolności dla dziecka dziewiątki jest możliwość wręcz fizycznego doświadczania przestrzeni.
Dziecko dziewiątka ma trudności w odróżnianiu spraw pilnych od mniej ważnych. Nawykowo broni się przed zranieniem, odsuwając własne potrzeby na później, najpierw zaspokajając oczekiwania innych.
Ugodowość wynika z umiejętności wyczuwania pragnień i potrzeb innych i niesprzeciwiania się im. Do czternastego roku życia dziecko dziewiątka utożsamia się z potrzebami dorosłych członków rodziny, potem następuje przesunięcie uwagi na ludzi z zewnątrz i rozpoczyna się dostrzeganie własnych potrzeb.
Silną cechą charakteru jest buntowniczy upór. Jeśli dziecko dziewiątka nakłaniane jest do konkretnej opcji, po prostu zaprze się i nie podejmie decyzji, aby odsunąć konieczność wyboru.

Dziecko dziewiątka potrzebuje:
- doświadczania przestrzeni,
- tańca i możliwości wyrazu przez instrumenty perkusyjne,
- słownego potwierdzania własnej wartości,
- szacunku otoczenia dla jego stanowiska,
- zwracania uwagi na osobiste potrzeby i emocje,
- zwierzaka, jako istoty słabszej, nad którą można roztoczyć opiekę,
- umiejętności ustalania terminów wykonawczych części podjętych zamierzeń, aby osiągnąć cel końcowy przez skupianie uwagi na jednym kierunku działań,
- prawa do własnej opinii i wysłuchania jej przez dorosłych,
- wyładowywania własnego gniewu poprzez wyobraźnię.
Ciało dziecka dziewiątki najszybciej uzewnętrznia problemy emocjonalne i zachwiane poczucie własnej wartości poprzez dolegliwości nerek, narządów płciowych, gardła, poprzez zaburzenia wzroku, słuchu i dolegliwości skóry.
Pozytywne twierdzenia, które rodzice lub opiekunowie mogą zakodować w świadomości dziecka, tak aby kreowały w przyszłości jego emocje i samoocenę, są nieocenionym skarbem. To zależnie od opinii i słów usłyszanych od otoczenia wykształci się system wartości i nawykowych zachowań, nawykowych reakcji na stres. Możemy wyposażyć dziecko dziewiątkę w pomocne dla niego przekonania o sobie samym i świecie. Są one wsparciem i podporą dla formującej się osobowości.

Ważne dla dziecka dziewiątki są zdania:
1. Moje kochane dziecko, jesteś ważne.
2. Zasługujesz na miłość.
3. Każdy następny dzień jest coraz lepszy.
4. Masz prawo głośno mówić, co czujesz.
5. Zmiany w życiu są dla ciebie bezpieczne.

Każde dziecko potrzebuje miłości
Ważne dla dziecka dziewiątki, są zdania:
6. Jesteś wolne i kochane.
7. Uda ci się, jesteś wielkie.
8. Potrafisz to robić, robisz to świetnie.
9. Jesteś bosko doskonałe.
10. Przyszłość cię chroni, życie cię kocha.

9/9
Związek dziewiątek w relacji rodzic dziecko jest powołaniem do pracy dla innych, dla ludzkości, do wprowadzania ideałów w życie innych ludzi. Uczy dostrzegania innych istot, zwłaszcza słabszych, i otaczania ich opieką. Trudność tego związku polega na tym, że uwaga jest tu skierowana nie na rodzinę a na osoby z zewnątrz.
Dziecko dziewiątka powinno rozwinąć swoje zainteresowania muzyczne, bazując na szczególnym poczuciu rytmu. Odczuwa potrzebę poznania świata przez podróże, przez poznawanie miejsc i ludzi. Ważna jest dla niego wolność doświadczania fizycznie przestrzeni i możliwość kontemplacji piękna przyrody.
Rodzic dziewiątka targany silną potrzebą pracy dla innych, osób spoza rodziny, powinien nauczyć się w relacji rodzicielskiej zdrowego egoizmu, jako formy zainteresowania dobrem i interesem własnego dziecka. Świadomość powołania dziecka dziewiątki do leczenia świata może spowodować, że dobro innych będzie zależne od siły psychicznej dziecka i od jego poczucia bezpieczeństwa.
Dziewiątka powinna posiadać w zestawieniu imion i nazwisk ambicję, pragnienie niezależności, zdolność do realnej oceny sytuacji i energię twórczą. Ważna jest komunikacja emocji przez słowo lub sztukę.
Związek partnerski dwóch dziewiątek to duet szaleńców chcących zbawić świat. Jeśli ich imiona wnoszą siłę i energię do działania oraz umiejętność realnej oceny rzeczywistości, mogą stworzyć silny i solidny związek ukierunkowany na działalność humanitarną i opiekuńczą.
Jeśli wewnętrznie są słabi, będą wykorzystywani przez innych, mogą poświęcić życie utopijnym ideom. Jeśli nie posiadają zdolności komunikacji z otoczeniem, postawa zachowawcza przyniesie wzrost poczucia zagrożenia, podejrzliwość i upór, zrodzi samotność i wyobcowanie.


Wizja życia sprzed narodzin DZIEWIĄTKI zawiera w sobie pragnienie wspierania słabszych, przez obdarzanie miłością uniwersalną, bez wymagań, bez uprzedzeń i oczekiwań.
Istotą spełnienia dziewiątki jest doznanie mistycznej głębi, idealistyczna praca humanitarna lub charytatywna, uwrażliwianie otoczenia i sława życia publicznego dzięki osobistej skromności.
Sukcesem dla dziewiątki jest niestrudzone wcielanie w życie ideałów, aby wznieść ludzkość na wyższy poziom wrażliwości, przez dzielenie się własną wiedzą i korzystając ze zdolności muzycznych. Dziewiątka czuje się wolna, fizycznie doświadczając przestrzeni, marzeniami i idealizmem rozświetla życie innych i przekazuje im poczucie wolności.

Jeśli dziewiątka ma rodzica jedynkę, wzajemne relacje uczą ją sa-mospełnienia, twórczego entuzjazmu, szacunku do sukcesu. Dziecko uwrażliwia rodzica na ideały, uczy go miłości bez granic, skromności i mistycyzmu. Świadomy rodzic wie, że dziecko potrzebuje podróży i kontaktu z wodą. Zadba też o jego indywidualne wewnętrzne potrzeby - artystyczne i duchowe.
Krzywdę dziecku wyrządzić może egoizm, apodyktyczność, zarozumialstwo i egocentryzm rodzica, jego pozerstwo i karierowiczostwo.

Jeśli dziewiątka ma rodzica dwójkę, wzajemne relacje uczą współpracy, spokoju i dbania o związki przyjaźni. Dziewiątka i dwójka łączą się w rozwoju duchowym, uczuciowości i wrażliwości. Dziecko dziewiątka uczy się od rodzica dwójki organizowania życia towarzyskiego.
Zaś rodzic uczy się własnej wolności, uczy się marzyć, doświadczać przestrzeni, przyrody i kontemplować ją.
Problemem dla dziecka może być nawykowe poddaństwo rodzica, jego naiwność, zmienność, uzależnienie od innych i pamiętliwość.

Jeśli dziewiątka ma rodzica trójkę, wzajemne relacje uczą dziecko ekspresji talentów artystycznych, poczucia wyjątkowości i zdolności do komunikacji przez słowo. Świadomy rodzic wprowadza dziecko w życie towarzyskie, dając mu swobodę w dobieraniu znajomych. Rodzic uczy się uwrażliwienia na potrzeby innych, oszczędności, głębi duchowej i koncentracji. Dziecko, mając dojrzałego rodzica, może swobodnie podróżować i cieszyć się przebywaniem w pobliżu wody.
Trudnym doświadczeniem dla dziecka może być krytyka rodzica, jego zazdrość, agresja, kokieteria, gadulstwo i plotkarstwo.

Jeśli dziewiątka ma rodzica czwórkę, wzajemne relacje uczą ją pracowitości, działań systematycznych, zaplanowanych i konsekwentnych. Rodzic uczy dziecko odwagi i wytrwałości. Jeśli jest dojrzały, da dziecku poczucie bezpieczeństwa materialnego. Dziecko dziewiątka uczy rodzica czwórkę otwartości na innych i idealistycznych marzeń, co daje mu okazję do zrozumienia własnego dzieciństwa.
Dziecko ciężko znosi biedę, surowość, zachowawczy konserwatyzm, nerwowy autorytaryzm, ograniczony umysł i brak woli rodzica.

Jeśli dziewiątka ma rodzica piątkę, wzajemne relacje uczą dziecko ciekawości świata i radości z przeżywanej przygody. Codzienne życie uatrakcyjniają zwariowane pomysły i dziwne przedsięwzięcia, poprzez które dziecko wyraża swoje uczucia. Świadomy rodzic postara się skupić uwagę dziecka na jego własnych wewnętrznych potrzebach, co jest dla dziewiątki bardzo ważne. Rodzic, poprzez idealizm dziecka, uczy się wrażliwości i swojej duchowości.
Trudno jest dziecku poradzić sobie z niecierpliwością i moralizowa-niem rodzica impulsywnego, leniwego, fanatycznego i zapatrzonego w siebie.

Jeśli dziewiątka ma rodzica szóstkę, wzajemne relacje uczą ją wartości rodziny i odpowiedzialności za dom i jego wewnętrzną atmosferę.
Dziewiątkę i szóstkę łączy ogromna wrażliwość wewnętrzna, choć ukierunkowana w różne strony (dziewiątka kieruje się ku słabszym i pokrzywdzonym, zaś szóstka ku rodzinie). Świadomy rodzic szóstka wesprze potrzebę niezależności i talent artystyczny dziecka. Postara się wzbudzić w dziecku silne poczucie własnej wartości i pomoże mu zro-zumienieć dziecięce ideały.
Szkodę dziecku wyrządzić może rodzic-cierpiętnik, pesymista wątpiący w siebie, zazdrosny, konfliktowy i podejrzliwy krytykant.

Jeśli dziewiątka ma rodzica siódemkę, wzajemne relacje uczą ją odwagi, poszukiwania wiedzy i rozwoju wewnętrznego. Rodzic uczy się służby innym przez wcielanie w życie ideałów, uwrażliwia się na innych i ich potrzeby. Dziecko przez szacunek do umiejętności rozwiązywania konfliktów, intuicji i zręczności rodzica stara się doskonalić własną sprawność fizyczną i intelektualną.
Ciężko jest dziecku poradzić sobie z egocentryczną dominacją rodzica skłonnego do tyranii, zarozumiałego pracoholika, introwertycz-nego pedanta, czasami obsesyjnego.

Jeśli dziewiątka ma rodzica ósemkę, wzajemne relacje uczą dziecko prawości, siły wewnętrznej i praktycznej logiki, a także równowagi wewnętrznej. Dziecko uwrażliwia rodzica i oboje rozwijają się duchowo. Rodzic uczy się skromności, mediacji i cierpliwości. Dziecko przez wspólne podróże i kontakty zagraniczne rozwija zmysł równowagi ducha ze światem materii i finansów.
Problemem dla dziecka będzie klęska finansowa rodzica, jego egoizm, brutalność, surowość, skłonność do destrukcji, nieczułość i zatwardziałość.

Jeśli dziewiątka ma rodzica dziewiątkę, wzajemne relacje uczą je idealistycznego spełnienia i korzystania z talentu muzycznego. Ich szczególne wyczucie rytmu może wzniecić pasję gry na perkusji lub taneczne szaleństwo. Mają zdolności jasnowidzenia, co pozwala wzajemnie rozumieć znaki intuicji. Rodzic powinien zadbać o podróże i kontakt z wodą, przestrzeń i ciszę przyrody.
Dziecku trudno będzie poradzić sobie z samotnością rodzica, jego skrytym cierpieniem, rezygnacją, złością, uporem, strachem i kłótniami.
Związki różnych wibracji


Zanim zaczniesz się zastanawiać, czy do siebie pasujecie, pamiętaj, że MIŁOŚĆ nie zna granic, może wszystko i jest dobra na wszystko.
Zanim zaczniesz szukać waszych relacji, poznaj wpływ dnia urodzenia, miesiąca i warunków wcielenia na kształt swojej osobowości i usposobienie twego partnera. Postaraj się go poznać i rozumieć.
Zanim zaczniesz wertować ten rozdział, pamiętaj, że zestawienie imion i nazwisk oraz zawartość liter w posiadanych imionach i nazwiskach decyduje o rodzaju motywacji, sposobie wyrażania siebie i o celach, do których dążymy. Pamiętaj, że negatywne zestawienia można zmienić, nie są one ostateczne, ale mogą być zmienione tylko z woli zainteresowanego. Szanuj prawo wyboru i wolnej woli innych, a i twoje intymne terytorium będzie szanowane.

źródło: Ebok/ Autor: Małgorzata Brzoza Tytuł: Numerologia związków.
Uwaga: Na PW, nie udzielam odpowiedzi, na temat Tarota i Numerologii.
Awatar użytkownika
Tola
Dopiero się rozkręcam
 
Posty: 446
Rejestracja: 21 lut 2011, 08:25
Podziękował : 0 raz
Otrzymał podziękowań: 4 razy


Wróć do Numerologia dla dzieci

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości

serwis laptopów serwis komputerowy informatyk Acer Apple Asus Dell Fujitsu HP, Compaq Lenovo MSI Packard Bell Prestigio Samsung Sony Toshiba LG eMachines naprawa tabletów Augustów Bielsk Podlaski Siemiatycze Hajnówka Suwałki Łapy Łomża Wasilków Wysokie Mazowieckie