Znaki Zodiaku wg Johfra

Znaki Zodiaku wg Johfra

Postautor: Iza74 » 20 paź 2017, 18:43

Obrazek


SYLWETKA ARTYSTY
Johfra 1919 - 1998Franciscus Johannes Gijsbertus van den Berg (ur. 15 grudnia 1919 roku w Rotterdamie, zm. 6 listopada 1998 r. we Fleurac), przydomek Frans, pseudonim artystyczny Johfra lub Johfra Bosschart, był współczesnym artystą pochodzącym z Holandii. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Hadze. Członek Lectorium Rosicrucianum (Międzynarodowej Szkoły Złotego Różokrzyża) w latach 1953 – 1962. Swój rodzaj twórczości opisał jako „Surrealizm oparty na studiach dotyczących psychologii, religii, Biblii, astrologii, starożytności, magii, czarostwa, mitologii oraz okultyzmu”. Pseudonim Johfra jest wynikiem kombinacji inicjałów imion artysty, FRAnsciscus JOHannes, w odwrotnej kolejności.

W latach 1946 – 1962 partner życiowy Diany Vandenberg (w oficjalnym związku od 21 marca 1952 roku). Diana była inicjatorką wielu wycieczek, jakie para odbywała m.in. w Alpy, Pireneje, do Dolomitów, szwajcarskich jezior, a także do Florencji oraz Wenecji. Seria wycieczek do Włoch, zapoczątkowana w 1948 roku, wywarła ogromne wrażenie na artyście. Wydarzenia te stały się dla niego inspiracją dla wielu malowideł, zwłaszcza „De Fonteinenserie” (pol. Seria Fontann).

Od 1962 roku zamieszkał wraz ze swoją drugą żoną, Ellen Lórien (w oficjalnym związku od 11 maja 1973 roku), we Francji (Aspremont, departament Alpy Nadmorskie). W 1974 roku oboje przeprowadzili się do starego młyna w południowo-zachodniej Francji (rejon Perigord Noir, departament Dordgone). Johfra uważał Ellen za siłę napędową oraz źródło inspiracji dla środowiska artystycznego. Ellen był dla niego bratnią duszą, która chroniła go przed wewnętrznym chaosem oraz dbała o sprawy stricte biznesowe. Jest więc oczywistym, iż Ellen Lórien odegrała ogromną rolę w życiu artysty.

Johfra już od wczesnych lat wykazywał zainteresowanie otaczającą go naturą, fascynował go świat fantazji i baśni. W jego pracach, gdzie stale przewijającymi motywami są elfy, wróżki, gnomy, sylfy, nimfy wodne, postacie i stworzenia mitologiczne, smoki, dewy oraz anioły, widać silną więź z naturą. Johfra jako mistyk natury, czcił ją jako Wielką Matkę. Za swoich nauczycieli duchowych uważał Leonarda Da Vinci oraz Salvadora Dali.

W latach 1959 – 2010 prace Johfry były wystawiane w galeriach wielu państw zachodnioeuropejskich oraz w USA, a także na Targach Sztuki w Bazylei. Za duży sukces należy uznać serię siedmiu wystaw zespołowych z 1974 roku zatytułowanych „Zeven meta-realisten” (pol. Siedmiu Meta Realistów), gdzie były eksponowane m.in. obrazy z „De Dierenriemserie” (pol. Seria Znaki Zodiaku), które przyciągnęły w sumie 48000 odwiedzających.

Kariera artystyczna zostaje przerwana w 1998 roku w wyniku choroby nowotworowej. Pogarszający się z dnia na dzień stan zdrowia Johfry sprawia, iż kończy on definitywnie z malowaniem. Dnia 31 maja 1998 roku pisze on w swoim pamiętniku (który prowadził od 1938 roku): „Od teraz nie będę już więcej malował.” W tym dniu ukończył też swoje ostatnie dzieło o wymownym tytule „Thuisvaart” (pol. Podróż do domu). W odpowiednim czasie zostaje ukończona autobiografia Jofhry „Symphonie Fantastique” (pol. Symfonia Fantastyczna), dając tym samym możliwość zobaczenia rezultat swojej pracy.

Thuisvaart (1998)
Thuisvaart (pol. Podróż do domu), źródło: http://www.johfra.nl

Johfra umiera 6 listopada 1998 roku. Skromna ceremonia pogrzebowa odbywa się 10 listopada. Na pożegnanie z artystą przybywa kilkadziesiąt osób z Holandii oraz Francji. Przyjaciel Johfry, poeta i pisarz Gerrit Luidinga, wygłasza na jego cześć panegiryk. Grób Johfry jest także bardzo skromny.

Po śmierci Johfry zostaje powołana do życia fundacja Stichting de Verbeelding (pol. Fundacja Wyobraźni), której celem jest opublikowanie książki autorstwa Gerrita Luidinga p.t. „Hoogste lichten en diepste schaduwen” (pol. Najjaśniejsze światła i najgłębsze cienie). Książka ta, zawierająca oprócz wielu obrazów także i rozdziały z pamiętników Johfry, stała się standardem jego pracy.

Postery z „De Dierenriem Serie” (pol. Seria Znaki Zodiaku) są zaledwie drobnym wycinkiem bogatej twórczości tego artysty. Trzeba zaznaczyć, że lista prac artysty wynosi ponad 1600 pozycji i jest stale uzupełniana. Obecnie są prowadzone starania, aby opublikować album zawierający wybrane prace spośród wiele tysięcy rysunków, które tylko nieliczni mieli okazję zobaczyć.

Więcej informacji o artyście oraz jego twórczości znajduje się na stronie Johfra Museum.








https://astrojohfra.wordpress.com/johfra/
Liczby doskonałe, jak doskonałych [ ludzi ] spotyka się rzadko... ( Kartezjusz)
Awatar użytkownika
Iza74
Pismak
 
Posty: 1708
Rejestracja: 09 sie 2014, 19:19
Podziękował : 88 razy
Otrzymał podziękowań: 99 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Panna
Droga życia: 8

Re: Znaki Zodiaku wg Johfra

Postautor: Iza74 » 20 paź 2017, 18:45

Obrazek

Poster udostępniony dzięki uprzejmości Pani Bernadette Weyde

BARAN


Baran jest znakiem ognistym. Słońce przebywa w Baranie od 21 marca do 21 kwietnia (została zachowana oryginalna pisownia. W zależności od źródła podawane są różne daty. W roku 2016 był to okres od 20 marca do 19 kwietnia, przyp. tłum.). Panującą planetą jest Mars. Jest to znak żywiołu ognia o polaryzacji pozytywnej. Pojawienie się Słońca w Baranie zbiega się w czasie z początkiem wiosny, okresu w którym budzi się nowe życie, a dni stają się coraz dłuższe.

Chciałem przede wszystkim podkreślić, że rozwój przebiegający poprzez dwanaście znaków zodiaków rozpoczyna się właśnie od Barana. Z tego też powodu zdecydowałem się na przedstawienie barana w jego pierwotnej postaci. Jest jednak oczywistym, iż zdarzają się „typy” Barana o wyższej i bardziej rozwiniętej naturze, charakteryzujące się większą dojrzałością duchową. Jednak z punktu widzenia najwcześniejszych początków, baran jest ukazany tutaj w ciągłym ruchu, co jest dla niego charakterystyczne. Biegnie przed siebie na oślep. Aczkolwiek nie jest on prostackim i bezmyślnym baranem, ale sławnym i znanym z greckiej mitologii baranem, którego złote runo, strzeżone przez okrutnego smoka, zostało zdobyte przez Argonautów. Ściśle powiązany z Marsem, swoim planetą władcą, cwałuje on wciąż do celu, będąc przy tym całkowicie skupionym na sobie i nie zważając kompletnie na otoczenie.

Żołnierz to uosobienie Marsa, boga wojny. Jest on w pełnym rynsztunku bojowym, a mimo to jego miecz pozostaje schowany w pochwie. Nie przybył on jednak tutaj, aby niszczyć. Przeciwnie, w swojej uniesionej prawej dłoni trzyma on płonącą pochodnię. Pełni tutaj rolę Prometeusza, nosiciela światła. Rozpala ogień entuzjazmu. Baran sprowadza élan (entuzjastyczny wigor oraz żywość, przyp. tłum.) nowego początku. Jest pionierem. Struktury starego porządku zostają zburzone. Tworzy się miejsce dla nowego rozwoju.

Z tytułu tego, iż w Baranie nie było jeszcze czasu na zdobywanie doświadczeń, obecna jest postać Awidji (ignorancji) odpowiadająca wyobrażeniu Barana w starożytnym Buddyzmie (1). Pojawia się ona w tle po prawej stronie, trzymając przed sobą lampę, która oświetla jej otoczenie. Przez opaskę zawiązana na oczach, reprezentującą jej brak doświadczenia życiowego, nie może nic widzieć. Niemniej jednak ubrana jest w zieloną szatę, symbol nadziei. W tle po lewej stronie widoczna jest postać maga z Tarota (z talii Wielkich Arkan, przyp. tłum.). Odpowiada on wyższej naturze Barana. Poprzez zdobywanie doświadczenia stał się on władcą, który, dzięki swojej energii Marsa, sprawuje kontrolę nad czterema żywiołami natury, a także wykorzystuje swoją wolę do tego, aby pracując z nimi uzyskać pożądany efekt. Żywioły te są symbolizowane przez magiczne przybory leżące na ołtarzu, który znajduje się przed magiem. Są nimi: różdżka (3) służąca do kontroli żywiołu ognia (odpowiednik świata Atziluth z Kabały); miecz (4) rządzący żywiołem powietrza (trzeci świat z Kabały, Yetzirah); puchar (5) związany z żywiołem wody (drugi świat z Kabały, Briah) oraz pieczęć z pentagramem (czwarty świat z Kabały, Assiah). W swojej prawej ręce trzyma on różdżkę (7) skierowaną w stronę niebios, aby w ten sposób przyciągnąć energię kosmosu, którą za pomocą lewej ręki skierowuje w dół, ku ziemi, obszarowi swojego działania (8). Ponad jego głową widoczny jest symbol nieskończoności (9). Jest to znak wieczności.

Mag stoi naprzeciwko zamkniętych drzwi osadzonych w skale, na których znajduje się okrąg składający się z dwunastu gwiazd (10). Oznaczają one dwanaście etapów rozwoju, odbywających się poprzez znaki zodiaku, które biorą swój początek za tymi drzwiami.

Na pierwszym planie widoczne jest, siedzące na kamieniu, stworzenie podobne do jaszczurki (11). To Bazyliszek, którego samo spojrzenie mogło pozbawić życia. W Kabale stworzenie to symbolizuje sefirę powiązaną z Marsem, Geburah. W alchemii jego odpowiednikiem jest Salamandra, inspiracja (mieszkaniec) żywiołu ognia.

Całość prezentacji jest umieszczona w ramie składającej się z ostrych, spiczastych metalowych kształtów, za pomocą których starałem się wyrazić charakter mocy Marsa.

Na dole, w pięciokątnym symbolu, pentagonie, widoczny jest tradycyjny znak Barana (12). Związek pentagonu z Marsem wynika z tego, iż to z tą planetą skojarzona jest piąta sefira z kabalistycznego drzewa życia.

Oprócz tego zostały też zaprezentowane tutaj następujące magiczne oznaczenia. I tak, idąc od lewego dolnego rogu, zgodnie z ruchem wskazówek zegara, mamy: pieczęć archanioła planety Samaela (13), astrologiczny znak Marsa (14), pieczęć ducha planety Pharos Phaley (15), pieczęć planety Mars (16), pieczęć planetarnej inteligencji Graphiela (17) oraz trzy symbole należące do planetarnej inteligencji Barzabela (18).
Liczby doskonałe, jak doskonałych [ ludzi ] spotyka się rzadko... ( Kartezjusz)
Awatar użytkownika
Iza74
Pismak
 
Posty: 1708
Rejestracja: 09 sie 2014, 19:19
Podziękował : 88 razy
Otrzymał podziękowań: 99 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Panna
Droga życia: 8

Re: Znaki Zodiaku wg Johfra

Postautor: Iza74 » 20 paź 2017, 18:48

Obrazek


BYK
02 - Byk jest znakiem ziemskim, o polaryzacji negatywnej. Słońce znajduje się w Byku do 20 kwietnia do 21 maja. Planetą władającą jest Wenus. Kiedy Słońce pojawia się w tym domu (domu zodiakalnym, przyp. tłum.), wyłania się nowe życie.

Opisałem już działanie, élan oraz żywiołowość pierwszego, pozytywnego znaku Barana; opierając się na tym, przedstawię teraz pasywność oraz wrażliwość charakterystyczne dla następnego znaku, Byka. W Byku substancja jest formowana w materię, która jest podstawą życia. Chciałem tutaj podkreślić szczególne cechy tego znaku, którymi są luksus, obfitość oraz płodność.

Władająca Bykiem planeta Wenus sprawia, iż wszystko jest tutaj harmonią i pokojem. Zapadający w sen Mars, ustąpił (1).

Przedstawiłem Byka za pomocą dwóch symboli: jednym z nich jest egipski Apis, drugim natomiast jest Jowisz (Zeus, przyp. tłum.), który przybrał postać byka po to, aby porwać Europę. W tym kontekście Europa zostaje ukazana jako Wenus. Jej talię opasuję bogaty pas (2), w swojej prawej ręce podtrzymuje płonącą lampę (3); jest to „magiczny oręż” przypisany do niej w Kabale. Okrywa ją prześwitującą zieloną szatą, która ma sugerować związek ze światem roślinnym. Wybrałem byka Jowisza, ponieważ planeta Jowisz odpowiada także za wzrost i rozwój roślin.

Wenus ma na głowie wianek spleciony z siedmiu czerwonych róż (4). Róża jest kwiatem Wenus, natomiast liczba siedem jest numerem tej planety, który odpowiada pozycji siódmej sefiry (Netsah) w kabalistycznym drzewie życia.

Z tego też względu znak Byka (znajdujący się na dole, na środku) jest ukazany jako siedmioramienna gwiazda (5), tworząca samo centrum róży heraldycznej. Planeta Wenus, gwiazda poranna, świeci nad głową bogini (6).

Amor lub Eros, dziecko Wenus i Marsa, leci w powietrzu prowadząc dwa białe gołębie, ptaki poświęcone Wenus (7). Dziecko, będące rezultatem harmonijnej współpracy pomiędzy przeciwnie ustawionymi biegunami, jest bóstwem miłości.

W tle widoczna jest druga karta z Tarota (Arkana Wielkie, przyp. tłum.): arcykapłanka Izyda mająca ścisły związek ze znakiem Byka (8). Poprzez swoją śmierć oraz zmartwychwstanie reprezentuje ona ukrytą tajemnicę natury. Na swojej głowie nosi koronę przedstawiającą trzy fazy księżyca, które maja wpływ na wzrost i kiełkowanie roślin. Wyjaśnia to również leżący u jej stóp półksiężyc. Siedzi ona na tronie umieszczonym w altance; tympanon (element architektoniczny w formie trójkątnego szczytu, przyp. tłum.) spoczywa na dwóch kabalistycznych filarach: pozytywnym filarze mocy lub siły Jachina, z czerwonego marmuru, po prawej stronie oraz negatywnym filarze Boaza, z czarnego marmuru, po stronie lewej. Tympanon stanowi połączenie oraz wprowadza równowagę pomiędzy tymi dwoma zasadami.

Na piersi kapłanki znajduje się symetryczny krzyż (krzyż grecki, przyp. tłum.), będący odzwierciedleniem czterech żywiołów, podstawy świata materialnego. Zwój leżący na jej kolanie, częściowo zasłonięty przez jej ubranie, to Tora, prawo, która na obecnym etapie rozwoju nie może być jeszcze w pełni zgłębiona.

Ludzie spod znaku Byka szczególnym umiłowaniem darzą sobie wszelkie sprawy doczesne. Mają oni też poczucie piękna i harmonii jeśli chodzi o naturę oraz sztukę.

To było zasadą przewodnią, na której zostało oparte ozdobne obramowanie składające się z okazałych, rokokowych kartuszy (kartusz jest to dekoracyjne obramienie, ornament w formie ozdobnej tarczy przyp. tłum.), wykonanych z miedzi, metalu Wenus. Umieściłem tutaj następujące symbole magiczne przedstawiające różne aspekty Wenus.

Rozpoczynając od lewego górnego rogu, idąc od góry do dołu, są nimi: pieczęć planetarna (9), pod nią pieczęć planetarnej inteligencji Hagiel (10). Następnie pieczęć ducha planety Kedemela (11) oraz astrologiczny znak Wenus (12).

W prawym górnym rogu znajduje się pieczęć Olimpijskiego (w sensie zamieszkującego Górę Olimp, przyp. tłum.) ducha planety Hagith (13). Poniżej znajdują się litery będące wyrazem wielkiego szacunku dla Wenus (14), pieczęć zastępu anielskiego Zwierzchników związanego z tą planetą (15), następna w kolejności jest pieczęć Asmodela, anioła Wenus zamieszkującego dom zodiakalny Byka (16); kolejna pieczęć to również pieczęć Asmodela (17), tym razem jako anioła władającego miesiącem majem, znajduje się w tej samej części kartuszy, co pieczęć Anaela, innego władcy miesiąca maja (18).
Liczby doskonałe, jak doskonałych [ ludzi ] spotyka się rzadko... ( Kartezjusz)
Awatar użytkownika
Iza74
Pismak
 
Posty: 1708
Rejestracja: 09 sie 2014, 19:19
Podziękował : 88 razy
Otrzymał podziękowań: 99 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Panna
Droga życia: 8

Re: Znaki Zodiaku wg Johfra

Postautor: Iza74 » 20 paź 2017, 18:51

Obrazek


BLIŹNIĘTA
03 - Bliźnięta są znakiem powietrznym o polaryzacji pozytywnej. Słońce znajduje się w Bliźniętach pod koniec maja (w zależności od roku może to być 20 lub 21 maja, przyp. tłum.), miesiącu rozkwitu, kiedy nowe życie, powstałe w marcu, rozkwita na potęgę. Władającą planetą jest Merkury.

Kontynuując przesłanie mówiące o znaku Barana jako o inicjatorze pierwotnej siły, której to w znaku Byka zostaje nadana forma, w trzecim znaku położyłem nacisk na jego dualizm. Dlatego też motywem przewodnim tego obrazu jest dualizm oraz problemy z niego wynikające. Bliźniętami włada wzrastająca świadomość o związku pomiędzy ego oraz światem zewnętrznym, a także o wzajemnym oddziaływaniu biegunów przeciwstawnych sił w kosmosie. Trudność polega na tym, jak osiągnąć jedność oraz równowagę poprzez ich współistnienie.

Stąd też symetryczna kompozycja malowidła. Wszystkie pozytywne elementy – znajdujące się zarówno na poziomie makro jak i mikro kosmicznym – zostały umieszczone po prawej stronie, a wszystkie negatywne po stronie lewej. Dualizm pomiędzy tymi biegunami zostaje rozwiązany poprzez pomost, który prowadzi do jedności. Zostało to wzięte pod uwagę przy wyborze kolorów. Z połączenia kolorów czerwonego (pozytywnego) z kolorem niebieskim (negatywnym) powstaje kolor żółto-złoty (barwa wyższego wglądu, intuicji). Purpurowe tło jest wynikiem wymieszania barwy czerwonej oraz niebieskiej. Złote chmury przedstawiają żywioł powietrza, do którego należy znak Bliźniąt.

Na obrazie pojawią się także dwa filary ze świątyni Salomona. Czerwony filar Jachina jest zwieńczony koroną z pączkującą różdżka symbolizującą ogień; pierwszy zestaw w Tarocie (Arkana Mniejsze, przyp. tłum.) tworzą także różdżki (1). Słońce, nosiciel energii oraz życia, promieniuje nad filarem.

Znajdujący się po lewej stronie żeński filar Boaz, podtrzymuję srebrną czarę, w której odbiera moc słońca (czary lub kielichy są symbolami wody w Tarocie) (2). Lśniący nad filarem księżyc, odbija energię słońca. Na poziomie mikrokosmicznym przeciwieństwa te są uosabiane przez idealnego mężczyznę oraz idealną kobietę. On wskazuję w stronę niebios, a ona w stronę ziemi, jednocząc w ten sposób swoje ludzkie natury („jak na górze, tak na dole”). Oboje trzymają też laskę Merkurego, kaduceusz. Ten atrybut władającej planety zajmuje honorowe miejsce, z tytułu dużego znaczenia jakie dla tego znaku ma Merkury. Symboliczna postać laski przedstawia tą samą fundamentalną ideę. Przeciwstawne siły prezentowane są przez dwa węże, które osiągają harmonię w obrębie umieszczonej centralnie złotej laski. Na szczycie laski spoczywa skrzydlate lustro, ponieważ Merkury, lub Hermes, włada intelektem, który jest „jak lustro odbijające wszystkie rzeczy, podczas gdy samo pozostaje klarowne i niewzruszone” (3). Dlatego też, poprzez zdolności intelektualne, nasza zasada Merkurego wyewoluowała do mądrości, dzięki której wszystkie przeciwieństwa mogą zostać zjednoczone w harmonii. Szybki jak myśl Hermes jest skrzydlatym posłańcem, pośrednikiem. Jest on także Psychopompem, Przewodnikiem Dusz, który towarzyszy zmarłym w ich wędrówce do świata pozagrobowego.

Kolejnym wizerunkiem przeciwieństw są leżące na pierwszym planie jednorożec oraz lew. Lew uosabia boską miłość jako opadającą energię, podczas gdy jednorożec wskazuje na nieskalaną czystość pierwotnej substancji, nastawioną na jej przyjęcie. W starożytnych Indiach znak Bliźniąt był często przedstawiany jako właśnie lew oraz jednorożec strzegące wrót do Świętego Miasta, w którym rezydował „Król Mocy oraz Piękna”.

Pomiędzy nimi, na okręgu symbolizującym jedność, siedzi pawian o psim pysku, cynocephalus (wyraz pochodzący z greki, oznaczający dosłownie „psią głowę”, a używany dla wielu mitycznych stworzeń posiadających głowy lub twarze psów, przyp. tłum.). Znaczenie wykorzystanego symbolu pawiana jest dwojakie. W Egipcie był on personifikacją Thota, boga mądrości i wiedzy, odpowiednika greckiego Hermesa oraz rzymskiego Merkurego. Został tutaj przedstawiony jako niższa inteligencja analityczna (dlatego małpa). Jest badaczem naukowym mierzącym Świat przy pomocy swojego cyrkla, symbolu używanego już od czasów Średniowiecza dla ludzkiej osobowości (twierdzenie jest to bardzo dyskusyjne, aczkolwiek w tradycji masońskiej cyrkiel jest symbolem mądrości, wiedzy, rozumu, twórczych i aktywnych sił Boga i człowieka, przyp. tłum).

Siedzi on na znaku Bliźniąt, który zawarty jest w figurze składającej się z pozytywnego (czerwonego) oraz negatywnego (niebieskiego) kwadratu tworzących razem oktagon: w kabalistycznym drzewie życia Merkury jest powiązany z ósmą sefirą, Hod, stąd też jego numerem jest ósemka (4).

Przy każdym z filarów widoczne są dwie karty Tarota będące zwykle związane ze znakiem Bliźniąt. Po prawej stronie znajduje się Głupiec, karta początkowa z Wielkich Arkan. Niczego nie podejrzewająca, inkarnująca się młoda dusza, wyrusza z radością na nową ścieżkę życia. Kij oznacza jego wolę (5). Zwisający z niego worek (6) zawiera zebrane w życiu doświadczenia. Jest bogato ubrany oraz w dobrym nastroju. Róża w jego ręku (7) reprezentuje boską iskrę inspiracji.

„Umiarkowanie” (karta nr XIV z Wielkich Arkan przedstawiająca Kobiecego Anioła, przyp. tłum.) znajduje się u podnóża lewego filaru. Jest ona dojrzałą duszą, która wykorzystała płynące z życia doświadczenia i teraz przelewa odpowiednią proporcję energii lub siły Słońca do czary księżycowej (8). Na jej piersi znajduje się emblemat, czerwony trójkąt umieszczony wewnątrz niebieskiego kwadratu, przedstawiający harmonijne połączenie przeciwstawnych sił (9). Złote słońce, symbol wyższego wtajemniczenia, oświecenia, promieniuje z jej czoła (10). Posiada skrzydła, aby ukazać, iż wzniosła się ponad świat rzeczy doczesnych, materialnych. To Sofia, Boska Mądrość. Jest uosobieniem rozwiązania problemu dualizmu, który zajmuje całą górną połowę obrazu, gdzie zastosowałem jeden z podstawowych elementów alchemii: „połączenie przeciwieństw”. Zakończeniem filarów są dwa alchemiczne smoki reprezentujące różne kosmiczne zasady przeciwieństw. Utrzymują one swoją pierwotną barwę, aż do momentu splecenia się ze sobą ich karków, gdzie następuje intensywna wymiana energii powodująca zamianę czerwieni oraz niebieskiego na intensywną barwę złocistożółtą (kolor intuicji, wyższej natury Merkurego) (12). Androgyn, mityczne stworzenie o dualistycznym charakterze, w którym następuje połączenie cech męskich oraz żeńskich tworzące idealnego człowieka, powstaje z płomieni podobnie jak feniks (13).

Największą tajemnicą oraz najwyższym celem alchemii jest rozwiązanie problemu ludzkiego dualizmu. Dlatego androgyn zostaje także przedstawiony jako dwugłowy orzeł (symbol heraldyczny) (14). Symbole masońskie zostały użyte do ukazania, że czyny idealnego człowieka obejmują jego dwa bieguny: aspekt siły związany z cyrklem (15) oraz aspekt formy związany z węgielnicą (16).

Teraz już najwyższy czas, aby zapoznać się z magicznymi pieczęciami skojarzonymi z hierarchiami anielskimi oraz pozostałymi bytami astralnymi, które są związane z Merkurym.

Rozpoczynając od lewego górnego rogu, idąc od lewej do prawej, znajdują się tam: pieczęć planetarna anioła Ophiela (17); na środku mamy pieczęć archanioła Merkurego, Raphaela (18), a obok niej widniej pieczęć Olimpijskich duchów planetarnych Merkurego (19).

Zaraz pod brzuchem czerwonego smoka widoczna jest pieczęć duchów planetarnych podporządkowanych aniołowi Ophielowi (20), z kolei pod brzuchem niebieskiego smoka znajduje się pieczęć planetarnej inteligencji Triela (21).

Ponieważ Merkury reprezentuje proces myślenia, zdolność o charakterze neutralnym, która może być wykorzystana na wiele różnych sposobów, wyróżnia się jego wyższą oraz niższą naturę. Dlatego też w czasach starożytnych Merkury uważany był zarówno za patrona mądrości oraz wiedzy, jak i za patrona kupców, kłamców i złodziei (Merkury ukradł stado krów Apollowi). Jednym z najistotniejszych procesów w Wielkim Dziele alchemicznym jest sublimacja rtęci (rtęć w jęz. łac. to „mercurius”, przyp. tłum.), czyli uszlachetnienie procesu myślowego. Efekt końcowy był znany w alchemii jako Mercurius Sublimatus i odnoszą się do niego rozmaite sekretne symbole; sześć z nich zostało namalowanych po obu stronach kaduceusza Merkurego (22).
Liczby doskonałe, jak doskonałych [ ludzi ] spotyka się rzadko... ( Kartezjusz)
Awatar użytkownika
Iza74
Pismak
 
Posty: 1708
Rejestracja: 09 sie 2014, 19:19
Podziękował : 88 razy
Otrzymał podziękowań: 99 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Panna
Droga życia: 8

Re: Znaki Zodiaku wg Johfra

Postautor: Iza74 » 20 paź 2017, 18:54

Obrazek

Poster udostępniony dzięki uprzejmości Pani Bernadette Weyde (www.johfraposters.com)

RAK
04 - Rak jest znakiem wodnym o polaryzacji negatywnej. Słońce zaczyna przebywać z znaku Raka około 22 czerwca, w dniu letniego przesilenia, okresie intensywnego rozwoju i wzrostu. Władcą Raka jest Księżyc.

Odpowiednim symbolem dla znaku Raku nie jest, jak się ogólnie przyjęło, duży krab, ale raczej mały krab pustelnik, którego zachowanie w bardziej wyrazisty sposób wyraża charakterystykę tego znaku. Krab pustelnik, w celu ochrony, umieszcza swój odwłok w opuszczonej muszli ślimaka. Jeżeli po jakimś czasie skorupa okazuje się dla niego zbyt mała, to wtedy wybiera się on na poszukiwanie większej i szybko się do niej przenosi. W takiej oto bezpiecznej pozycji, stworzenie to czai się w ukryciu na swoją ofiarę, którą szybko chwyta swoimi wielkimi szczypcami a następnie przyciąga do siebie, aby bez pośpiechu się z nią uporać.

Poruszanie się w bok lub do tyłu, typowe dla krabów, pomagają w wyjaśnieniu natury tego znaku. Te dwie charakterystyki ukazują dogłębne oraz intuicyjne zrozumienie starożytnych astrologów, jakim kierowali się oni przy wyborze kraba, jako symbolu określającym osoby urodzone pod tym znakiem.

Doświadczenia zdobyte w Bliźniętach stają się tutaj zunifikowane, pogrupowane oraz bardziej rozwinięte. Rak jest kolekcjonerem na każdym poziomie. Na poziomie materialnym, osoba urodzona pod znakiem Raka, zbiera śliczne rzeczy; na poziomie emocjonalnym – a ma ona naturę wrażliwą – kumuluje w sobie głębokie doświadczenia. Na płaszczyźnie mentalnej, gromadzi ona w sposób naukowy wiedzę, natomiast na poziomie duchowym próbuje posiąść wgląd w istotę istniejących rzeczy. Dom jest jego stałym punktem, zamkiem, do którego zawsze wycofuje się po udanym wypadzie, razem ze swoim nowo zdobytym skarbem. Ze wszystkich stron jest otoczony rzeczami, które udało mu się zgromadzić w ciągu jego życia. Jest z natury domatorski oraz przyjacielski.

Gwałtowne wycofanie się do ochronnego pancerza w obliczu nadchodzącego niebezpieczeństwa jest także cechą żółwia, co wyjaśnia nam, dlaczego zwierze to było wykorzystywane jako symbol Raka w starożytnym Babilonie (1).

Poruszanie się na wspak ma ścisły związek z tym, że Rak bardzo chętnie zatraca się w przeszłości. Żyje on w stanie świadomości historycznej oraz wspomnieniami, ceni sobie ciągłość zdarzeń. Dlatego też był on przedstawiany w starożytnej Ameryce jako ‚pierzasty wąż, który porusza się do tyłu’. Dla Chińczyków odpowiednikiem Raka był ‚przekrój drzewa’, którego słoje opowiadały jego historię. Wszystkie te rzeczy zostały umieszczone w ramie obrazu.

Samotny krab siedzi na swoich skarbach ukrytych w żelaznej skrzyni, która została bezpiecznie zakopana w piasku (2). Wyciąga szczypce w stronę Księżyca, władcy znaku (więcej na ten temat później). Dłonie wyłaniające się z ramy chwytają klejnoty oraz kamienie szlachetne, głównie akwamaryny oraz kamienie księżycowe, skarby księżycowe, kosztowne rzeczy zgromadzone on płaszczyźnie materialnej (3).

Wybrałem perłę, aby przedstawić zdobywanie uczuciowych doświadczeń; jest to klasyczny symbol cierpienia, które wiedzie do osiągnięcia wyższej świadomości. Perła, przez swój sposób istnienia, jest oznaką choroby ostrygi. Jeśli ciało obce – kamień lub fragment skorupki – znajdzie się we wnętrzu ostrygi, jej słabe, wrażliwe ciało zostaje podrażnione, w wyniku czego obcy obiekt zostaje pokryty warstwami masy perłowej, co sprawia iż staje się on gładki oraz mniej bolesny. W ten sposób cierpienie powoduje powstanie pięknego klejnotu (4).

Obok otwartej ostrygi znajduje się Kephera, święty chrząszcz skarabeusz starożytnego Egiptu, toczący perłę w górę zbocza (5). Zawarty tutaj symbolizm ma dwojakie znaczenie. Skarabeusz jest chrząszczem składającym swojej jaja w nawozie, który musi najpierw ugnieść w kulkę. Wtedy to, toczy on swoją kulkę do wcześniej już przygotowanego dołka. Z umieszczonego bezpiecznie pod ziemią oraz z zapewnionym zapasam pożywienia jaja, które znajduje się w kulce nawozu, rozwija się w końcu nowy okaz chrząszcza. Starożytni Egipcjanie nie wiedzieli o tym i sądzili, że chrząszcz stworzył sam siebie z gnijącej substancji: spontaniczny rozród (generatio spontanae). Wielu starożytnych wierzyło w to, że życie pojawiło się spontanicznie z martwej materii, bez procesu zapładniania, inicjacji. Dlatego też chrząszcz Kephera był także postrzegany jako cień bóstwa, które bezustannie się odradzało. W tym przypadku, kulka nawozu była złotym słońcem, które każdego dnia, od wschodu do zachodu, Kephera toczył po nieboskłonie. Był to podstawowy symbol odrodzenia, wciąż samo odnawiające się życie wykorzystujące moce Ra, Słońca.

Ponieważ świadomość rozwija się oraz odradza poprzez cierpienie, zastąpiłem kulkę nawozu perłą, zamieniając w ten sposób symbol Słońca na symbol Księżyca. Zrobiłem to z tego względu, iż morze oraz to wszystko, co w nim żyje, tak jak dusza, są w dużym stopniu powiązane z księżycem. Nie chodzi tu jedynie o pływy morskie, na które Księżyc ma bardzo duże oddziaływanie, ale o to, że zachowania seksualne wielu morskich stworzeń są ściśle powiązane z cyklem księżycowym. Istnieje bardzo złożona zależność pomiędzy księżycem, prokreacją oraz morzem. Księżyc nadaje formę oraz sprawuję pieczę nad zapłodnieniem oraz rozwojem. Jest on bezpośrednio związany z pierwotną materią, pierwotnym oceanem, źródłem wszelkiej formy, a w większym stopniu z morzem, z którego wyewoluowało życie. Ocean jest dla nas wszystkich matką. Jest ona nazywana Marą, ‚tą Gorzką’. Jest ona Mater materia oraz Marią, Matką Boga, będąc jednocześnie Mayą, matką Buddy. Są to oblicza tej samej zasady pochodzące z Binah (sefira, oznaczająca „Zrozumienie”, przyp. tłum.), pierwotnej matki z lewego filaru kabalistycznego drzewa życia.

Obok Księżyca namalowałem jej cielesne objawienie w postaci Diany lub Artemis, nieskalanej bogini łowiectwa oraz królestwa zwierząt, wiecznej dziewicy. Przedstawia ona najbardziej duchowy aspekt tego ciała niebieskiego (chodzi o Księżyc, przyp. tłum.).

Powiedzmy teraz może coś więcej o stosunku ludzi spod znaku Raka do spraw duchowych, oczywiście poza wewnętrznym światem uczuć, który ze względu na swój związek z księżycem, został już przez nas raczej dogłębnie zbadany. W lewym górny rogu obrazu, w rozmaicie ukształtowanych zagłębieniach, znajduje się zbiór symboli.

Najbardziej ogólnymi z nich są te znajdujące się na samej górze: klucz oraz dziurka od klucza (7). Reprezentują one tutaj Misteria (pomijając ich popularny psychoanalityczny symbolizm mający związek z seksualnością). Będące w ich sąsiedztwie cztery symbole tworzą razem klucz do tajemnic wszechświata. Mówiąc konkretniej, są one odpowiednikami czterech zestawów Tarota (Mniejszych Arkan, przyp. tłum.), które są zawsze atrybutami ‚magicznego oręża’ magii rytualnej. Różdżka odpowiada żywiołowi ognia (8), czara żywiołowi wody (9), miecz żywiołowi powietrza (10), a pieczęć z wygrawerowanym pentagramem żywiołowi ziemi (11). Zgodnie z klasyczną tradycją, gdy żywioły te zostają połączone ze sobą, tworzą one gwiezdną formułę, która sprawia, iż wszystkie rzeczy we wszechświecie są sobą w stanie harmonii. Mag będący w stanie zapanować nad tymi siłami, posiadający klucz do stworzenia, jest przedstawiony jako Król Świata w postaci kuli po prawej stronie (12). Chodzi tutaj również o kontrolę oraz klasyfikowanie, poprzez które człowiek próbuje zapanować nad licznymi objawieniami i odkryciami.

Przy lewej krawędzi widoczny jest krzyż Ankh, egipski symbol nieśmiertelności (13). Pod nim znajduje się mały, odwrócony trójkąt: jest to alchemiczny symbol wody (14).

W prawmy górnym rogu, w postaci magicznego symbolu, znajduję się pieczęć księżyca (15) wraz, ze znajdującym się tuż pod nią, ‚wężem, który porusza wspak’ (16).
Liczby doskonałe, jak doskonałych [ ludzi ] spotyka się rzadko... ( Kartezjusz)
Awatar użytkownika
Iza74
Pismak
 
Posty: 1708
Rejestracja: 09 sie 2014, 19:19
Podziękował : 88 razy
Otrzymał podziękowań: 99 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Panna
Droga życia: 8

Re: Znaki Zodiaku wg Johfra

Postautor: Iza74 » 20 paź 2017, 18:59

Obrazek


LEW
05_Lew jest znakiem ognistym o polaryzacji pozytywnej. To drugi z triady ognistych znaków, którą rozpoczyna Baran. Władca tego znaku, Słońce, przebywa w nim od 23 lipca do 22 sierpnia.

Po osiągnięciu świadomości o dualizmie (w Bliźniętach) oraz po zdobywaniu z tą świadomością doświadczeń (w Raku), we Lwie szczególnie podkreślono relacje pomiędzy ego a światem zewnętrznym. Można by też śmiało stwierdzić, że położono nacisk głównie na ego, które znajduje się w centrum zainteresowania Lwa, natomiast otoczenie jest sceną, na której Lew prezentuje się dostojnie i doskonale. Stąd też umieszczenie lwa w samym centrum kompozycji, który dzieli ją wraz ze swoim władcą, Słońcem. Lew, podobnie jak Słońce, świeci zarówno nad dobrymi jak i złymi (jest to nawiązanie do Ewangelii wg św. Mateusza 5:45, przyp. tłum.). Jest on Królewskim Sercem (1), ponieważ zarówno Lew jaki i Słońce są powiązane z ludzkim organem, sercem. W swoim otoczeniu Lew wprowadza poczucie bogatej oraz podniosłej atmosfery. Wszystko jest skąpane w złocistym świetle – złoto jest metalem skojarzonym ze Słońcem, dlatego też wykorzystana została bogato ozdobiona, złota ramka. Niestety, ale pomimo tylu zalet znak ten posiada też charakterystyczne dla siebie przypadłości. Egocentryzm Lwa może sprawić, że stanie się on próżny oraz ambicjonalny i zacznie tyranizować swoje otoczenie. Tak więc, podobnie jak wszyscy znani z mitologii solarni bohaterowie (związani z kultem Słońca, przyp. tłum.), musi on podjąć walkę ze swoją własną niższą lwią naturą, a także innymi zwierzętami (podobnie jak to uczynił Herkules) będącymi przeszkodami na jego ścieżce, a które muszą zostać pokonane. Ta klasyczna walka jest przedstawiona w krajobrazie widocznym na pierwszym planie, po prawej stronie, gdzie Herkules lub Samson toczy walkę na śmierć i życie ze swoim negatywnym aspektem energii Lwa (2). Jeśli wygra, stanie się on słonecznym bogiem Apollem, który urzeka cały świat przepiękna muzyką ze swojej liry (postać po lewej stronie) (3).

Królewskość tego znaku została ukazana z jak najlepszej strony w formie pejzażu składającego się z majestatycznych palm, prosto stojących cyprysów, słoneczników oraz krzewów cytrusowych. Wszystkie wymienione rośliny znajdują się pod władaniem Słońca, podobnie jak dąb znajdujący się na pierwszym planie, po prawej stronie. Ten pusty dąb ma kolejne znaczenie, które muszę wyjaśnić z tego względu, iż zawiera ono w sobie bardzo głębokie i fundamentalne przesłanie obecne praktycznie w każdej religii (4): narodziny samo poświęcającego się Boga Słońca. Istnieje szeroko rozpowszechniony mit, aczkolwiek różniący się w sposobie formy oraz prezentacji, który zdaje się przekazywać jedną i tą samą ideę. Wszystkie te historie dotyczą zmartwychwstałej istoty, narodzonej z człowieka (często jego matką jest dziewica), która stała się bóstwem. Istota ta posiada cechy zarówno ludzkie jaki i boskie. Podczas swojego pobytu na ziemi musi wykonać szereg różnych prac i w ten sposób pokonać swoją niższą naturę. Po wykonaniu swojego zadania umiera; wtedy to jednak zmartwychwstaje i wstępuje do nieba, w pełni deifikowana. W czasie tego procesu bohater jest zdradzany, często więziony, zamykany lub grzebany. Część boska zdaje się umierać, ale dzięki swojej subtelnej naturze wciąż żyje potajemnie. Ta nieśmiertelność jest później ukazywana w postaci zmartwychwstania, które objawia się na różnych poziomach: obserwowany w ciągu roku cykl życia roślin pozwala sądzić, że wraz z nastaniem zimy, roślina umiera. Nie jest to jednak prawdą, gdyż roślina wciąż żyje i rozkwita z powrotem na wiosnę w swojej pełnej krasie. Z drugiej zaś strony, na wyższym poziomie duchowym, dowiadujemy się, że Stwórca uwięził sam siebie w swoim dziele i zstępuje na ziemię, aby przekształcić te materialne objawienie poprzez pracę, a następnie, w najgorszym momencie, przywrócić je do pierwotnej postaci. W jednej z tych historii, Ozyrys (światłość) zostaje zdradzony przez swoje brata bliźniaka Seta (ciemność) i zwabiony do skrzyni o wieku zalutowanym ołowiem, która następnie zostaje wrzucona do Nilu. W przypadku Jezusa, mamy do czynienia ze zdrajcą Judaszem, śmiercią na krzyżu (czteroelementowa substancja) oraz pochówkiem w grocie. Mojżesz zostaje powierzony Nilowi w koszyku wykonanym z sitowia. Adonis doświadczył mistycznego rozwoju podobnie jak martwy Ozyrys, którego trumna została porośnięta przez drzewo tamaryndowca.

Z postaciami tymi związane są bardzo podobne historie; poprzez swoje szczególne narodziny, prace, zdradę, śmierć oraz zmartwychwstanie (deifikację), stworzyły one pośrednika, pomost łączący dwa zasadniczo różne od siebie światy, które zostały ze sobą pojednane. To ich specyficzne pochodzenie predestynowało je do roli mediatora. Żeby wywiązać się z tego zobowiązania, poświęcały przy narodzinach swoją boską naturę poprzez uwięzienie siebie w ludzkim ciele, w niższej naturze. Następnie ciało to zostaje złożone w ofierze służbie powołania. Śmierć powoduje rozbicie naczynia, z którego zostaje uwolniony duch mogący bez przeszkód emanować.

Słońce zajmuje także centralne miejsce na środkowym filarze kabalistycznego drzewa życia. To szósta sefira Tiphereteh, znana też jako „Ogień Słońca” lub „Syn Boga” (Kether, jest pierwszą sefirą znajdującą się bezpośrednio na Tiphereth). Duchowa funkcja pośrednika została jasno i cudownie zawarta tutaj („Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie”)(cytat pochodzi z Nowego Testamentu, Ewangelia wg św. Jana 14,6, przyp. tłum). Zasada ta jest jak szyjka klepsydry, która łączy ze sobą pięć wyższych makrokosmicznych sefirot z czterema niższymi sefirami mikrokosmicznymi (niższa forma). Tiphereth reprezentuje wyższe „ja” człowieka, wewnętrznego Chrystusa umożliwiającego świadome uzyskanie połączenia z Ojcem. Czasami reguła ta jest wyrażana w postaci dziecka: królewskie dziecko znajdujące się w żłóbku lub w wydrążonym drzewie. To ukazuje jakie duże znaczenie dla osobowości ma serce. To właśnie w alchemii wydrążony dąb był wizerunkiem Athanora, pieca przeznaczonego do celów alchemicznych, który musiał być utrzymywany w określonej i stałej temperaturze odpowiedniej dla Kamienia Filozoficznego, boskiego dziecka, które ma się narodzić. Wykorzystując ‚proszek’ przygotowany z tego kamienia alchemik mógłby bez żadnych ograniczeń dokonywać przemiany metali nieszlachetnych w złoto. Bardzo wyraźna symbolika.

Należy się parę słów wyjaśnienia odnośnie magicznych oznaczeń: znak astrologiczny Lwa został przedstawiony na tarczy znajdującej się u stóp Apolla (5).

Kartusza znajdująca się w lewym górnym rogu zawiera najważniejszą pieczęć Słońca (6). W największej kartuszy, umieszczonej po prawej stronie, umieszczone zostały: na środku pieczęć Olimpijskiego ducha kontrolującego domenę Słońca (7), na górze znak gnostyckiego ducha Sorath (8), na dole znak planetarnej inteligencji Nakhiela (9).

Pozostałe kartusze zawierają rozmaite znaki, które były wykorzystywane przez alchemików do przedstawiania złota, metalu Słońca lub „Duchowego Słońca” (10).
Liczby doskonałe, jak doskonałych [ ludzi ] spotyka się rzadko... ( Kartezjusz)
Awatar użytkownika
Iza74
Pismak
 
Posty: 1708
Rejestracja: 09 sie 2014, 19:19
Podziękował : 88 razy
Otrzymał podziękowań: 99 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Panna
Droga życia: 8

Re: Znaki Zodiaku wg Johfra

Postautor: Iza74 » 20 paź 2017, 19:07

Obrazek


PANNA
06_Panna jest znakiem ziemskim o polaryzacji negatywnej. Słońce wchodzi w znak Panny pod koniec sierpnia, miesiąca zbiorów. Znakiem tym włada Merkury.

W pierwszych sześciu znakach ego jest kluczowe dla rozwoju osobowości. Etap ten zostaje zakończony wraz ze znakiem Panny. Tutaj wszystko zostaje podzielone na małe, drobne części jak tylko jest to możliwe (1) i teraz ta ogromna masa jest zarządzana przez człowieka. Podczas tego stadium analizie zostają poddawane detale. Specyfiką materii jest to, iż może ona zostać rozbita na atomy. W związku z tym Panna reprezentuje świat materialny w postaci Płodnej Matki. Jest ona grecką Demeter z kłosem zboża (2), rzymską Ceres, egipską Izydą z jej zieloną szatą wzrostu (3) oraz Maryją pomostem do niebios i pośrednikiem, duszą świata lub Animą mundi. W egipskiej „Księdze Zmarłych” znak Panny jest również przedstawiany jako „wrota do królestwa Ozyrysa” (4). Z makrokosmicznego punktu widzenia jest ona uniwersalną pierwotną substancją, z której składa się materialny wszechświat (5). Dlatego też umieściłem w ramce czterech cherubinów z wizji Ezekiela; są oni zarówno uosobieniem czterech Ewangelistów jak i czterech żywiołów. Anioł w lewym górnym rogu przedstawia Jana Ewangelistę (żywioł wody) (6). Orzeł znajdujący się w prawym górnym rogu (wyższa natura Skorpiona) to Mateusz (żywioł powietrza) (7). Lew to Marek (żywioł ognia) (8). Wół jest odpowiednikiem Łukasza (żywioł ziemi) (9) (w zależności od preferencji i źródła można też spotkać się z następującym przyporządkowaniem dotyczącym żywiołów powietrza oraz wody: Mateusz – żywioł powietrza, Wodnik, Jan – żywioł wody, Orzeł, przyp. tłum.).

Życie, które pobudza materię – innymi słowy płodność – jest symbolizowane przez trzymane w rękach Panny przeźroczyste jajo, w którym płonie ogień (10). Na głowie Panny znajduje się wianek ze zboża oraz chabrów (11). Został tutaj położony nacisk na ziarno, chleb, symbol „Manny z Nieba”. Białe skrzydła Panny świadczą o jej cnocie oraz nieskazitelności (ptaki są starożytnymi symbolami duszy) (12). Pentagram, symbol pięciu zmysłów, promienieje ponad jej głową (13).

Wszystkie pozostałe symbole zawarte w tym obrazie są ściśle powiązane z władcą tego znaku, Merkurym. Hermes lub Merkury w swojej grecko-rzymskiej formie został ukazany po stronie lewej. Za pomocą swojego intelektu próbuje on ogarnąć wszechświat (14). W swojej egipskiej formie jako Thoth, skryba bogów, jest widoczny po prawej stronie w postaci cynocephauls hamadryas, pawiana abisyńskigo (15). Jako Thoth jest on przede wszystkim sędzią dusz. Siedzi on u wrót Ozyrysa, przez które musi przejść zmarły, aby dotrzeć do pól Aalu (nazwa nadana przez Egipcjan królestwu po „drugiej stronie”). Każda dusza jest przez Thotha warzona na jego wadze. Serce zmarłego jest kładzione na jednej z szal, a pióro ma’at (odważnik) w drugiej.

Pióro przedstawia odwieczny porządek oraz miarę wszystkich rzeczy (Prawdę) (16). Dwa węże pochodzące z kaduceusza Merkurego zostały wprowadzone jako elementy kosmiczne (17).

Dolne rogi obrazu są zajęte przez różne oblicza Merkurego. Po prawej stronie mamy świętego Ibisa, który w Egipcie symbolizował mądrość (18). Przed nim znajduje się, reprezentująca tradycję judaistyczną, księga kabalistyczna otwarta na stronie przedstawiającej schemat drzewa życia (19). Twierdzenie Pitagorasa zostało ukazane na zwoju papirusu (20), aby zaakcentować grecką doktrynę dotyczącą wszechświata. Zamknięta księga z literą M (materia mater) odnosi się do najświętszego tekstu starodawnych Różokrzyżowców, który zawierał ich uniwersalną wiedzę (21). Jest to zatem zebranie razem ze sobą trzech ważnych tradycji wiedzy i mądrości.

W lewym dolnym rogu znajdują się symbole odwołujące się innej funkcji Merkurego, tej związanej z transmutacją (przeobrażaniem, przyp. tłum.): roli związanej z byciem przewodnikiem towarzyszącym zmarłym w drodze do raju, Psychopompem. W tradycji egipskiej odpowiednikiem tej funkcji był szakal, zwierzę będące częstym bywalcem cmentarzy (22). Jeśli rozważymy to z punktu widzenia alchemicznego, znaczy to tyle, że jeżeli adept wprowadzony w tajniki Misteriów zdoła pozbyć się swojej ludzkiej formy przez śmierć, zostanie on wskrzeszony jako nowa oraz nieśmiertelna istota. Hermes-Thoth odgrywa kluczową rolę w procesie transmutacji. Jest on balsamistą, który kształtuje i formuje ciało na wieczność. Jest myślą, przekształconą jako Mercurius Sublimatus, która wiedzie do nowej uniwersalnej świadomości. Jest to proces destylacji (23) odbywający się w Athanorze, alchemicznym piecu (24), gdzie zostaje stworzona nowa istota ludzka.

Teraz nadszedł czas na omówienie magicznych pieczęci oraz znaków. W ośmiokątnej gwieździe znajdującej się u stóp Dziewicy został zawarty astrologiczny symbol Panny; wynika to z tego, że Merkury, władca tego znaku, jest powiązany z ósmą sefirą kabalistycznego drzewa życia, Hod (25). Na górze po lewej stronie, tuż za stopą Merkurego, znajduje się jego planetarny znak (26). Nad jego głową widnieje pieczęć Olimpijskiego ducha planety Ophiela (27). Centralnie na górze widoczny jest znak archanioła Michała, któremu podlega Merkury (28). Po prawej stronie jest znak ducha Taph Thar Tharath (29); pod pawianem znajduje się znak planetarnej inteligencji Tiriela (30). Na tarczy trzymanej w ręku Thotha jest pokazana pieczęć planetarna Merkurego (31). Znajdujące się pod nią dwa znaki symbolizują Mercurius Sublimatus, szlachetną rtęć (32).
Liczby doskonałe, jak doskonałych [ ludzi ] spotyka się rzadko... ( Kartezjusz)
Awatar użytkownika
Iza74
Pismak
 
Posty: 1708
Rejestracja: 09 sie 2014, 19:19
Podziękował : 88 razy
Otrzymał podziękowań: 99 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Panna
Droga życia: 8

Re: Znaki Zodiaku wg Johfra

Postautor: Iza74 » 24 paź 2017, 18:27

Obrazek

Poster udostępniony dzięki uprzejmości Pani Bernadette Weyde

WAGA

Waga jest znakiem powietrznym o polaryzacji pozytywnej. Słońce wkracza do domu zodiakalnego Wagi wraz z początkiem jesieni, kiedy to przekraczając równik zwiastuje ono mające wkrótce nastąpić nadejście zimy. Władającą planetą jest Wenus.

Do szczególnej charakterystyki tego znaku należą równowaga oraz harmonia. Dlatego też, podobnie jak w przypadku Bliźniąt, zachowano symetryczną kompozycję malowidła. W Wadze nacisk został położony na duszę. W sześciu poprzednich znakach podkreślono znaczenie rozwijającego się ego; dla odmiany, w sześciu kolejnych znakach, świat zewnętrzny ma zasadnicze znaczenie dla zdobywania doświadczenia.

Tutaj pieczę sprawuję Wenus, bogini miłości, harmonii oraz piękna. Istotą rzeczy w Wadze jest przede wszystkich zachowanie równowagi pomiędzy głową i sercem oraz rozumem i emocjami. Do symbolizmu tego znaku dodałem Merkurego, patrona wiedzy, w jego egipskiej formie jako Thotha (1) i odpowiednio boginię Wenus, w jej egipskiej postaci jako Hathor, bóstwo miłości i uciech, z krowimi uszami oraz rogami (2). Obie postacie utrzymują szale wagi w równowadze. Na jednej z szal leży serce, w egipskiej symbolicznej formie urny (3). Pióro ma’at znajduje się na drugiej szali (4). Mamy tutaj po raz kolejny do czynienia z sądem dusz wyraźnie powiązanym z umiłowaniem do mądrości.

Umieszczenie Merkurego po lewej, a Wenus po prawej stronie wagi jest zgodne z Kabałą, w której Hod, sefira władająca ludzką inteligencją, znajduje się na samym dole lewego filaru kabalistycznego drzewa życia (filar surowości), a sefira Netsah, związana z emocjami, stoi naprzeciwko, na samym dole prawego filaru (filar miłosierdzia). W taki właśnie sposób ponownie została wyrażona równowaga pomiędzy rozsądkiem a emocjami. Oba te czynniki wzajemnie się uzupełniają. Rozsądek pozbawiony emocji jest jałowy oraz pozbawiony życia. Emocje pozbawione rozsądku są niczym więcej jak tylko sentymentalizmem i wprowadzają chaos. Aspekty te bez swojego przeciwieństwa są bardzo niebezpieczne.

Netsah jest siódmą sefirą. Dlatego też pomiędzy rogami Hathor widniej siedmioramienna gwiazda (5). Poniżej widoczny jest astrologiczny znak Wenus (6). W swojej lewej ręce Hathor trzyma sistrum (z jęz. łac. grzechotka, przyp. tłum.), rytualny instrument wykorzystywany przez jej kapłanki. Poziome pręciki osadzone w ramie wskazują na cztery żywioły, które współgrają ze sobą harmonijnie w kosmosie (7). Słynne już z kaduceusza Merkurego węże (pozytywne i negatywne moce zjednoczone ze sobą w harmonii) wiją się wokół Thotha z głową Ibisa (8). Trzyma on w swojej prawej ręce krzyż Ankh: symbol nieśmiertelności w starożytnym Egipcie (9). Na środku jego pasa znajduje się astrologiczny symbol planety Merkurego (10).

Harmonijne rozwiązanie problemu dualizmu znaku Wagi jest dodatkowo przedstawione przez dwa asyryjskie sfinksy znajdujące się w dolnej części obrazu (11). Jest to odwołanie się do karty Tarota powiązanej ze znakiem Wagi, ‚rydwanu zwycięstwa’ (chodzi tutaj o kartę nr VII „Rydwan” z Arkan Wielkich, przyp. tłum.). Karta ta przedstawia dwa sfinksy będące w zaprzęgu i ciągnące rydwan. Reprezentują one przeciwstawne kosmiczne energie, które ze sobą ścisle współpracują. Na obrazie te tajemnicze zwierzęta także zostały ukazane jako symbole czerech żywiołów, zarówno jako polaryzacja pozytywna (męski sfinks) jaki i negatywna (żeński sfinks): głowa to żywioł wody, lwie łapy to żywioł ognia, skrzydła to żywioł powietrza, a tylne kończyny wołu to żywioł ziemi. Jest to pełna analogia to czterech stworzeń z wizji Ezekiela oraz czterech symboli ewangelicznych z poprzedniego znaku, Panny. Czarno-biała podłoga w formie szachownicy jest kolejnym odwołaniem się do harmonijnej współpracy przeciwstawnych sił w ramach kosmosu (12). To także posadzka w świątyni masońskiej. Widoczna na pierwszym planie lilia jest symbolem łagodnego usposobienia, wynikającego z równowagi pomiędzy rozsądkiem a uczuciami (13).

Kolejnym symbolem masońskim jest ołtarz w postaci sześcianu (14) znajdujący się na środku podłogi-szachownicy. Przedstawia on fundament gdyż wykonany jest z kwadratów. Sześcian pełni rolę „kamienie węgielnego”, Chrystusa. To znany z alchemii kamień filozoficzny. Ten „święty ołtarz w świątyni, gdzie Ogień Duchów zawsze płonie i nigdy nie gaśnie” (15) był hinduistycznym symbolem dla naszego znaku Wagi. Sześcian w zasadzie powinien być czarny, a nie przeźroczysty. Namalowałem go jednakże w postaci kryształu, aby pokazać zawartą w nim kulę, złoty embrion (16) na którym został namalowany astrologiczny znak Wagi (17) (ponownie wewnątrz siedmioramiennej gwiazdy, ponieważ Wenus jest połączona z siódmą sefirą kabalistycznego drzewa życia, Netsah).

Jeżeli sześcian zostałby otwarty, to ściany utworzyłoby chrześcijański krzyż z embrionem znajdującym się w jego samym centrum, co jest bezpośrednim odwołaniem się do przekonań Różokrzyżowców, gdzie róża zostaje także umieszczona w samym środku krzyża (proszę zwrócić uwagę, że znajdująca się powyżej waga ma formę różo-krzyża) (18). Zdecydowałem się na wybór różo-krzyża, ponieważ w procesie kształtowania idealnego człowieka Różokrzyżowcy również dążą do osiągnięcia równowagi pomiędzy intelektem a sercem.

Czerwona róża to kwiat Wenus, ponieważ jest ona wyrazem ofiarnej miłości (19). Oprócz tego, co zostało do tej pory opisane, znajdują się także pozostałe symbole odwołujące się do różnorodnych przejawów „połączenia przeciwieństw”.

W skoncentrowanej pierwotnej materii znajduje się chiński symbol Yin-Yang, który jest dodatkowo połączony z biegunami (chodzi o przeciwstawne bieguny energii, przyp. tłum.) (20). Powyżej, w formie ∞ (symbolu nieskończoności), zostały umieszczone dwie przeciwstawne energie Słońca oraz Księżyca, duch i dusza, które bezustannie wpływają na siebie (21).
Liczby doskonałe, jak doskonałych [ ludzi ] spotyka się rzadko... ( Kartezjusz)
Awatar użytkownika
Iza74
Pismak
 
Posty: 1708
Rejestracja: 09 sie 2014, 19:19
Podziękował : 88 razy
Otrzymał podziękowań: 99 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Panna
Droga życia: 8

Re: Znaki Zodiaku wg Johfra

Postautor: Iza74 » 24 paź 2017, 18:29

Obrazek


SKORPION

Skorpion jest znakiem wodnym o polaryzacji negatywnej. Słońce wkracza w znak Skorpiona pod koniec października, miesiąca winobrania. Październik jest owocnym miesiącem w pełnym tego słowa znaczeniu. To okres kiedy opadają liście, a królestwo roślin stopniowo zamierając przygotowuje się powoli do zimy.

W przeszłości władcą znaku był Mars, ale uległo to zmianie w 1930 roku, kiedy nowym władcą został odkryty wtedy Pluton. Mimo tego, zdecydowałem się na zachowanie pierwotnego władcy, Marsa.

Skorpion to pole walki, na którym dochodzi do psychicznych zmagań oraz głębokich doświadczeń. Doskonałym tego wyrazem jest pochodząca już z dawnych kultur symbolika związana z tym znakiem. W starożytnych pismach hinduskich Skorpion jest określany mianem „czarnego węża”. Jego odpowiednik to także siedmiogłowy smok zabity przez Herkulesa; w egipskiej mitologii to Apep, wąż ciemności zabity przez Horusa, syna Ozyrysa; w tradycji chrześcijańskiej mamy smoka zabitego przez św. Jerzego oraz węża z raju, który wraz z przekazaniem wiedzy o dobru i złu sprowadził też śmierć. We współczesnym zodiaku angielskim Skorpion jest czasami przedstawiany jako orzeł. Reprezentuje on nawet Szatana.

Jeżeli ktoś chciałby w paru słowach podsumować naturę tego znaku, to mógłby powiedzieć: świadomość podstawowych aspektów życia oraz transformacja pierwotnych sił.

Skorpion to przede wszystkim popęd płciowy, siła tworzenia, jak również miłość, narodziny, śmierć oraz zmartwychwstanie. Osoba spod znaku Skorpiona bardzo zagłębia się w problemy związane z tymi zagadnieniami i jest przez nie pochłonięta; w swoim wnętrzu toczy ona z nimi ciągłą walkę. Kiedy bardzo cierpi jest perwersyjny oraz niszczycielski. Jeżeli zdoła pokonać swój kolec jadowy, to wtedy przemienia się w mistyka lub lekarza czyniącego dobro swoim bliźnim. Ponadto rzuca się on w wir wszystkiego z wielką zaciekłością, którą został obdarzony przez Marsa, swojego władcę.

W tym malowidle starałem się przede wszystkim ukazać znaczenie energii twórczej, która zostaje uwolniona poprzez śmierć niższej natury, aby przemienić człowieka w istotę o wyższym poziomie rozwoju.

Umieściłem astrologiczny symbol Marsa (oczywiście chodzi o symbol znaku Skorpiona, przyp. tłum.) na dodekaedrze (dwunastościanie foremnym, przyp. tłum.) (1). Ta bryła o dwunastu ścianach jest jedną z pitagorejskich struktur. Jak już wiemy pentagon, struktura o pięciu bokach, jest skojarzona z planetą Mars, ponieważ Mars jest przypisany do piątej sefiry z kabalistycznego drzewa życia, Geburah, znajdującej się na filarze surowości. Dodatkowo pentagon symbolizuje także istotę ludzką wraz z jej pięcioma zmysłami, która swoimi rozpostartymi kończynami wypełnia pentagram. Z tytułu tego, iż dodekaedr składa się z dwunastu pentagramów, wykorzystałem go jako symbol wędrówki człowieka na ścieżce świadomości poprzez dwanaście faz zodiaku. W tym przypadku człowiek znajduje się w fazie Skorpiona. Stara się on dowiedzieć jaki osiągnął stan, jednakże może on jedynie dostrzec jego odbicie na powierzchni morza swojej świadomości; powierzchnia ta ulega stałym zmianom, w miarę jak zmieniają się jego własne emocje, dając mu przez to bardzo fałszywy pogląd (2). Emocje blokują jego intuicję i tym samym uniemożliwiają osiągnięcie wyższego poziomu rozwoju. Instynkty są kolcem jadowym, niższą naturą, smokiem, którego, podobnie jak św. Jerzy (3) reprezentujący jego wyższą naturę, musi pokonać. Nie ma innego wyboru jak tylko stać się joginem lub mistykiem, aby w długotrwałym procesie samodyscypliny dokonać transformacji drzemiących w sobie mocy (4). W wyniku tego uszlachetnienia odrodzi się jako orzeł, ptak o królewskiej duszy kierujący swój lot ku Słońcu (5). Dawne ja umiera (6), a nowa osoba rodzi się jako dziecko (7). Czara starego życia jest pusta i przewrócona (8). Nie ma już z niej jakiegokolwiek pożytku. Zostaje zastąpiona przez nową (ponieważ nie wlewa się młodego wina do starych butelek), w której będzie wiecznie płonął ogień Ducha (9). W taki oto sposób „czarny wąż”, który do raju pełnego naiwności i niewinności sprowadził śmierć a wraz z nią wiedzę dotyczącą „dobra” i „zła”, umożliwił stworzenie nowego człowieka (10).

Niższą naturę Skorpiona starałem się wyrazić poprzez zawiłe oraz haczykowate kształty ramki. Z uwagi na wpływ Marsa, kolory są oczywiście w odcieniach jadowitej czerwieni.

Do magicznych symboli należą: (w lewy górnym rogu) planetarna pieczęć Phalega (11) należąca do Marsa oraz (po prawej stronie) symbol planetarnej inteligencji Graphiela (12).
Liczby doskonałe, jak doskonałych [ ludzi ] spotyka się rzadko... ( Kartezjusz)
Awatar użytkownika
Iza74
Pismak
 
Posty: 1708
Rejestracja: 09 sie 2014, 19:19
Podziękował : 88 razy
Otrzymał podziękowań: 99 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Panna
Droga życia: 8

Re: Znaki Zodiaku wg Johfra

Postautor: Iza74 » 24 paź 2017, 18:31

Obrazek


STRZELEC

Strzelec, łucznik, jest ostatnim znakiem ognistym o polaryzacji pozytywnej, wchodzącym w skład ognistego trygonu.

Słońce wkracza w znak Strzelca pod koniec listopada, miesiąca uboju (chodzi o nawiązanie do pogańskiej nordyckiej tradycji, która polegała na składaniu w tym okresie roku ofiar bogom. Ofiarowano głównie bydło, konie oraz świnie, przyp. tłum.), okresu kiedy świat zwierzęcy udaje się na spoczynek i zaczyna powoli zapadać w zimowy sen. To także czas, kiedy życie duchowe sięga zenitu. Planetą władająca Strzelcem jest Jowisz.

Zebrane doświadczenia zostały dotąd poddane analizie w Pannie, zrównoważone w Wadze oraz uporządkowane (poprzez oddzielenie tych ulotnych od trwałych) w Skorpionie. W Strzelcu, gdzie ego staje się odwzorowaniem tych idei, następuje stworzenie zupełnie czegoś nowego: wyobrażenia idealnego człowieka. Osoba spod znaku Strzelca jest przede wszystkim idealistą, który mierzy swoimi strzałami ku wzniosłemu celowi. Strzelec z wielką dawką energii zabiera się za wprowadzanie w życie wcześniej zdobytych pomysłów. W starożytnym zodiaku chińskim znak ten był przedstawiany w postaci zachodzącego Słońca (1) (z kolei we współczesnej wersji chińskiego zodiaku odpowiednikiem Strzelca jest tygrys, co jest bezpośrednim nawiązaniem do gwałtowności oraz dzikości tego znaku).

W Strzelcu następuje połączenie ze sobą jaźni oraz świata zewnętrznego, co stanowi rozwiązanie problemu dualizm znanego już z Bliźniąt. Zaczynają pojawiać się pierwsze owoce świadomości. Mottem Strzelca jest synteza, czego bardzo dobrym przykładem jest obraz centaura: pół człowiek, pół koń. Osoba spod znaku Skorpiona musi ciągle zmagać się ze swoją zwierzęcą naturą (władcą Skorpiona jest Mars), aczkolwiek w przypadku osoby spod znaku Strzelca konflikt ten zostaje zażegnany w harmonijny sposób (dzięki wielkoduszności władcy znaku, Jowiszowi). Mamy tutaj logiczne połączenie pomiędzy niższą, instynktowną naturą oraz wyższą naturą duchową; pierwsza z nich pełni rolę wehikułu, wierzchowca. Powodem, dla którego kościół schrystianizował święto zimowego przesilenia, poprzez zastąpienie pozostałych pogańskich jeźdźców osobami św. Mikołaja oraz św. Marcina (chodzi o Marcina z Tours, który jest m.in. patronem jeźdźców; w ikonografii jest przedstawiany jako żołnierz siedzący na koniu oddający płaszcz żebrakowi, przyp. tłum), było to, iż postacie te są także typowymi przykładami dobrodusznych świętych (znowu pojawia się natura Jowisza).

Pragnienie doświadczenia jedności w Strzelcu wyraża się poprzez jego wielką miłość do natury, a w szczególności do zwierząt oraz koni, co z nie powinno dziwić, gdyż on sam jest w połowie koniem. Strzelec pomimo swojej silnej więzi z naturą oraz stawianych sobie za cel wysokich ideałów, twardo stąpa po Matce Ziemi, która nigdy się go nie wyprze. Pobudza go wielkoduszność Jowisza. Dlatego też Jowisz, najwyższe z bóstw siedzące na tronie w chmurach, rozpala swoim niebiańskim ogniem strzały idealizmu, co sprawia, że łucznik nie może się oprzeć pokusie ich wystrzelenia (2). Ta sama dobroczynność (planeta Jowisz jest połączona z Hesed, czwartą sefirą znajdującą się na prawym filarze kabalistycznego drzewa życia, filarze łaski, miłosierdzia) sprawuję kontrolę nad bujnym wzrostem w królestwie roślin (3). Moc Jowisza została przedstawiona przeze mnie w postaci roślino-podobnych driad (w folklorze oraz greckiej mitologii były to nimfy zamieszkujące las lub drzewo, w szczególności dąb, przyp. tłum.) oraz elfów (4), podczas gdy duchy powietrza, sylfy, przekazują energię Jowisza w powietrzu, w postaci chmur burzowych (5).

Rozwój Strzelca polega na tym, iż z wielką zapałem dąży on do porzucenia ciała rumaka, symbolu jego niższej, instynktownej natury (ponieważ, jak powiedział da Vinci „umiłowanie ducha wyklucza umiłowanie zmysłów”), które w efekcie staje się nieskazitelne oraz spokojne; przemienia się ono w jednorożca, starożytny symbolem cnotliwości (6). To wtedy staje się on mitycznym centaurem Chironem, nauczycielem Asklepiosa, boga sztuki lekarskiej oraz wielu herosów takich, jak Herkules, Jazon i Achilles. Zostaje on także Eremitą z dziewiątej karty Tarota (Arkana Wielkie, przyp. tłum.), który jako wędrujący mędrzec, oświetla pozostałym ich drogę za pomocą swojej latarni pełniącej rolę drogowskazu (7). Kolejnym wyrazem transformacji Strzelca są kwadratowe drzwiczki prowadzące do świętej groty oraz Misteriów. Staje się on placem budowy posiadającym cztery stopnie, które wiodą wprost do niego (czwórka to liczba związana z Jowiszem) (8).

Postać Strzelca posiada na swoim ramieniu trofeum, skórę Barana, złote runo. Pierwszy znak z trygonu ognia znalazł swoje rozwiązanie w ostatnim ognistym znaku, Strzelcu. Teraz, zamiast skupiać się na sobie, ognista energia zostaje skierowana w kierunku świata zewnętrznego (9).

Na obrazie zostały przedstawione następujące magiczne pieczęcie:

Symbol Strzelca został umieszczony na drzwiach (10); powyżej, pośrodku półkolistego łuku jest astrologiczny znak Jowisza (11); z lewej strony łuku widać znak ducha planety Hismaela (12). Po prawej stronie widnieje znak planetarnej inteligencji Iophiela (13). W lewym dolnym rogu, w czerwonej kartuszy umieszczonej w ramie, znajduje się pieczęć Olimpijskiego ducha planety Berhora (14). Pod nią, w kolorze czarnym, namalowany jest znak Sachiela (15). W kartuszy, w prawym dolny rogu, usytuowana została pieczęć Jowisza (16).
Liczby doskonałe, jak doskonałych [ ludzi ] spotyka się rzadko... ( Kartezjusz)
Awatar użytkownika
Iza74
Pismak
 
Posty: 1708
Rejestracja: 09 sie 2014, 19:19
Podziękował : 88 razy
Otrzymał podziękowań: 99 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Panna
Droga życia: 8

Następna

Wróć do Znaki zodiaku

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości

serwis laptopów serwis komputerowy informatyk Acer Apple Asus Dell Fujitsu HP, Compaq Lenovo MSI Packard Bell Prestigio Samsung Sony Toshiba LG eMachines naprawa tabletów Augustów Bielsk Podlaski Siemiatycze Hajnówka Suwałki Łapy Łomża Wasilków Wysokie Mazowieckie