Bogowie nordydcy

Bogowie nordydcy

Postautor: szamka » 14 sty 2015, 18:30

Obrazek



Tyr (Týr) – jeden z głównych bogów nordyckich z dynastii Azów. Jego inne imiona to Tiu, Tiw, Ziu lub Tîwaz. U Sasów i Anglów czczony pod imieniem Saxnot.

Tyr to bóg wojny, walki i siły, a także honoru, prawa, sprawiedliwości. Zwany był "jednorękim", gdyż stracił rękę podczas próby poskromienia wilka Fenrira. Bogowie, zdając sobie sprawę z zagrożenia, jakie stanowi ten potwór, poprosili krasnoludy o sporządzenie cienkiej i delikatnej sieci, do założenia której starali się podstępem nakłonić Fenrira. Wilk pozwolił sobie nałożyć sieć pod warunkiem, że jeden z bogów włoży dłoń do jego pyska. Gdy odkrył, że wpadł w pułapkę, odgryzł dłoń Tyra, ponieważ to właśnie on przyjął ryzykowny zakład.

Uważa się, że Tyr pierwotnie pełnił rolę bóstwa naczelnego, którą stracił później na rzecz Odyna. Jego kult nie był w późniejszym okresie silny, jego przejawami były jedynie modlitwy kierowane do niego przed bitwą. Uważano go za personifikację nieba. Gdy nadejdzie Ragnarök, Tyr będzie walczył z Garmem, psem bogini Hel. W wyniku tej walki zabiją się obaj nawzajem.

Tyrowi jest poświęcona runa Tiwaz o kształcie przypominającym dzidę, którą zwyczajowo umieszczano na głowni miecza.
Obrazek



Od jego imienia pochodzi nazwa wtorku w języku duńskim, norweskim (Tirsdag), szwedzkim (Tisdag) i angielskim (Tuesday) = 'dzień Tyra'.

W świecie Forgotten Realms dla gry fabularnej D&D jest on naczelnym bóstwem sprawiedliwości i prawa.

źródło - wikipedia
Nie masz wymaganych uprawnień, aby zobaczyć pliki załączone do tego postu.
Awatar użytkownika
szamka
Dopiero się rozkręcam
 
Posty: 350
Rejestracja: 03 wrz 2014, 08:16
Podziękował : 76 razy
Otrzymał podziękowań: 58 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Skorpion
Droga życia: 8

Re: Bogowie nordydcy

Postautor: Bjarkan » 15 sty 2015, 08:25

Dlaczego umieszczano runę Tiwaz na głowni miecza i dlaczego dzielni ludzie winni wzywać Tyra, dokumentuje to wspaniale fragment Pieśni Sigurda, gdzie valkiria Sigdrifa, uczy go run:

Zwycięstwa run się ucz, gdy chcesz długo wygrywać,
i runy na rękojeści miecza wyryj;
jedne na bruździe, inne na zboczu,
i dwakroć zawezwij Tyra.

______________________________

Tyr nie jest uważany za personifikacje nieba, cały czas jest utożsamiany z ideałem bohatera-wojownika, Jako oddany dla społeczności (stracił rękę w jej obronie, wkładając ją dobrowolnie do pyska Fenrisa) posiada wszelkie zalety, jakie powinny cechować herosa. O ile Odyn jest Bogiem wojny z jej szaleństwem, dzikością i okrucieństwem, o tyle Tyr jest w tym zakresie jego alter-bogiem. Szlachetność, sprawiedliwość, rycerskość i heroiczne czyny są jego obrazem wojny i walki.

Podam jego opis ze strony Szerszenia. Tam tez znajdziecie opisy innych bogów z tego panteonu :)

Jest to materiał napisany w oparciu o fakty historyczne, a nie o ezoteryczne i może przy opisywaniu tutaj Panteonu bogów nordyckich jednak się tego trzymajmy.
Na przyszłość proszę osoby wrzucającą takie opisy o podanie źródła i sprawdzenie czy to wiarygodne źródło. Unikniemy pomyłek.wiem że to forum ezoteryczne, jednak trzymajmy się faktów i opierajmy na materiale historycznym, nie chciałabym czytać dziwnych i wprowadzających w błąd rzeczy na temat moich bogów,.
Dziękuję :)


Tyr

Tyr, znany ze swej mądrości i waleczności, prawdopodobnie początkowo pełnił funkcję naczelną wśród Asów, przyznając zwycięstwa. Uznaje się iż jego imię pochodzi od Proto-Indo-Europejskiego *deiwos, oznaczającego po prostu bóg. Na tej podstawie, zdarza się iż tytułując wspólnie Asów i Wanów, używa się zbiorczego terminu Tiwarowie.

Wracając do samego Tyra, mimo iż przyjmuje się, że jego Ojcem był Odyn, nie jest to do końca pewne - pieśń o Hymirze bowiem, sugeruje iż Tyr był właśnie synem tegoż (Hymira) i wnukiem olbrzymki o dziewięciuset głowach... Zważywszy na pochodzenie wielu Asów, w tym i Odyna, nie jest to niczym dziwnym ani zdrożnym o ile przyjmiemy podejście "wieloklanowe" (Asowie, Wanowie, Olbrzymi jako byty jednego rodzaju) a nie "wielorodzajowe".

Na mocy interpretatio romana, przyjmuje się iż Tyr początkowo pełnił zbliżoną rolę w panteonie germańskim jak Mars w Rzymskim (zmiana nazwy dnia tygodnia, przy przejmowaniu 7 dniowego systemu tygodni z dies Martis (dzień Marsa) na Tyr's-day -> Tuesday (Wtorek)).

Prawdopodobnie właśnie w okresie migracji ludów germańskich (III-VII w.n.e) Tyr stracił swą pozycję na rzecz Odyna i częściowo Thora, być może wtedy też uczyniono z Niego jednorękiego, co dobrze by argumentowało przejęcie władzy wśród Asów przez Odyna (jednoręki wojownik, był mniej sprawny w walce, nie mógł być więc dalej wodzem).

Co ciekawe, Tacyt (III w.n.e.) wspomina o składaniu ofiar z ludzi Merkuremu, który był utożsamiany przez niego z Odynem, Jordanes (VI w.n.e.) zaś pisze już o składaniu ofiar z ludzi Marsowi. Możliwe jest zarówno składanie ludzkich ofiar obu Bogom, jak i to, że już w VI wieku Odyn przejął "głównodowdzącą" funkcję Tyra a wraz z nią i nowego Rzymskiego "odpowiednika". Po części wspierałyby taką teorię również informacje podawane przez Prokopiusza (V w.n.e.), gdzie pisze że dla Skandynawów najlepszą ofiarą dla Aresa jest poświęcenie pierwszego więźnia wziętego w walce, przez powieszenie. Mimo iż Aresa tytułuje pierwszym spośród Bogów, przypomnieć warto, że to Odyn był zwany Bogiem wisielców.

Ci, którzy czynią z Tyra, Boga odpowiadającego za thingi i sądownictwo, robią to na podstawie ołtarza znalezionego w okolicach Muru Hadriana i jak się uznaje pozostawionego przez germańskich najemników, z opisem Mars Thingus. Problem w tym, że nie możemy być pewni, czy Ci najemnicy również zastosowali zasady interpretatio romana, jeśli nie, to może być to dowolny spośród wielu Bogów, począwszy od Thora a na Forsetim skończywszy. Nie ma żadnych dodatkowych dowodów na to, że Tyr piastował taką funkcję. Jest Bogiem wojny i walki, sprawiedliwym i szlachetnym ale nie oznacza to iż zajmuje się jednocześnie i rozsądzaniem sporów o ziemię, zawieraniem kontraktów czy rozsądzaniem konfliktów.
Bjarkan
spae-craft
 
Posty: 180
Rejestracja: 03 wrz 2012, 19:45
Podziękował : 12 razy
Otrzymał podziękowań: 20 razy
Płeć: Kobieta
Droga życia: 8

Re: Bogowie nordydcy

Postautor: Iza74 » 30 lip 2015, 09:47

Tyr
Tyr, znany ze swej mądrości i waleczności, prawdopodobnie początkowo pełnił funkcję naczelną wśród Asów, przyznając zwycięstwa. Uznaje się iż jego imię pochodzi od Proto-Indo-Europejskiego *deiwos, oznaczającego po prostu bóg. Na tej podstawie, zdarza się iż tytułując wspólnie Asów i Wanów, używa się zbiorczego terminu Tiwarowie.
Wracając do samego Tyra, mimo iż przyjmuje się, że jego Ojcem był Odyn, nie jest to do końca pewne - pieśń o Hymirze bowiem, sugeruje iż Tyr był właśnie synem tegoż (Hymira) i wnukiem olbrzymki o dziewięciuset głowach... Zważywszy na pochodzenie wielu Asów, w tym i Odyna, nie jest to niczym dziwnym ani zdrożnym o ile przyjmiemy podejście "wieloklanowe" (Asowie, Wanowie, Olbrzymi jako byty jednego rodzaju) a nie "wielorodzajowe".
Na mocy interpretatio romana, przyjmuje się iż Tyr początkowo pełnił zbliżoną rolę w panteonie germańskim jak Mars w Rzymskim (zmiana nazwy dnia tygodnia, przy przejmowaniu 7 dniowego systemu tygodni z dies Martis (dzień Marsa) na Tyr's-day -> Tuesday (Wtorek)).
Prawdopodobnie właśnie w okresie migracji ludów germańskich (III-VII w.n.e) Tyr stracił swą pozycję na rzecz Odyna i częściowo Thora, być może wtedy też uczyniono z Niego jednorękiego, co dobrze by argumentowało przejęcie władzy wśród Asów przez Odyna (jednoręki wojownik, był mniej sprawny w walce, nie mógł być więc dalej wodzem).
Mimo to Snorri w Eddzie, opisuje nadal Tyra jako dzielnego wojownika, dającego zwycięstwo i podkreśla, że dzielni ludzie winni wzywać Jego imienia. Dokumentuje to wspaniale fragment Pieśni Sigurda, gdzie valkiria Sigdrifa, uczy go run:
Zwycięstwa run się ucz, gdy chcesz długo wygrywać,
i runy na rękojeści miecza wyryj;
jedne na bruździe, inne na zboczu,
i dwakroć zawezwij Tyra.
Snorri nadmienia również iż był jednym z mądrzejszych Bogów. Osoby o wielkiej wiedzy bywały zwane "mądrymi jak Tyr". Prawdopodobnie Tyr był utożsamiany z ideałem bohatera-wojownika, wśród dawnych Germanów. Jako oddany dla społeczności (stracił rękę w jej obronie, wkładając ją dobrowolnie do pyska Fenrisa) posiada wszelkie zalety, jakie powinny cechować herosa. O ile Odyn jest Bogiem wojny z jej szaleństwem, dzikością i okrucieństwem, o tyle Tyr jest w tym zakresie jego alter-bogiem. Szlachetność, sprawiedliwość, rycerskość i heroiczne czyny są jego obrazem wojny i walki.
Co ciekawe, Tacyt (III w.n.e.) wspomina o składaniu ofiar z ludzi Merkuremu, który był utożsamiany przez niego z Odynem, Jordanes (VI w.n.e.) zaś pisze już o składaniu ofiar z ludzi Marsowi. Możliwe jest zarówno składanie ludzkich ofiar obu Bogom, jak i to, że już w VI wieku Odyn przejął "głównodowdzącą" funkcję Tyra a wraz z nią i nowego Rzymskiego "odpowiednika". Po części wspierałyby taką teorię również informacje podawane przez Prokopiusza (V w.n.e.), gdzie pisze że dla Skandynawów najlepszą ofiarą dla Aresa jest poświęcenie pierwszego więźnia wziętego w walce, przez powieszenie. Mimo iż Aresa tytułuje pierwszym spośród Bogów, przypomnieć warto, że to Odyn był zwany Bogiem wisielców.
Ci, którzy czynią z Tyra, Boga odpowiadającego za thingi i sądownictwo, robią to na podstawie ołtarza znalezionego w okolicach Muru Hadriana i jak się uznaje pozostawionego przez germańskich najemników, z opisem Mars Thingus. Problem w tym, że nie możemy być pewni, czy Ci najemnicy również zastosowali zasady interpretatio romana, jeśli nie, to może być to dowolny spośród wielu Bogów, począwszy od Thora a na Forsetim skończywszy. Nie ma żadnych dodatkowych dowodów na to, że Tyr piastował taką funkcję. Jest Bogiem wojny i walki, sprawiedliwym i szlachetnym ale nie oznacza to iż zajmuje się jednocześnie i rozsądzaniem sporów o ziemię, zawieraniem kontraktów czy rozsądzaniem konfliktów.
Na zakończenie warto przytoczyć również poematy runiczne, które odnoszą się bezpośrednio do Tyra:
Staroangielski - Tir
Tyr jest gwiazdą przewodnią;
dobrze jest wiernym być władcy;
świeci w ciemności nawet w mgle
nocnej i nigdy nie zawodzi.
Staronordycki - Tyr
Tyr jest jednorękim Bogiem.
Kowal często sam dmie w miechy.
Staroislandzki - Tyr
Tyr jest jednorękim Asem
Za sprawą wilków
Prawa ustanawia w świątyni.
Zarządca. Mars.


http://runy.net.pl/content/tyr
Liczby doskonałe, jak doskonałych [ ludzi ] spotyka się rzadko... ( Kartezjusz)
Awatar użytkownika
Iza74
Pismak
 
Posty: 1881
Rejestracja: 09 sie 2014, 19:19
Podziękował : 116 razy
Otrzymał podziękowań: 139 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Panna
Droga życia: 8

Re: Bogowie nordydcy

Postautor: Rea » 30 lip 2015, 21:40

Obrazek



Freya
Słowo Freya jest tłumaczone dosłownie jako Pani. Od jej imienia określano szlachetnie urodzone kobiety własnie przydomkami Frú, Frúa.
Freya była córką Njorda Boga morza (dokładniej wód przybrzeżnych żeglugi i rybołóstwa) i prawdopodobnie jego siostry Nerthus - Ziemi w/g Tacyta. Jej bratem i prawdopodobnie początkowo kochankiem lub mężem był Frey. Wywodziła się z rodu Wanów, stąd jej przydomki: Wanadis, Wanagod i Wanabrúðr.
W Asgardzie znalazła się po wojnie Wanów z Asami, jednakże prawdopodobnie przybyła tam dobrowolnie. W mitologii występuje jako Bogini przychylna ludziom. Była znana jako "Pani pięknych pól" a także jako Bogini miłości i seksu oraz małżeństwa - pełniła więc funkcję związaną z płodnością, rodziną i dostatkiem.
Obok tej funkcji, była wiązana również ze sztukami magicznymi, w tym z seiðr. Uznawano ją również za wieszczkę.
W Asgardzie zamieszkiwała siedzibę Fólkvangr, do której zabierała połowę należnych jej wojowników z pól bitewnych (których współdzieliła z Odynem), goszcząc ich w sali zwanej Sessrúmnir - tak więc mimo iż jest to jej funkcja traktowana zazwyczaj pobocznie, była również Boginią wiązaną z wojną i śmiercią.
Jeździła na złotym dziku - Hildisvín lub w powozie zaprzężonym w dwa koty. Ponadto posiadała naszyjnik Brisingamen, który sprawiał iż nikt nie był w stanie się jej oprzeć (i za który zapłaciła spędzając noc z każdym z czterech karłów, którzy go wykonywali), oraz szatę z sokolich piór, która pozwalała jej zmieniać postać w sokoła.
Innymi jej imionami były:
Skjolf
Mardoll (prawdopodobnie wchłonięta przez Freję Bogini morza i pierwsza żona Heimdalla)
Horn (len)
Gefn (dająca -> być może tu również jest związek z runą Gebo)
Syr (Świnia, Maciora -> dziś pejoratywne, dawniej odnosiło się to określenie do aspektu płodności i macierzyństwa tej Bogini)
W zależności od regionu geograficznego i okresu była czasami łączona w jedną Boginie z Frigg - żoną Odyna. Gdy występowała osobno, zazwyczaj jej mężem był Odd, człowiek, z którym miała dwie córki i za którym z powodu długiej rozłąki płakała złotymi łzami.
Niektórzy insynuują iż można ją również połaczyć w jedną osobę z Gullweig, która była przyczyną wojny między Asami i Wanami, jednakże jest to kwestia dyskusyjna.
Z Freyą łączone są szczególnie dwa mity - o naszyjniku Brisingamen i legenda o Thrymie.


http://runy.net.pl/content/freya
'' Strach jest jak wilk na łańcuchu. Staje się groźny dopiero gdy go uwolnisz. Smutek ulatuje w otchłani zapomnienia. Gniew można zabić uśmiechem. Tylko nadzieja wiecznie trwa… '' David Gregory Roberts -
Cień góry


Ziemia to nasze kości, powietrze to oddech, woda to nasza krew a ogień...
ogień to nasze pożądania...
'
G. Shields
Awatar użytkownika
Rea
czarownica
 
Posty: 439
Rejestracja: 03 mar 2009, 14:24
Podziękował : 73 razy
Otrzymał podziękowań: 69 razy

Re: Bogowie nordydcy

Postautor: czerwonykapturek » 26 sie 2018, 19:27

Gubię się w odróżnieniu bogów nordyckich z germańskimi.Oni się jakby zmieszali.W wiki czytam opis Sol lub Sunna – w mitologii nordyckiej bogini Słońca. Była córką Mundilfariego, siostrą Maniego i żoną śmiertelnika Glena.

Przemierzała niebo na rydwanie zaprzężonym w parę koni, ścigana przez wilka Skölla (według innej wersji Fenrira). Miała być przez niego pożarta bezpośrednio przed Ragnarökiem, wcześniej miała jednak urodzić córkę, która będzie słońcem w nowym świecie.
Jak to rozumieć.:(
Awatar użytkownika
czerwonykapturek
 
Posty: 34
Rejestracja: 22 sie 2018, 16:48
Podziękował : 31 razy
Otrzymał podziękowań: 0 raz

Re: Bogowie nordydcy

Postautor: Elie » 26 sie 2018, 20:48

Jak to rozumieć.:(


Normalnie, jak pozostałe mitologie. :03777:
W życiu wszystko ma swoja cenę, musisz tylko rozważyć czy chcesz ją zapłacić
Najważniejsze w życiu nie jest to co zdobędziesz – ale to w jaki sposób zdobywanie tego – zmieniło i zbudowało ciebie.
Awatar użytkownika
Elie
Administrator
 
Posty: 30988
Rejestracja: 07 mar 2009, 03:00
Podziękował : 2076 razy
Otrzymał podziękowań: 1862 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Rak
Droga życia: 1

Re: Bogowie nordydcy

Postautor: Elie » 29 sie 2018, 06:59

Bjarkan
Jest to materiał napisany w oparciu o fakty historyczne, a nie o ezoteryczne i może przy opisywaniu tutaj Panteonu bogów nordyckich jednak się tego trzymajmy.
Na przyszłość proszę osoby wrzucającą takie opisy o podanie źródła i sprawdzenie czy to wiarygodne źródło. Unikniemy pomyłek.Wiem, że to forum ezoteryczne, jednak trzymajmy się faktów i opierajmy na materiale


OMG przeoczyłam, takie mądrości słyszałam już od pewnej "persony" z wicca, że niby ezomezo... gdy tymczasem u nich aż roi się od ezoterycznych bzdur typu kolorowe świeczki, prawo trójpowrotu w które sami nie wierzą, itp.
Tak trudno zauważyć jakie treści staramy się przekazywać.
W życiu wszystko ma swoja cenę, musisz tylko rozważyć czy chcesz ją zapłacić
Najważniejsze w życiu nie jest to co zdobędziesz – ale to w jaki sposób zdobywanie tego – zmieniło i zbudowało ciebie.
Awatar użytkownika
Elie
Administrator
 
Posty: 30988
Rejestracja: 07 mar 2009, 03:00
Podziękował : 2076 razy
Otrzymał podziękowań: 1862 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Rak
Droga życia: 1


Wróć do Istoty - bogowie, anioły, demony

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości