Krótki rys historyczny astrologii

Krótki rys historyczny astrologii

Postautor: Izka » 25 gru 2019, 10:52

Astrologia obejmuje systemy wróżenia i eksploracji oparte na zasadzie, że pozycje i aspekty ciał niebieskich, takie jak planety , mają bezpośredni wpływ na sprawy ziemskie. W różnych formach miał znaczący wpływ na wiele cywilizacji, a jego działanie jest nadal silne nawet w obecnych czasach racjonalizmu.

Istnieją dowody na wczesną astrologię w Mezopotamii, być może już w 3000 rpne, ale zachodnia astrologia nie osiągnęła rozkwitu aż do wpływu starożytnych Greków w okresie hellenistycznym (323-30 pne, odstęp między śmiercią Aleksandra Wielki i rzymski podbój Egiptu). Stamtąd został on przeniesiony do kultury islamu, która później wpłynie na samą astrologię zachodnią w średniowieczu, kiedy nauka islamska miała potężny wpływ na Europę.

W rozwoju astrologii Grecy przywłaszczyli egipski kalendarz jako ramy dla swoich obserwacji astronomicznych. Ten kalendarz był podstawą tego, z którego nadal korzystamy, i podzielił rok na dwanaście miesięcy, każdy z nich ma 30 dni, z dodatkowymi pięcioma dniami na koniec roku. Egipcjanie zastosowali także serię 36 konfiguracji gwiazd, które później nazwano dekanami, aby zaznaczyć upływ roku, przy czym każda dekana rośnie dziesięć dni po poprzedniej. Odniesienia do dekanów pojawiają się po raz pierwszy około 2100 rpne w wieczkach trumiennych i mogły być początkiem podziału dnia na 24 godziny (12 dekan powstało każdej letniej nocy, dzieląc czas ciemności na dwanaście okresów). zodiak klasycznej astrologii, w którym dwanaście znaków wyznacza rok, a każdy z nich ma trzy odrębne fazy w czasie wpływu.

Nawet powstanie Kościoła chrześcijańskiego, który wydał edykty przeciwko astrologii, nie mogło zapobiec temu, aby astrologia i jej leżące u podstaw filozofie natury wszechświata były wykorzystywane i rozwijane przez ludność i wpływowych myślicieli. Pod koniec średniowiecza uniwersytety we Florencji, Paryżu i Bolonii posiadały m.in. katedry astrologii. Heliocentryczny pogląd na twórczość, który wyszedł z odkryć polskiego astronoma Mikołaja Kopernika (1473-1543), doprowadził do upadku astrologii jako dyscypliny naukowej, ale wiara i rozwój sztuki trwa do dziś.

Teoria klasycznej astrologii rozpatrywała pozycje i aspekty siedmiu znanych planet astrologicznych, w tym Słońca i Księżyca, które nie są planetami w sensie astronomicznym. Siedem to odpowiednio mistyczna liczba, a badanymi siedmioma ciałami były te, które wyglądały, jakby poruszały się po zodiaku, patrząc z ziemi: Słońce, Księżyc, Merkury, Wenus, Mars, Jowisz i Saturn. Po ich odkryciu trzy pozostałe planety zostały włączone do teorii astrologicznej: Uran został znaleziony w 1781 r., Neptun w 1846 r., A Pluton w 1930 r. Teorie i atrybuty dotyczące innych ciał niebieskich, takich jak asteroida Chiron (odkryta w 1977 r.), Również zostały dodane do wiedzy astrologicznej, choć ich przydatność jest dyskusyjna.

Większość naukowców odrzuca astrologię jako bezpodstawne przesądy, ale być może sprawy ludzkości znajdują odzwierciedlenie w sprawach szerszego wszechświata. Astrologia próbuje wprowadzić w błąd zamieszanie ludzkie poprzez mechaniczne ruchy niebios.
Liczby doskonałe, jak doskonałych [ ludzi ] spotyka się rzadko... ( Kartezjusz)
Awatar użytkownika
Izka
Pismak
 
Posty: 1953
Rejestracja: 09 sie 2014, 19:19
Podziękował : 139 razy
Otrzymał podziękowań: 153 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Panna
Droga życia: 8

Wróć do Ogólne informacje

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości