Lipa

Lipa

Postautor: Tęcza. » 08 lip 2014, 16:42

Obrazek



W wielu kulturach uważa się lipę za drzewo święte, być może ze względu na jej długowieczność. Drzewo to może rosnąć kilkaset lat! Dawniej uważano, że w lipę, w przeciwieństwie do dębu nigdy nie uderza piorun. Uznawana była za drzewo miłości i rodziny, to właśnie to drzewo proszono także o urodzaj plonów. Lipowy kołek miał być też świetną bronią na wampiry, a lipowe łyko unieszkodliwiało upiory i diabły. W chrześcijaństwie lipę wiązano z postacią Matki Boskiej, chętnie i często sadzoną ją koło kościołów i przy kapliczkach. Żeński charakter lipy pokazuje także związek drzewa z płodnością, życiem, witalnością, ale także śmiercią i upływającym czasem.
Awatar użytkownika
Tęcza.
 
Posty: 29
Rejestracja: 06 lip 2014, 22:13
Podziękował : 14 razy
Otrzymał podziękowań: 1 raz
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Rak
Droga życia: 1

Re: Lipa

Postautor: myszkamiki » 13 wrz 2014, 17:21

Od wieków otaczano ją szczególną czcią. Wierzono, że jest ulubionym drzewem bóstw. Była więc lipa opiekunem zarówno poszczególnych osób, jak i całych rodzin. Na Łotwie traktowano ją jako drzewo żeńskie. Kobiety ofiarowywały jej mleko, masło i sery w zamian za opiekę i zdrowie rodziny. Mężczyźni z jej gałązek wytwarzali kropidła, używane później w pogańskich rytuałach. Nadwołżańscy Czeremisi i Mordwini składali pod lipami ofiary, błagając o urodzaj. Czeremiscy kapłani używali lipowych kijów jako amuletów (apotropain) i wieścili z nich przyszłość.

Również plemiona słowiańskie i germańskie jeszcze przed nastaniem chrześcijaństwa, z uwagi na różnego rodzaju pożytki, jakie dawała lipa, uważały ją za drzewo święte. Miała ona chronić ludzi przed piorunami i złymi duchami. Odbywano pod nią narady wojenne i sądy, gdyż wierzono, że rozjaśnia myśli i podpowiada właściwe rozwiązania. Później te stare tradycje uświęciło chrześcijaństwo, na wielu lipach pojawiły przydrożne kapliczki, a legendy o tych drzewach wiązano z postacią Matki Boskiej.

Sadzeniem lip upamiętniano często narodziny dziecka (miało mu to przynieść zdrowie, mądrość i szczęście), a także śluby – dlatego właśnie w otoczeniu szlacheckich dworów rosło tak wiele tych drzew.

Począwszy od Jana Kochanowskiego, słodko pachnąca lipa jako drzewo szczególnie przyjazne człowiekowi była często sławiona przez poetów. Pisali o niej Juliusz Słowacki, Ignacy Krasicki i Konstanty Ildefons Gałczyński. W tradycji

Polaków nazwa tego drzewa została utrwalona w nazwie miesiąca, w którym kwitnie – lipcu.

Rośnie ono powszechnie w całej Europie (na północy sięga aż po Szwecję i Norwegię), a także w Azji Mniejszej i Zachodniej Syberii. U nas, w lasach mieszanych i dębowych spotyka się najczęściej lipę drobnolistną (Tilla mordata). Inny gatunek krajowy – lipę szerokolistną (Tilia platyphyllos) znaleźć można przede wszystkim na Podkarpaciu.

Lipa dostarczała najwyżej cenionego miodu, a z jej lekkiego, miękkiego a jednocześnie trwałego drewna robiono wiele użytecznych sprzętów (między innymi kołyski – wierzono bowiem, że przyniosą dziecku dobry sen i uchronią przed zmorą oraz złym okiem), a także barcie i świątki. Był to jeden z ulubionych materiałów rzeźbiarskich. Z lipowego łyka pleciono kosze, kobiałki i chodaki. Z nasion wytłaczano olej używany chętnie w lampkach oliwnych.

Pączkami i liśćmi lipy leczono wrzody i oparzenia, a zmielone drewno stosowano przy wzdęciach. Herbatka z lipowych kwiatów była znanym panaceum na wszelkie dolegliwości nerwowe. Zalecano ją także przy zawrotach głowy, uporczywym kaszlu, przeziębieniach, „na poty” a nawet przy padaczce.

W wyniku przeprowadzonych współcześnie szczegółowych analiz chemicznych okazało się, że kwiaty lipy zawierają liczne flawonoidy, olejek eteryczny oraz znaczne ilości cukrów, substancje śluzowe, fitosterole, garbniki i wiele kwasów organicznych. Substancje te działają przeciwgorączkowo, napotnie, osłaniająco i przeciwskurczowo, a także lekko moczopędnie i żółciopędnie. Obecnie kwiatów lipy używa się najczęściej przy przeziębieniach, którym towarzyszy podwyższona temperatura, przy nieżytach górnych dróg oddechowych, w stanach zapalnych gardła i oskrzeli oraz jako lek pomocniczy przy schorzeniach reumatycznych, w dolegliwościach nerek i przy

nadmiernej pobudliwości nerwowej. Są one także skutecznym środkiem regenerującym po długotrwałej pracy umysłowej, w stanach nadmiernego napięcia nerwowego oraz przy zawrotach głowy i trudnościach w zasypianiu.

W przemyśle kosmetycznym wyciągów z kwiatów lipy używa się do produkcji lotionów, kremów, szamponów i odżywek. Działają one zmiękczająco i oczyszczająco, szczególnie na cerę suchą i wrażliwą, łagodzą podrażnienia skóry. Dodaje się je również do wielu kosmetyków przeznaczonych dla skóry skłonnej do alergii. Szampony do włosów z udziałem kwiatów lipy nadają im połysk, miękkość i puszystość, a także przyjemny miodowy zapach.

Suszonych kwiatów lipy w wielu krajach Europy (między innymi we Francji) używa się często jako smacznej i zdrowej namiastki herbaty. Są one również cennym komponentem przy wyrobie niektórych gatunków likierów i koniaków.
myszkamiki
 
Posty: 3
Rejestracja: 20 mar 2009, 19:37
Podziękował : 0 raz
Otrzymał podziękowań: 0 raz

Re: Lipa

Postautor: Ankol18 » 18 wrz 2015, 21:40

Kąpiele z odwarów czy naparów z kwiatów albo liści działają uspokajająco i orzeźwiająco.
Najpiękniejsze chwile w życiu - nie można ich zaplanować, przychodzą same.
Awatar użytkownika
Ankol18
Forumowicz do entej
 
Posty: 3667
Rejestracja: 01 sie 2013, 16:41
Podziękował : 318 razy
Otrzymał podziękowań: 460 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Panna
Droga życia: 9


Wróć do Magia w przyrodzie roślinach

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości