Okultystyczna wigilia Świętego Marka- 24 Kwietnia

Okultystyczna wigilia Świętego Marka- 24 Kwietnia

Postautor: szamka » 24 cze 2016, 13:43

Wigilia św Marka jest to czas na wróżby okultystyczne. Jeden typ dotyczył wróżenia śmierci, drugi zamążpójścia.

W Anglii wierzą, ze jeśli w ta noc ludzie udadzą się do ganku kościelnego między godzinami 11 a 1 w nocy to mogą zobaczyć duchy osób, które maja umrzeć.

Kobiety wieszają szatę o północy, modląc się do ‚św Marka’. Widmo przyszłego małżonka ma przyjść i poruszyć ta szata, wisząca nad kominkiem. Inna wróżba pochodziła z wrzucania orzechów do kominka.

Oczywiście tego typu praktyki otwierają ludzi na demony co może mieć fatalne skutki w przyszłości.


Wigilia św. Jana, noc świętojańska – święto obchodzone w nocy z 23 na 24 czerwca w wigilię świętego Jana Chrzciciela, będące próbą zasymilowania przez chrześcijaństwo pogańskich obrzędów związanych z letnim przesileniem słońca.

W obrzędowości prawosławnej wigilia św. Jana wypada 23 czerwca/6 lipca (według kalendarza gregoriańskiego) i poprzedza święto Narodzenia proroka Jana Chrzciciela.

W tradycji wschodniosłowiańskiej święto Iwana Kupały (ukr. Свято Івана Купала; ros. Иван Купала) obchodzone jest głównie na Ukrainie, Białorusi i Rosji w dniu 24 czerwca/7 lipca (według kalendarza gregoriańskiego). Posiada ono wiele zapożyczeń z wcześniejszego, pogańskiego święta tzw. Nocy Kupały.

W krajach anglosaskich pod nazwą Midsummer, w germańskich Mittsommerfest.

W Polsce Kościół katolicki nie mogąc wykorzenić z obyczajowości ludowej corocznych obchodów pogańskiej sobótki (nocy Kupały), podjął próbę zasymilowania święta z obrzędowością chrześcijańską.


Święto i zwyczaj o podobnym charakterze istniały na terytorium historycznych Włoch, gdzie nazywane było Sobatiną na cześć bogini Pales, w Panonii palilią. W kręgu kultury celtyckiej święta Beltane („powrót słońca”) i związanego z nim rytuału składania ofiar z Wierzbina. Corocznie w dniu 21 czerwca, przyjeżdżają do Stonehenge tłumne pielgrzymki, aby obserwować pierwszy promień wschodzącego słońca

Symbole.
Do głównego rytuału adaptowanego obrzędu w zależności od regionu należało (należy):

palenie ognia (np. na południu Polski); ,Małopolsce, Śląsku i Pomorzu – tzw. sobótka, na Warmii i Mazurach Palinocka lub ognie świętojańskie m.in. w krajach skandynawskich i anglo-saskich oraz Wielkopolska i historyczne Pomorze Zachodnie,

skoki przez ognisko (np. Niemcy, Polska, Litwa, Łotwa, Rosja),

palenie kukły (np. Irlandia, Francja, południowa Polska, Ukraina),

tańce dziewcząt wokół rozpalonego w nocy ogniska (np. Białoruś, Podlasie),

obrzęd zarzucania wianków przez głowę na drzewa (np. historyczna Wielkopolska, Pomorze, Warmia i Mazury),

puszczanie wianków po wodzie (np. Kraków/Wianki, Mazowsze, Rosja),

kąpanie się (np. Białoruś),

wieńczenie zielem (np. Polska, Szwecja, Dania, Niemcy, Rosja itd.).

Szwedki w wiankach.

Kwiat dziurawca zwany również zielem św. Jana


Wieczór świętojański z modlitwą i śpiewem przy zapalanej sobótce nad Sanem.
W przypadającą na 23-24 czerwca wigilię św. Jana, przeprowadzano tzw. obrzęd święcenia wody. W liturgii kościelnej zastosowanie miały również sekwencje i hymny świętojańskie, które przywędrowały do Polski z Zachodu.

W kościołach chrześcijańskich jest to również okres przede wszystkim święcenia ziół leczniczych. Z ziół obowiązkowo święcone są dziurawiec, macierzanka oraz kwiaty ogrodowe. Dziurawiec używany w ludowej medycynie i magicznych praktykach, nosił podwójną nazwę: ziela guślarskiego lub świętojańskiego. W chorobie miała także pomagać paproć trzymana w izbie. W krajach bałtyckich i skandynawskich święto Jana Chrzciciela nazywa się również „dniem lub wieczorem ziół”.

W wigilię św. Jana we wsiach dorzecza Sanu pospolite było przysłowie „Na św. Marka sieje się ostatni owies, pierwsza tatarka”.

Tradycja świętojańska ma też w Polsce cechy wybitnie towarzyskie, kontynuowane do dziś.

źródło - wikipedia

20 Czerwca 2016- Przesilenie Letnie- Święto Czarownic

Litha to czas kiedy poganie i okultyści rożnych maści spotykają się w grupach (jak koweny) i oprawiają czary. U Słowian będzie się to święto nazywać Nocą Kupały, u Druidów to Alban Hefin. Świętują je tez z Hare Kriszna.

Co roku poganie, New Agersi i inni spotykają się przy Stonehenge by czcić demony.

Do całej tej grupy dołączają sataniści, okultyści i czciciele Lucyfera. W poprzednim roku rolnik znalazł w okolicy tego czasu pocięte zwierzęta. Podejrzewają satanistów. Zatoczyli specjalne kola z krwi w Dartmoore. Interesujące jest, ze była czarownica- Doreen Irvine, właśnie tam robiła swoje rytuały!

http://www.bogulandia.pl/product-pol-72 ... oria-.html

:P
Awatar użytkownika
szamka
Dopiero się rozkręcam
 
Posty: 350
Rejestracja: 03 wrz 2014, 08:16
Podziękował : 76 razy
Otrzymał podziękowań: 58 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Skorpion
Droga życia: 8

Re: Okultystyczna wigilia Świętego Marka- 24 Kwietnia

Postautor: Nut » 26 cze 2016, 07:16

Na Litwie od 2005 r. Noc Świętojańska (Joninės) jest dniem wolnym od pracy, na Łotwie znana pod nazwą Līgo jest również świętem państwowym.

,,Tradycja Nocy Świętojańskiej wywodzi się z czasów pogańskich. Święto ma przede wszystkim ogromny związek z naturą, ze zjawiskami zachodzącymi w przyrodzie, między innymi z letnim przesileniem słońca. Poza tym od zawsze było owiane tajemnicą” – mówi zw.lt etnograf Janina Norkūnienė.

Tradycyjnie podczas Nocy Świętojańskiej przeprowadzane były zwyczaje i obrzędy, które miały zapewnić świętującym zdrowie i urodzaj. W czasie tej magicznej nocy rozpalano ogniska, w których palono zioła.

,,W kontekście Nocy Świętojańskiej duże znaczenie mają zioła, ponieważ od dawien dawna, kiedy człowiek czuł jakiś ból, zawsze korzystał z darów przyrody. W tym okresie rozkwitają wszystkie zioła, które mają właściwości lecznicze oraz są powiązane z wróżbami. W tradycji litewskiej ważny jest kwiat ruty – opisany w pieśniach i opowiadaniach. Piołun, dziurawiec, krwawnik i pozostałe zioła świętojańskie wykazują nadzwyczajne właściwości i witalność” – opowiada J. Norkūnienė.

Legendy o kwiecie paproci znane są z przeróżnych podań i gdzieniegdzie przetrwały do dziś. Opowiadają o wielu ludziach, którzy błądzili po lasach i mokradłach, próbując odnaleźć magiczny, obdarzający bogactwem, siłą i mądrością, widzialny tylko przez okamgnienie kwiat paproci.

,,To jest naturalne, że tam gdzie jest człowiek – są odpowiednie wróżby. Legendy odnośnie kwiatu paproci są bardzo różne. Np. trzeba mieć coś, co by przede wszystkim chroniło od złych sił, które strzegą kwiatu paproci – może to być patyk leszczyny czy też patyk święconej palmy. Ponadto zgodnie z legendą kwiat paproci szuka się w parze, co ciekawe, znajduje go tylko ten, kto go nie szuka. Jest to przede wszystkim osoba, która zasłużyła przed sobą i Bogiem” – tłumaczy etnograf Janina Norkūnienė.

Legenda głosi, że szczęśliwiec, który znajdzie kwiat paproci, ma powodzenie we wszystkim oraz jest szczęśliwy.

Noc Świętojańska jest najbardziej tajemniczym świętem, a tajemnicą jest właśnie kwiat paproci, którego niestety… nie ma. A może jednak jest?

wilno-wilenszczyzna
Nigdy nie marnuj czasu próbując wytłumaczyć kim jesteś ludziom, którzy postanowili Cię nie zrozumieć. - Dream Hampton
NIGDY NIE KŁAM KOMUŚ, KTO CI UFA I NIGDY NIE UFAJ KOMUŚ, KTO CIĘ OKŁAMAŁ
Awatar użytkownika
Nut
Moderator
 
Posty: 2705
Rejestracja: 20 lip 2014, 16:47
Podziękował : 537 razy
Otrzymał podziękowań: 422 razy
Droga życia: 0


Wróć do Przesądy zabobony czy magia

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości