Prawidłowe żywienie psów i kotów.

Prawidłowe żywienie psów i kotów.

Postautor: Elzbieta » 19 lis 2019, 01:48

PIES TO NIE KOT - KOT TO NIE PIES

O czym karma gotowa pozwala zapomnieć, choć należy o tym wiedzieć...

Kot jest absolutnym mięsożercą
i ten fakt narzuca warunki, które muszą zostać bezwzględnie spełniane przez pokarm. Kot jako doskonały myśliwy przez setki lat żywił się upolowanymi ofiarami - zjadanymi w całości. Tym samym w organizmie kota domowego wykształciły się mechanizmy (m.in. szybki i efektywny proces rozpadu złożonych białek na prostsze substancje oraz usunięcie nadmiaru azotu z organizmu), które pozwalają przeciwdziałać skutkom nadmiernej ilości białka w diecie. W czasach współczesnych, mimo, że kot zamiast polować na myszy, wyleguje się na tapczanie, jego metabolizm nadal przystosowany jest do diety bogatej w białko i tłuszcz i ubogiej w węglowodany. Ponadto organizm kota nie syntetyzuje (wcale lub w niewystarczającym stopniu) kilku związków chemicznych i niektórych enzymów, które dawniej nie były przydatne, bowiem tkanka zwierzęca była ich bardzo bogatym źródłem. Ten obligatoryjnie mięsożerny charakter metabolizmu kotów (ale nie psów!) sprawia, że żywienie kota jest bardzo trudnym zadaniem, a różnica pomiędzy zapotrzebowaniem pokarmowym psa i kota jest bardzo wyraźna. Kot przede wszystkim wymaga większej ilości białka w porównaniu z dietą psa. Pod tym kątem ludzkie pożywienie zupełnie nie zaspokaja potrzeb kociego organizmu. Kot nie przeżyje na diecie wegetariańskiej, a białko pochodzące z produktów mleczarskich jest również nieodpowiednie.
Pies natomiast jest przyzwyczajony nie tylko do pokarmu zawierającego mięso
,lecz jego dieta powinna zawierać całą gamę produktów pochodzenia roślinnego. Pies ma możliwość trawienia większej ilości włókna (błonnika z pokarmów roślinnych: warzyw i owoców) a także łatwostrawnych węglowodanów (zboża).
Tauryna jest związkiem, który jest syntetyzowany w organizmie psów natomiast koty muszą otrzymywać taurynę w pożywieniu
Niedobór tauryny w kocim organizmie grozi fatalnymi skutkami: trudnościami w rozrodzie, upośledzeniem funkcji serca, ślepotą, zmniejszeniem odporności. Tauryna jest aminokwasem siarkowym, który występuje jedynie w tkankach zwierząt, koty "są skazane" więc na pokarm pochodzenia zwierzęcego. Kot wykazuje również duże zapotrzebowanie na argininę - substancję niezbędną do wydalenia nadmiaru azotu z moczem. Niedobór argininy u kotów w ciągu krótkiego czasu może prowadzić nawet do śmierci.
Kot w przeciwieństwie do psa nie posiada zdolności przetwarzania karotenu w witaminę A
Zatem marchewka nie jest dla kotów źródłem witaminy A, a jedynie - znowu - tkanki zwierzęce (wątroba, nerki) stanowią jej cenne źródło. Witamina A jest jednak związkiem, którego nadmiar jest w równym stopniu szkodliwy jak jej niedobór.
Koty są wybrednymi smakoszami
i kapryśny charakter kota względem wyboru odpowiadającej mu karmy wynika z instynktowego poszukiwania najlepszego i najbardziej wartościowego mięsnego pożywienia, od którego koci organizm jest naturalnie uzależniony. Od zarania dziejów tego gatunku, w naturalnie pozyskiwanym przez koty menu dominowały najróżniejsze gatunki zwierząt, ponieważ zawsze tak funkcjonował ekosystem. Koty mają również zdecydowanie bardziej wymagające podniebienie, a także specyficzny mechanizm regulacji w ośrodkach odpowiedzialnych za odczuwanie głodu i sytości. Jeśli kotom coś nie smakuje mogą nie tknąć takiego pożywienia nawet słaniając się już z głodu, który zdecydowanie im szkodzi.
Głodujący przez kilka dni kot
może bardzo ciężko zachorować, a nawet umrzeć. To swoisty paradoks, że w przeciwieństwie do psa czy człowieka - kota nie można "wziąć" głodem, nawet kiedy karma mu nie smakuje i wybrzydza. Przyzwyczajenia żywieniowe kotów rozwijają się bardzo wcześnie - praktycznie jeszcze w łonie matki. Kocięta najchętniej będą jadły to, co jadła matka i bardzo trudno je potem przyzwyczaić do innego jedzenia. Również z tego względu należy dbać, by kotki otrzymywały pokarm pełnowartościowy i odpowiednio zbilansowany pod względem składników, a specjalne jedzenie dla kociąt wprowadzane było do menu maluchów stopniowo i odpowiednio długo.
Węglowodany w diecie kota
mogą zostać zredukowane do minimum, w przeciwieństwie do pożywienia psa, choć i ten czerpie energię również ze zgromadzonej tkanki tłuszczowej oraz w pewnym stopniu również z białka.
Mleko tradycyjnie i błędnie kojarzone jest z kotem, a kość z psem
Krowie mleko, choć tak chętnie podawane kociakom, bywa nietolerowane przez system trawienny dorosłych kotów ze względu na laktozę. Słaba przyswajalność tego mlecznego składnika wynika z braku odpowiedniego enzymu w organizmie. Mleko jest więc często u dorosłych kotów, a także psów - przyczyną biegunek
.

Kość w psiej diecie
stanowi źródło wapnia, doskonałe akcesorium do gryzienia i oczyszczania zębów oraz smaczną zabawkę na wiele godzin. Kość (absolutnie wykluczając kości drobiu i małych zwierząt) musi być jednak przystosowana do bezpiecznego gryzienia i powinna zostać lekko obgotowana (dłuższe gotowanie sprzyja natomiast nadmiernej kruchości). Kości bywają entuzjastycznie przyjmowane, natomiast źle wybrana sztuka może przysporzyć psu kłopotów: skaleczenie dziąseł, uraz przewodu pokarmowego lub zaburzenia w przemianie materii. Kota z kością raczej trudno spotkać, jakkolwiek delikatne chrząstki mogą być cennym dodatkiem do pożywienia.
Fakt, że koty uwielbiają ryby, należy do paradoksalnych stereotypów
w postrzeganiu kota, bowiem smak ryby jest rzeczywiście preferowany przez większość kotów. Surowe ryby niektórych gatunków zawierają jednak związki toksyczne (TRIOX), a inne - enzym rozkładający witaminę B1. Poza tym nadmiar rybiego mięsa może szkodzić kotom ze względu na dużą ilość nienasyconych kwasów tłuszczowych, sprzyjających powstawaniu szkodliwych związków podczas utleniania tłuszczu. Podawanie bardziej tłustych ryb wymaga więc podawania dodatkowej ilości witaminy E (przeciwutleniacz), której brak może prowadzić do bolesnego zapalenia tkanki tłuszczowej. Ponadto ryby bogate w fosfor mogą sprzyjać rozwojowi chorób nerek (kamica) lub zablokowaniu układu moczowego.

Obu stworzeniom - psu lub kotu - nie wolno podawać niektórych gatunków mięsa w postaci surowej
, a zwłaszcza mięsa drobiowego, wieprzowego i większości ryb, ze względu na możliwość zakażenia pasożytami i bakteriami oraz zawartość związków zmniejszających wartość odżywczą pokarmu.
Do takich anty-odżywczych składników należy m.in. tiaminaza, bowiem zawarta w niektórych rybach, może rozkładać witaminę B1, w ten sposób pozbawiając organizm tego cennego składnika.

Dorosły pies powinien być karmiony tylko raz lub dwa - dziennie
(mniejsze psy). Już od małego psy należy przyzwyczajać do spożywania karmy przez ok. 15 - 20 minut, po czym resztki niezjedzonego jedzenia powinno się sprzątnąć do kolejnego karmienia. Taki system zapobiega przejadaniu się i tyciu psów. Większe znaczenie od ograniczania psu czasu jedzenia mają jednak dwa inne czynniki: systematyczność karmienia i odpowiednia dla danego psa ilość podawanego pokarmu.

Koty - przeciwnie
- ze względu na budowę układu pokarmowego i niewielki żołądek wymagają małych porcji jedzenia, lecz częściej w ciągu dnia, a nawet w nocy! Koty rzadko zainteresują się jedzeniem, jeśli nie odczuwają głodu. Stały dostęp do pokarmu - np. suchych granulek - powoduje, że kot spokojnie sam reguluje sobie ilość spożywanego jedzenia w ciągu doby. Jeśli kot otrzymywałby żywność tylko raz dziennie, mógłby łapczywie i w pośpiechu połykać pokarm nadwyrężając przewód pokarmowy, co często kończy się zwracaniem jeszcze nie strawionego pokarmu.
Oba stworzenia bezwzględnie potrzebują stałego dostępu do świeżej wody.

KARMA DLA PSA I KOTA, CZY KOT I PIES DLA KARMY?
Człowiek potrafi całe życie szukać, wybierać, próbować i zmieniać swoje menu. Eksperymentuje w zależności od kondycji fizycznej, stanu zdrowia, zmieniającego się trybu życia, smaku, sezonu lub zwyczajnie... humoru. Człowiek ma ten komfort, że sam decyduje, na co ma ochotę i co chciałby zjeść. Pies i kot pod jednym dachem z człowiekiem są całkowicie zależne od wyżej wymienionych czynników, które często decydują o również o tym, co nasi pupile otrzymują do jedzenia. Bywa, że nawyki żywieniowe właściciela niekorzystnie odbijają się na ulubieńcach. W źle pojętej miłości można przekarmić stworzenie lub stopniowo pozbawiać kluczowych dla zdrowia składników. Nie ma nic bardziej mylnego, jak stwierdzenie, że "co jest dobre dla mnie służy także mojemu psu czy kotu". Żywot wielu stworzeń w cywilizowanych warunkach i "na garnuszku" swoich opiekunów świadczy o zaniedbaniach, które mimo woli łatwo poczynić. Nie bez powodu specjaliści, lekarze weterynarii i żywieniowcy, pracujący na rzecz zwierząt domowych, stworzyli specjalne menu dla psów i kotów, których naturalnym środowiskiem jest obecnie centrum miasta i mieszkanie w bloku. Biorąc pod uwagę aktywność, specyfikę gatunku, instynkty odziedziczone po dzikich przodkach oraz potrzebę synergii dwóch światów - gotowe do spożycia dania są esencją wiedzy, doświadczenia i troski. Pies zaakceptuje od człowieka każdy pokarm, nawet taki, którego normalnie nie jada i nie powinien. Pokarm otrzymywany z ręki pani/pana jest zawsze wyrazem przyjemności z obcowania i fizycznego kontaktu pomiędzy obiema istotami. Ten sam gest towarzyszy wszelkim momentom karmienia, więc zawartość miski staje się w takiej chwili drugorzędna dla naszego pupila. Natomiast obowiązek troskliwego i mądrego doboru pożywienia i odpowiedzialności za konsekwencje spoczywa zawsze na opiekunach. Szczególnie koty powinny jeść karmę urozmaiconą, a nie miesiącami stale tę samą. Bogaty wybór dostępnej gotowej żywności umożliwia kontrolę wszystkich kluczowych dla zdrowia elementów poprawnego żywienia wobec zapotrzebowania konkretnego stworzenia: rodzaj składników - ich jakość oraz ilość (w tym proporcjonalny zestaw), wartość energetyczną, a także strawność, smakowitość i przydatność do spożycia. Radykalna zmiana jadłospisu zawsze kończy się problematycznie. Nie tylko ze względu na przyzwyczajenia, ale również dlatego, że koci i psi system trawienny są niezwykle delikatne. Nagła zmiana może powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Jest zasadą, ze dokonywanie zmian w codziennym jadłospisie powinno następować stopniowo, czyli karmiąc jeszcze poprzednio podawanym pożywieniem należy powoli wprowadzać nowy rodzaj przy zachowaniu ustalonego wcześniej rytuału (pora, miejsce i sposób podania karmy).Mimo początkowej niechęci do zmian, warto ze zrozumieniem wprowadzać postępowe nawyki w żywieniu i pielęgnacji stworzeń, które nam zaufały. Człowiek doceni efekty po latach, kiedy ukochany pies lub kot wyrazi swoją wdzięczność za troskę - zdrowym i pięknym wyglądem oraz radosnym usposobieniem po latach wspólnego życia. autor - dr n.wet Tomasz Nowak klinika MYPET Poznań

Prawidłowe żywienie psów i kotów.
Genetyka, środowisko, żywienie i opieka weterynaryjna to podstawowe składowe mające wpływ na zdrowie i długość życia zwierząt. Dwie z nich są całkowicie zależne od nas - właścicieli psów i kotów. Większość naszych pupili mieszka razem z nami, żyjąc w identycznych jak my warunkach środowiskowych. I jedyne czego mogliby sobie życzyć nasi "współlokatorzy" to nieraz więcej czasu poświęcanego im na spacery, zabawy i zabiegi pielęgnacyjne. Najważniejsze więc czym możemy zapewnić naszym podopiecznym właściwy rozwój w młodym wieku, świetną kondycję i zdrowie dorosłym i starszym jest prawidłowe żywienie. Żywienie w pełni pokrywające potrzeby pokarmowe zależnie od gatunku, rasy, wieku, trybu życia, stanu fizjologicznego i zdrowia zwierzęcia. We właściwie zbilansowanej dawce żywieniowej dostarczamy naszemu czworonogowi niezbędnych składników energetycznych i budulcowych oraz substancji regulujących jego metabolizm i funkcje życiowe. Odpowiednia dieta zapobiega niektórym schorzeniom, wspomaga leczenie większości chorób oraz przyspiesza rekonwalescencję. O tym jak istotny wpływ ma zdrowe żywienie na prawidłowe funkcjonowanie organizmu niech świadczy fakt dynamicznego w ostatnich latach rozwoju dietetyki weterynaryjnej badającej i określającej wymagania pokarmowe zwierząt, która znacznie przyczyniła się do przedłużenia życia psów i kotów. Celem niniejszego artykułu jest próba odpowiedzi na zadawane najczęściej pytania dotyczące żywienia psów i kotów.

1. Czy pies lub kot mogą jeść to samo co człowiek?
ZDECYDOWANIE NIE. Istnieje zbyt wiele różnic anatomicznych i fizjologicznych, które determinują potrzeby żywieniowe tych odrębnych przecież gatunków jakimi są człowiek, pies czy kot. Żyjąc pod jednym dachem często narzucamy naszym podopiecznym swoje nawyki żywieniowe i styl życia nie będąc świadomym jak wielką im wyrządzamy krzywdę. W tym przypadku absolutnie nie możemy się kierować zasadą, że "to co jest dobre dla mnie będzie również służyć mojemu psu czy kotu".

2. Co powinno zawierać optymalne pożywienie dla mojego zwierzęcia?
Mówiąc ogólnie optymalna dawka pokarmowa powinna zawierać właściwie zbilansowane składniki energetyczne, budulcowe, witaminy, minerały i inne substancje. Chcąc odpowiedzieć szczegółowo musielibyśmy wymienić:
- węglowodany (skrobia, celuloza, fruktooligosacharydy, mannooligosacharydy i inne)
- lipidy (Wielonienasycone i Nasycone Kwasy Tłuszczowe, Omega 3 i Omega 6)
+ białka (Karnityna, Kazeina, Kolagen, 20 aminokwasów zwłaszcza Tauryna)
+ mikro- i makroelementy (Wapń, Fosfor, Magnez, Mangan, Miedź, Żelazo, Jod, Potas, Selen, Sód, Cynk, Siarka)
+ witaminy (A,D, E, K, B complex, C, PP,)
+ inne składniki (przeciwutleniacze, Beta-karoten, Chondroityna, Glukozamina, Polifenole, Zeolit i inne)
+ WODA
Już po samej ilości i jakości wymienionych składników widać jak trudne jest opracowanie prawidłowej diety naszego pupila. Musimy jeszcze pamiętać, że ich koncentracja i proporcje zmieniają się zależnie od:
- rasy (psy ras olbrzymich i miniaturki, koty perskie i syjamskie)
+ wieku (szczenięta i kocięta powinny otrzymać dwukrotnie więcej energii i białka niż osobniki dorosłe)
+ kondycji (nadwaga, rekonwalescencja)
+ trybu życia (psy pracujące i stróżujące, "kanapowce")
+ stanu fizjologicznego (ciąża, laktacja)
+ stanu zdrowia (alergia, cukrzyca, niewydolność trzustki, nietolerancja pokarmowa)
+ przebytych chorób i operacji (syndrom urologiczny kotów, sterylizacja i kastracja)
Trudno jest ująć te wszystkie kryteria komponując jadłospis naszemu podopiecznemu stąd najlepszym pożywieniem dla psa lub kota jest pełnoporcjowa odpowiednio zbilansowana karma gotowa. Jeśli chcemy jednak mimo wszystko sami przygotowywać jedzenie dla naszych zwierząt to postarajmy się psu dostarczyć w dawce dobowej 40% mięsa (jagnięcina, wołowina, drób rzadziej wieprzowina), 40% "wypełniacza (ryż, makaron rzadziej kasza i ziemniaki) i 20% mogą stanowić jarzyny i dodatki mineralno-witaminowe. Kot natomiast jest typowym mięsożercą. Ze względu na ryzyko infekcji niektórymi drobnoustrojami i zarażenia pasożytami nie wolno karmić psa i kota surowym mięsem (także rybim). Szkodliwe dla obu gatunków jest również podawanie surowych jajek, mleka, kości (szczególnie drobiowych), czekolady, cebuli i przyprawionych resztek ze stołu.

3. Czy podawanie wyłącznie suchej karmy wystarczy mojemu psu i kotu?
DECYDOWANIE TAK. Właściwa sucha karma jest pełnoporcjową i zbilansowaną dietą pokrywającą w całości wszystkie potrzeby bytowe i produkcyjne. Stosowanie dodatków żywieniowych bez porozumienia z lekarzem weterynarii często doprowadza do nadmiarów i błędów żywieniowych co może grozić równie wielkimi konsekwencjami jak niedobory pokarmowe.
Dobrą suchą karmę cechuje:
- duża smakowitość, odpowiednia wielkość, kształt i tekstura granulek
+ obecność składników pochodzenia zwierzęcego, probiotyków i holistycznych dodatków
+ brak pszenicy, glutenu kukurydzianego, soi, produktów mleczarskich, konserwantów, wypełniaczy, sztucznych barwników i aromatów
Sucha karma dzięki specjalnej kompozycji wszystkich niezbędnych składników zapewnia:
+ doskonały ogólny stan zdrowia i kondycję
+ zdrowie skóry i okrywy włosowej
+ zdrowie przewodu pokarmowego
+ zdrowie układu moczowego
+ ochronę stawów i kości
+ higienę jamy ustnej
+ ochronę serca i narządu wzroku
+ wygodę, oszczędność czasu i pieniędzy
Zawsze pamiętajmy, że nasze zwierzęta muszą mieć stały dostęp do świeżej wody!

4. Jak często powinno się karmić psa czy kota?
Szczeniaka po odstawieniu od suki do ukończenia 6 m-ca życia należy karmić trzy- lub czterokrotnie w ciągu dnia. Później do 1 roku wystarczą 2-3 posiłki, a dorosły pies powinien jeść 1-2 razy na dobę. Koty będąc w naturze samotnymi łowcami jedzą kilkanaście małych "przekąsek" dziennie. Dlatego też możemy je żywić "ad libitum" (cały czas pełna miseczka).Ważna jest jednak odpowiednia ilość i rodzaj karmy, by nie doprowadzić do nadwagi naszego łakomczucha. Absolutnie też nie dokarmiajmy naszych pupili między posiłkami.

5. Czy spożywanie codziennie takich samych posiłków nie znudzi się zwierzętom?
NIE. Psy i koty są monodietetykami i jedzą przede wszystkim po to by zaspokoić swoje zapotrzebowanie na energię. Stąd nie przeszkadza im jeden rodzaj pożywienia. Bardziej od smaku cenią sobie zapach i regularność posiłków. Zbyt częste zmiany w diecie mogą prowadzić do zaburzeń trawiennych i kaprysów oraz wybredności u naszego ulubieńca.

6. Co zrobić jeśli zwierzę nie chce jeść suchej karmy?
Powodem tego u starszych osobników jest przyzwyczajenie do domowego jedzenia. W przypadku psa nasz upór i konsekwencja w nakłanianiu go do suchej karmy często przynosi rezultaty. Pozwólmy mu wybrać spośród kilku karm. Pomocne jest polewanie posiłku mięsnym sosem lub stosowanie aromatycznych dodatków żywieniowych (pasztet, mielone żwacze, probiotyki itd.) Kota jednak trudno jest "złamać". Należy również wykluczyć choroby dziąseł i zębów utrudniające gryzienie granulek. Trudniejsza sytuacja jest w przypadku zwierząt chorych, które nie akceptują przeznaczonej dla nich karmy leczniczej. Tu jednak musimy być szczególnie stanowczy, gdyż szybszy powrót do zdrowia i długość życia istotnie zależą od diety zawierającej odpowiednie składniki profilaktyczno-terapeutyczne. Takich pytań moglibyśmy przytaczać tu jeszcze wiele i nigdy nie wyczerpiemy tematu. Większość jednak odpowiedzi zgodnie z aktualnym stanem wiedzy z zakresu dietetyki weterynaryjnej przemawia za bezwzględną wyższością karm gotowych nad podawaniem domowego jedzenia psu i kotu. Pamiętajmy, że odpowiedzialność i miłość wobec naszego czworonożnego przyjaciela przejawia się przede wszystkim w prawidłowym żywieniu. By jadł ku swojej i naszej radości solidnie i zdrowo.

autor - dr n.wet Tomasz Nowak klinika MYPET Poznań - http://www.abc.poznan.pl/wiedza6.html
W życiu wszystko ma swoja cenę, musisz tylko rozważyć czy chcesz ją zapłacić.
Najważniejsze w życiu nie jest to,  co zdobędziesz,  ale to, w jaki sposób zdobywanie tego zmieniło i zbudowało ciebie.
Awatar użytkownika
Elzbieta
Administrator
 
Posty: 31489
Rejestracja: 07 mar 2009, 03:00
Podziękował : 2199 razy
Otrzymał podziękowań: 2156 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Rak
Droga życia: 1

Wróć do Nasi milusinscy

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości