Tarot Apokalypsis

Tarot Apokalypsis

Postautor: 1306Bellatrix » 05 lut 2019, 10:29

Nie wiem ile z Was używa tej talii. Ja jestem bardzo nowa w temacie, ale jest to moja talia i mam ją z książką, oczywiście po angielsku i to pisaną trudnym językiem.
Postanowiłam jednak zadać sobie trud przetłumaczenia opisów tych kart, bo są bardzo głębokie. Każda karta opisana jest na 5 stron by móc w pełni wejść w jej klimat i dogłębnie zrozumieć co ze sobą niesie.
Nie jest tak, że karty znaczą to samo we wszystkich taliach. To jakby wszystkie karty Głupca były niebieskie, ale w jednej to bardziej błękit w innej szafir a jeszcze innej niemal granat. Tak ja to widzę. Niby to samo, ale jednak nie.
Jeśli jesteście zainteresowane, to będę umieszczać streszczenia tych opisów tutaj, gdyż tłumaczenie to prawa autorskie oryginału i problemy. Jednak jestem gotowa zrobić to bardzo rzetelnie i dokładnie.
Czy są tu osoby, dla których byłoby to pomocne? Które kupiły talię bez tej książki i chętnie wzbogacą swoje doświadczenie?

1306Bellatrix
 
Posty: 6
Rejestracja: 02 lut 2019, 18:12
Podziękował : 0 raz
Otrzymał podziękowań: 12 razy

Re: Tarot Apokalypsis

Postautor: Elie » 05 lut 2019, 11:43

Wyjątkowo ciekawe karty. Z opisów wynika jakby miały kompletnie inne znaczenie niz tarot Waita czy Crowley'a.

Tu najtańszy z malutką instrukcją po Polsku - http://osiem.com.pl/tarot-apokalypsis-i ... -6164.html
Nie masz wymaganych uprawnień, aby zobaczyć pliki załączone do tego postu.
W życiu wszystko ma swoja cenę, musisz tylko rozważyć czy chcesz ją zapłacić

Awatar użytkownika
Elie
Administrator
 
Posty: 31136
Rejestracja: 07 mar 2009, 03:00
Podziękował : 2115 razy
Otrzymał podziękowań: 1944 razy
Płeć: Kobieta
Znak zodiaku: Rak
Droga życia: 1

AW 0 Głupiec

Postautor: 1306Bellatrix » 05 lut 2019, 12:20

Żeby zrozumieć znaczenie karty, trzeba zrozumieć co przedstawia i to dytyczy wszystkich kart.
Przepraszam jeśli nie przytoczę nazw własnych bóstw lub porządków religijnych, bo nie znam ich i trudno znaleźć tłumaczenie, ale i nie o to chodzi. Chodzi o przekaz.
Obrazek
Na karcie Głupca mamy wirującego Derwisza. W mistyce Sufi, Islamski Mevlevi uczestniczy w ceremonii Sema. Inicjacja na ścieżkę Sufi oznacza poddanie woli, transformację pragnienia z koncentracji na sobie na koncentrację na Bogu, poszukiwanie nie tyle ucieczki od siebie, co przekroczenie lub przekształcenie siebie, i tak wejście w ponadczasowe doświadczenie. Wirowanie tutaj jest formą wspominania Boga i może spowodować odmienny stan, wręcz ekstazę. Podobnie u Głupca, choć jego taniec może wyglądać chaotycznie, ten pozorny chaos maskuje wewnętrzny spokój i jest oznaką jednoczenia się duszy z boskim. Zwróćmy uwagę również na to właśnie, że z zewnątrz widzimy człowieka nie zachowijącego się normalnie, jego oczy są wywrócone białkami do zewnątrz, wykonuje różne ruchy by nie rzec jak idiota, ale wewnątrz niego jest zupełnie inna rzeczywistość. Rzeczywistość człowieka, który nie dba o to jak to wygląda dla ludzi, a o to co wewnętrznie osiąga.
Ważną częścią ceremonii Sema jest podczas wirowania słuchanie muzyki czy wersetów z Koranu. To razem może spowodować odmienne stany świadomości. To przypomina nam, że jednym z powiązań Głupca jest umysł początkującego (też, że to inicjacja). Opróżniony z wszelkich opinii, poglądów czy schematów i zupełnie receptywny. Wszystko po to by móc lepiej zrozumieć.
Kiedy spojrzymy na niebo na karcie, jest ono w intensywnych barwach świtu. To także wskazuje na fakt, że jest on na początku swojej drogi.
Celem Sema jest osiągnięcie stanu duchowej ekstazy, która wiedzie do unicestwienia swego ja w jedności z Allahem. (dodam to od siebie, czy nie kojarzy wam się to z zaparciem się siebie w chrześcijaństwie?)
Osiąga się wówczas stan duchowego upojenia. Może to wywołać dziwne zachowania.
Ceremonia Sema składa się z kilku etapów, które przedstawiają różne aspekty praktyki. Pierwszy to jedność Allaha poprzez skrzyżowanie rąk na piersi. W drugiej części, bębnienie reprezentuje przykazanie Allaha dane całemu stworzeniu: „Bądź”. Instrument dęty w trzeciej części przedstawia pierwsze boskie tchnienie, jakie dało życie światu. W czwartej części, Sema, tancerze pozdrawiają się wzajemnie w uznaniu duszy napotykającej duszę. Piąta, zapewne najbardziej interesująca tutaj część, to wirowanie tworzące duchową ekstazę. Składa się z czterech pozdrowień pokoju: pierwsze ku mistycznemu przebudzeniu ku prawdzie, drugie do pochwycenia przez bycie świadkiem wspaniałości stworzenia, trzecie do przeistoczenia tego pochwycenia w miłość i poddanie temu co boskie i czwarte do powrotu na ziemię jako sługa Allaha. W trzecim pozdrowieniu, mistyk osiąga najwyższy stan ekstazy zwany Fenafillah.
Ruch ciała podczas sema jest również symboliczny: tańczenie jest krążeniem ducha wokół cyklu istniejących rzeczy by w efekcie dostępować odkryć i objawień; i to jest stan gnostyka. Wirowanie jest odniesieniem do stania ducha z Allahem w swojej wewnętrznej naturze i bycia. I jego podskakiwanie jest odniesieniem do jego bycia pociągniętym ze swojej ludzkiej pozycji do pozycji zjednoczenia.
Teraz sprawa ubioru. Mnie zupełnie zaskoczył. Derwisz wchodzi na scenę (czy miejsce w którym tańczy) w czarnym płaszczu, pod którym ma białą szatę. Na głowie wysoki, czerwony kapelusz bez ronda. Czarny płaszcz symbolizuje zmartwienia tego świata oraz grób i Derwisz zrzuca go przed rozpoczęciem tańca. Nakrycie głowy symbolizuje kamień nagrobny, który pewnego dnia stanie nad każdą głową a białe szaty, to całun pokrywający ciało. Ta symbolika śmierci działa jako przypomnienie ostatecznego celu Sema, i najwyższego znaczenia Głupca, samounicestwienia, usunięcia wszystkich koncepcji siebie, swojego ja oraz granic. Stan umysłu i serca Mevlevi Sufi który osiągnął swój najwyższy cel „pozostaje taki sam przed, podczas i po sesji sema” - nie ma już więcej żadnych granic pomiędzy mistykiem a Allahem, boska jedność.
Unicestwienie siebie w Sufi Sema i Głupiec nie bierze się z przekonania, że ja, jest bezwartościowe: jest jedynie pojęciem ja, oddzielonego i usuniętego z boskiego które jest zniszczone [to ja], co jest przeszkodą do zjednania się z Bogiem.

Objawienie

Śmierć ego, granic i ja; usunięcie tego, to daną osobę powstrzymuje; duchowa ekstaza i upojenie; zjednanie; poczucie bycia jednym; boska inspiracja i objawienie; to co innym wydaje się głupotą, jest znakiem duchowej świadomości; nowe początki; początek nowej drogi lub podróży; nowe przebudzenia i uświadomienia sobie, umysł początkującego.

Aspekt negatywny

Głupie zachowanie; bycie nieprzygotowanym by zacząć coś nowego; naiwność; lekkomyślne porzucenie; niebezpieczne duchowe praktyki; utrata z widoku swojego ja i celu; niszczenie siebie dla samego niszczenia; czucie się bezwartościowym.

1306Bellatrix
 
Posty: 6
Rejestracja: 02 lut 2019, 18:12
Podziękował : 0 raz
Otrzymał podziękowań: 12 razy

AW I MAG

Postautor: 1306Bellatrix » 06 lut 2019, 22:24

Obrazek
Ta karta, pierwsza z głównych arkanów, która otrzymała właściwy numer, pomaga nam odejść od chaotycznej ekstazy i boskiej błogości jedności znalezionej w Głupcu, ku pełnego mocy działaniu i manifestacji. Tytuł tej karty nie odnosi się do magików lub sztuczek scenicznych, jednak: ten Mag tworzy zmiany, które następują zgodnie z jego wolą poprzez manipulowanie i kontrolowanie
Wszechświata. Jego słowo tworzy rzeczywistość, wiąże on nadprzyrodzone istoty ze swoją wolą i kontroluje siły boskie, które przywołuje. Mag tarota jest postacią całkowicie kontrolującą swe źródła, bierze we wszystkim aktywny udział, ma silny wpływ na rezultat i manifestuje zmiany, których pragnie, poprzez swoją skupioną na celu koncentrację, wolę i kierunek swojej energii. Działa jako kanał między niebem a ziemią, czerpiąc boską energię i kierując ją ku doczesnemu światu: wykonuje magię. Jest to nie tylko "magia rezultatów" (aby uzyskać przyziemne rezultaty), ale także mistycyzm i magiczne praktyki, które prowadzą do wznoszenia się ku Boskości.
Istnieje wiele tradycji na przestrzeni wieków, które używają magicznych technik do osiągania rezultatów i zbliżania się do Boskości. W Tarocie Apokalypsis przedstawiona tradycja jest żydowskim mistycyzmem Merkabah, zwanym także Ma'aseh Merkabah - Pracą Boskiego Rydwanu. To, że jest ona określana jako "praca", świadczy o tym, że Mag jest aktywnym uczestnikiem każdego aspektu swojego życia i że wysiłek jest niezbędny do osiągnięcia rezultatów. Dzieło literatury, które przedstawia najwcześniejszą pełnowymiarową prezentację Merkaby, nazywa się literaturą Hekhalota, "napisaną w języku hebrajskim i aramejskim z kilkoma zapożyczeniami z greckiego między około 200 – 700 roku ne. Chociaż odmienne, teksty te charakteryzują się listami boskich i anielskich imion, hymnami pochwalnymi, słowami mocy, przywoływaniem i opisami wizji, które osiągnie praktyk. Większość tekstów podkreśla wiedzę i wykorzystanie różnych pieczęci, określanych jako magiczne imiona aniołów lub Boga, które są używane jako paszporty, aby uzyskać przejście wznosząc się przez siedem niebios. Koncentrują się na wznoszeniu się do nieba, paradoksalnie nazywanym "zejściem", aby ujrzeć tron Boga, nazywany również rydwanem (Merkabah) Boga. Ta wizja opiera się o wizję Ezechiela przedstawiającą Rydwan Boży, z czterema postaciami, z których każda ma cztery twarze, jedną lwią, jedną ludzką, jedną wołu i jedną orła. Tarot tradycyjnie używa lwa, człowieka, wołu i orła jako symboli czterech żywiołów na kartach Koła Fortuny i Świata. Mag w tarocie Apokalypsis widzi żywe stworzenia w usprawnionym formacie: cztery skrzydła które otaczają Rydwan Boga. Daje to Magowi rolę dowódcy czterech elementów, czterech kolorów tarota, a więc wszystkich zasobów świata. Praktyka mistycyzmu Merkabah miała przede wszystkim na celu spowodowanie, aby praktykujący wstąpił do sali tronowej Boga zobaczył jej wizję, a czasami wziął udział w tamtejszych wydarzeniach i potem bezpiecznie wrócił. Podobnie Mag tarota szuka wiedzy i boskiego uniesienia, działając jak strzała skierowana ku niebu, w swym skupionym na najwyższym celu umyśle. Innym celem praktyki Merkabah jest zdobycie nadprzyrodzonej wiedzy o wszechświecie i Torze. W Ma'aseh Merkavah zakończenie praktyki jest oznaczone przez Księcia Obecności i aniołów miłosierdzia zstępujących z nieba i umieszczających mądrość w sercu praktykującego. W Księdze Henocha mistyk donosi, że Metatron kazał mu "ujrzeć litery, przez które powstały niebiosa i ziemia, litery, przez które stworzono góry i pagórki, litery, przez które morza i rzeki zostały stworzone, litery, przez które drzewa i zioła były stworzone, litery, przez które planety i znaki zodiaku zostały stworzone, litery, którymi tron chwały i koła Merkaby zostały stworzone, litery, według których stworzono potrzeby świata, litery, dzięki którym stworzono mądrość, zrozumienie, wiedzę, roztropność, łagodność i prawość, dzięki którym cały świat został podtrzymany. Dzięki tej wiedzy mistyk, podobnie jak Mag tarota, rozumie działanie wszechświata. Wiedza, którą otrzymują praktykujący, przypomina nam, że Mag jest związany z planetą Merkury, a więc z rzymskim bogiem intelektu, wiadomości i wglądu.
Tak jak Mag może czerpać ogromne rezerwy energii i kontrolować zasoby w zasięgu ręki, tak praktyka Merkaba została również wykorzystana do nadania mistykowi umiejętności teurgicznych mocy w celu władania, kontrolowania i wiązania aniołów, aby wykonywały jego zadania. Tekst taki jak Merkavah Rabba podaje instrukcje, jak to zrobić i wyjaśnia, jak wiązać anioły za pomocą przysięgi. Hekhalot Zutarti twierdzi, że dzięki tej mądrości Mojżesz był w stanie wykonać cuda i dziwy w Egipcie. Cuda i moce przyznane mistykowi Merkabah obejmują umożliwienie "wznoszenia się wysoko, schodzenia poniżej [...], aby zobaczyć, co jest na wysokości, i zobaczyć to, co poniżej, aby poznać znaczenie żywych, i widzieć wizję umarłych, chodzić w rzekach ognia i znać błyskawicę. "" Dano mu także pieczęć do używania ", przez którą związana jest Ziemia i przez którą Niebiosa są związane, a Ziemia ucieka przed nią i Wszechświat drży przed nią ",» dając mu nieziemską moc i kontrolę zarówno nad niebiosami jak i ziemią.
Rola Maga jako siły przekierowującej by okazać wyższą energię na płaszczyźnie ziemskiej znajduje odzwierciedlenie w praktyce mistycyzmu Merka-bah, polegającego na sprowadzeniu anioła na ziemię, aby uzyskać od niego mistyczny wgląd. Częścią tej praktyki była inwokacja imion boskich i anielskich, sam w sobie proces, w którym boska moc jest sprowadzana i objawiana w wynikach. Jest to przedstawione na obrazie karty przez niebiański ogień, który jest spuszczany w lewą rękę mistyka i staje się wodą gaszącą pragnienie pustyni z jego prawej ręki; w tej samej ręce trzyma różaniec, za pomocą którego liczy 112 powtórzeń świętych imion, które przywołuje.
Wiele tekstów Hekhalot określa ścisły reżim postu, kąpieli i zasad na kilka dni przed praktyką, przypominając nam o skupieniu Maga tarota na jednym celu. Podobnie jak Asy, nosi on energię liczby jeden: niepodzielne skupienie i wysiłek, wolę i projekcję siebie. On jest kartą, która stymuluje proces tworzenia i pokazuje nam, jak korzystać z zasobów tarota, aby uzyskać kontrolę i manifestację w naszym życiu.

Objawienie
Początkowy impuls energii na początku procesu; manifestacja; spowodowanie zmiany zgodnie z wolą; czerpanie energii skądś i kierowanie ją w coś; sprowadzanie uświęconego ku doczesnemu; magia; teurgia; rytuał: posiadanie władzy i kontroli nad własnymi zasobami; wiedza, umiejętności; aktywna rola; cel jednoznaczny; nakierowanie na cel.

Negatywny aspekt...
Brak kontroli i mocy, bycie pod wpływem kogoś, czegoś; brak pilności i powodzenia; słaba wola; brak energii: szarlataneria; brak siły napędowej: moc używana w niewłaściwym kierunku.

1306Bellatrix
 
Posty: 6
Rejestracja: 02 lut 2019, 18:12
Podziękował : 0 raz
Otrzymał podziękowań: 12 razy

II Najwyższa Kapłanka

Postautor: 1306Bellatrix » 12 lut 2019, 10:55

II Najwyższa Kapłanka
Obrazek

Tajemnice są dla wszystkich; wtajemniczenie jest przyrzeczone, jeśli podążysz tą ścieżką. Dlatego wzywam cię: zamknij uszy, jeśli nie chcesz słuchać; zamknij oczy, jeśli nie chcesz widzieć, ale wiedz, że nawet teraz nie możesz zamknąć swojej duszy na wprowadzenie na schody prowadzące w dół, ku tej podziemnej drodze. Przybyłeś aż dotąd, poszukiwaczu, i wszystko, co zostało, to zrzucić zasłonę i zobaczyć. Wiedz, że człowiek jest przeznaczony do tego, aby zapomnieć, aby przemknąć jak cień na tym świecie, ale masz przed sobą tajemnicę pamięci. Musisz tylko napić się w pełni z rzeki, która przepływa przez Hades, by znów wiedzieć. Czy odwrócisz wzrok od wizji, które przychodzą tak łatwo w oparach ziemi? Czy zamknął byś swoje serce przed tajemnicą, jaką mogę ci objawić? W głębiach północy, całowany przez księżyc w jej pełni, ujrzysz słońce lśniące wspaniałym światłem i poznasz niewysłowioną ciszę. Będziesz dziewicą, zawoalowaną i pozbawioną głosu, w tej pełnej potencjału trójcy, będziesz kanałem widzenia i objawienia. Poznasz siebie, a ponad-prawdy i wszechobecna ciemność przepaści przyniesie język wyroczni. Jestem zasłoną i drogą; jestem schodami prowadzącymi w dół i pieczarą; jestem kosmosem namalowanym na suficie świątyni, i jestem zasianym nasieniem, jestem Dziewicą, Zasłoniętą i Bezgłośną, a mimo to jest to moje łono, do którego przybywasz, mój głos, który będzie szeptał i syczał w twoim uchu. Och, mój ukochany wtajemniczony: wszystko zostało zrobione, rzeczy zostały pokazane i rzeczy zostały powiedziane. Wiedz, jak kroczyć ścieżką prowadzącą do wspaniałego światła i do pamięci. Nie bój się: nasiona są słodkie.

Tajemnica
Wiele z Wielkich Arkan w Tarocie Apokalypsis przedstawia tajemniczą religię, jednakowoż to Najwyższa Kapłanka, najbardziej ucieleśnia tajemnicę. W wielu taliach tarota siedzi przed zasłoną, która zakrywa drzwi do Miejsca Najświętszego w Świątyni Salomona. Ona jest nie tylko zasłoną, która strzeże tajemnicy Świętego Świętych, ale także inicjacją, która musi się dokonać, aby poszukiwacz był godzien wejść do tej najświętszej świątyni i zachować tajemnicę, która z konieczności otacza jej wnętrze. Przysięgi zachowania tajemnicy nakładane na wtajemniczanych Tajemnic Eleuzyjskich (często nazywanych "Misteriami") były silne, więc niewiele wiemy o obrzędach i objawieniach, które były wykonywane i przekazywane. Karą za mówienie o tajemnicach inicjacji lub cechach obrzędów była śmierć. Cyceron i ateński Atas z Aten obaj potwierdzili, że to kara nałożona na Diagorasa z Melos za mówienie o Misteriach, a dramatopisarz Ajschylos rzekomo był sądzony w sądzie za ujawnienie świętych tajemnic w swoich sztukach. Ta sama tajemnica sprawia, że Najwyższa Kapłanka jest tak zachwycająca: podobnie jak Misteria, zawiera ona wielką mądrość, która może zostać objawiona po wejściu do świątyni i poddaniu się inicjacji: dopóki nie przejdziemy przez tę zasłonę pozostajemy ich nieświadomi.
Misteria zostały podzielone na Mniejsze Misteria, ukazujące się co roku oraz Wielkie Wielkie ukazujące się co pięć lat. By być zakwalifikowanym, należało spełnić kilka warunków: zakwalifikowany mógł być każdy, o ile nie popełnił morderstwa i nie był barbarzyńcą "(np. mógł mówić po grecku). Nawet niewolnicy byli odpowiedni - Misteria były dla wszystkich. Po ukończeniu Mniejszych Misteriów, uczestnicy byli uznawani za mistyków ("wtajemniczonych") godnych świadectwa Wielkich Misteriów.
Eleuzyjskie Misteria opierały się na mitach Demeter i jej córki Persefony, w której dziewica Persefona (zwana także Kore, „dziewica”) została uprowadzona przez swojego wujka Hadesa władcę podziemnego świata i wzięta za żonę. Gdy Demeter to odkryła, zasmuciła się, błąkając się po ziemi i szukając Kore, niszczyła ziemię i ukrywała się jako śmiertelniczka, a ostatecznie przybyła do Eleusis, gdzie została ugoszczona i wyszła z depresji przez sprośne żarty, tam ustanowiła rytuały przez które ona i jej córka mogły być wielbione, a przebieg jej wędrówki i poszukiwań obchodzone było co roku. Chociaż mit koncentruje się na poszukiwaniach Demeter, odnoszą się one tylko do pierwszej części obrzędów; tajemnice ujawniane w inicjacji prawdopodobnie dotyczyła dziewicy Kore w zaświatach.
Pierwszą częścią inicjacji i celebracji Misteriów była rekonstrukcja poszukiwania Persefony przez Demeter. W jednym ze starożytnych opisów, wtajemniczani są prowadzeni przez Iakhos i bogini Hekate, niosące pochodnie. Wtajemniczani ubrani są jak wędrowcy i podążają ścieżką, którą Demeter kroczyła podczas poszukiwań. Wtajemniczane kobiety nosiły na swoich głowach kykeonowe naczynia, a mężczyźni nosili małe dzbany. Napój z kykeonu został ustanowiony przez Demeter, kiedy wypiła go po wyjściu z żałoby. Teorie enteogenetyczne sugerują, że ów kykeon był psychoaktywny, wywołując halucynacje.
Niewiele wiemy o tym, co następowało po tej rekonstrukcji, która odbywała się w Telesterionie ("sali inicjacyjnej", od greckiego tee, do wypełnienia, poświęcenia lub inicjacji). Możemy wiele wiedzieć o podróży prowadzącej do stóp Najwyższej Kapłanki, ale niewiele wiemy o tym co leży poza jej zasłoną. Nasza Najwyższa Kapłanka to sama Persefona lub Kore którą kiedyś była, a obecnie Królowa Podziemia, kochanka umarłych i strażniczka tajemnic. Nasze poszukiwanie jej w świetle pochodni okazały się sukcesem, ale teraz jest ona bramą, przez którą musimy przejść, aby uzyskać inicjację. Wtajemniczeni w Misteria byli uczeni po śmierci, aby pić z rzeki Mnemosyne ("pamięć"), a nie Lethe ("zapomnienie"), jak zwykle robią zmarli; w ten sposób obiecano im lepsze życie pozagrobowe. To Mnemosyne biegnie przez jaskinię przedstawioną na karcie. Była to obietnica wyzwolenia duszy od materii i powrotu do jej boskiego źródła. To w zejściu Kore do Hadesu znajdujemy potężny obraz duszy: czysta dziewica, która zstąpiła w ciemności ziemi, może być postrzegana jako symbol duszy wchodzącej w materię. Następnie, ponieważ dusza jest pogrążona w smutku i ukryta w ziemi, tak jak Kore jest ukryta w Hadesie, pojawia potrzeba ponownego jej odnalezienia. Szukamy naszej duszy i jej boskiego źródła, tak jak Demeter szuka swojej zaginionej córki, ostatecznie odnajdując ją uwięzioną w materii, odłączoną od źródła; jednak nawet w ciemnościach boskie światło duszy świeci, jak sugeruje to Apulejusz w relacji swej inicjacji Misteriów:
„zbliżyłem się do granic śmierci: a po przejściu przez próg Proserpiny powróciłem, będąc niesionym przez wszystkie żywioły. W głębinach północy ujrzałem słońce lśniące wspaniałym światłem, wraz z piekielnymi i boskimi bóstwami."
Mit trwa, aż Demeter odkrywa córkę i żąda, by Hades ją zwrócił. Hades karmi Persefonę jednym ziarnem granatu. To właśnie z powodu tego ziarna musi powracać co roku, aby zamieszkać z Hadesem w Zaświatach, być może wskazując duszy, która podejmuje inicjację, że powraca do życia po śmierci. Granat uważany jest za owoc dzielony przez Adama i Ewę w Ogrodzie Eden, a zatem jest to wiedza. W wielu kulturach reprezentuje płodność z powodu kształtu macicy i obfitości nasion. Jeden z autorów komentuje:
"Kolor czerwony wywołuje skojarzenia, nie tylko śmiertelnych ran, ale także krwi menstruacyjnej, krwi defloracji i krwi porodowej: krew życia, tak jak śmierć, krew seksualna; krew kobieca. Znów ogromna liczba nasion w granacie zawsze czyniła z niego symbol bujnej płodności kobiet."
Może wydawać się dziwne, że płodność powinna być przypisana czystej dziewicy, ale ta tajemnica, podobnie jak Najwyższa Kapłanka, reprezentuje potencjał, który można znaleźć w sekretnej ciszy. Podobnie jak macica jest silna, a także zawiera potencjał dla całego życia. Sok podobny do krwi z granatu na obrazie odnosi się do pierwszej miesiączki, przypominając nam o przyszłej płodności; w końcu Cesarzowa w tarocie występuje po Kapłance. Ta cisza jest tak potężna i wszechogarniająca, że Proklus mówił o niej w odniesieniu do Misteriów, że "inicjacja i epopteia [zasłonięcie i odsłonięcie], są symbolami niewysłowionej ciszy i połączenia z mistycznymi naturami, poprzez zrozumiałe wizje". Ojciec Kościoła Hipolit napisał, że "[...] Ateńczycy [...] wystawiają dla tych, którzy są dostąpią najwyższego poziomu w wtajemniczenia, potężną, cudowną i najdoskonalszą tajemnicę odpowiednią dla kogoś wtajemniczonego w najwyższe prawdy mistyczne: zbierano kłosy zboża w ciszy”.
Epopteia do której odnosił się Proklus oznacza "odkrywanie", odnosi się to do terminu epopt, jasnowidz lub wizjoner, ten który zna wewnętrzną mądrość. Przypomina nam to, że wiedza zdobyta przez Najwyższą Kapłankę nie jest mądrością opartą na faktach i poznaniu, ale raczej zrozumieniem i doświadczeniem. Arystoteles napisał, że inicjatorzy Misteriów nie uczyli się (mathein), ale doświadczali (pathein), a przez to zostawali doprowadzani do odpowiedniego stanu umysłu. Rolą Kapłana jest przekazywanie otrzymanej wiedzy i faktów, ale rolą Najwyższej Kapłanki, jest zasiać w nas ziarno zrozumienia, tak jak Hades dał Persefonie jedno ziarno granatu.
Uważa się, że obrzędy w Telesterium składały się z trzech elementów: dromena ("rzeczy zrobione"), dramatyczna rekonstrukcja mitu Demeter/Persefona; deiknume-na ("pokazywane rzeczy"), wyświetlał przedmioty sakralne; i legomena ("rzeczy powiedziane"), komentarze towarzyszące deiknume-na. W połączeniu te trzy elementy były znane jako apporheta ("niepowtarzalne"). Przypomina nam to, że tajemnica jest wieloraka i może być doświadczana i odbierana na różne sposoby, ale cisza, w której się znajduje, jest zawsze taka sama.
Inspiracja obrazu Wysokiej Kapłanki w Tarocie Apokalypsis odnajdywana jest zarówno w wyroczniach świata greckiego jak i rzymskiego, a zwłaszcza w Wyroczni Apolla w Delfach w okresie klasycznym. Ta wyrocznia była omawiana przez poszukiwaczy z całego terenu basenu Morza Śródziemnego. Pytia (wspaniała kapłanka) siedziała na trójnożnym stołku nad pęknięciami w posadzce świątyni. Uważa się, że te pęknięcia wniknęły głęboko w kartusz, a odkrycia w ostatnich dziesięcioleciach sugerują, że opary unosiły się z tych pęknięć i wprowadzały Pytię w ekstatyczny stan transu. Jej proroctwa wypowiadane były w ekstatycznej formie mowy, która następnie była tłumaczona przez kapłanów. Wąż na wizerunku karty, odnosi się do mitu o pochodzeniu Wyroczni Delphi, w którym Apollo zabił monstrualnego Pytona i wrzucił jego ciało w przepaść, z której wydzielał on opary, które Pytia wdychała.
Puchar trzymany przez Persefonę zawiera kykeon który mieli pić wtajemniczani, zanim wejdą do Telesterionu. Małe białe kwiaty zdobiące kartę to kwiaty, które Kore wybrała, zanim została porwana przez Hadesa do Zaświatów; opadają w dół ziemi na schody, którymi muszą przejść wszyscy wtajemniczani. W głębi znajduje się grota Misteriów, salą wtajemniczenia, strzegą jej wielkie filary biegunowości, i w głębinach północy dostrzegamy błyszczący blask słońca.

Znaczenie
Cisza i jej rozrodcza moc; tajemnica: rozważanie w tajemnicy: inicjacja; potencjał w nietkniętych i niesprawdzonych; potrzeba widzenia poza zasłoną; coś ukrytego; okultyzm; sekrety i tajemnice; niewypowiedziane zrozumienie; wyrocznie, jasnowidzenie i intuicja; słuchanie wewnętrznej mądrości zamiast otrzymanej mądrości; przekazywanie boskości; potężna osoba reprezentująca nietradycyjny autorytet duchowy; wezwanie do duchowości, wiedza, że odpowiedź znajduje się wewnątrz.
Aspekt negatywny …
Zbyt dużo gadania: ignorowanie znaków; nie ufanie intuicji: poleganie zbytnio na faktach; wybieranie pozostawania w niewiedzy; pozostawanie w ciemności; wyjawianie prawdy; mówienie o tym, co się wie; odmowa zobaczenia; trudność milczenia; łamanie przysiąg i obietnic zachowania tajemnicy.

1306Bellatrix
 
Posty: 6
Rejestracja: 02 lut 2019, 18:12
Podziękował : 0 raz
Otrzymał podziękowań: 12 razy

AW III Cesarzowa

Postautor: 1306Bellatrix » 12 lut 2019, 12:26

III Cesarzowa
Sumeryjski kult Inanny


Obrazek

Zanim słowom nadano formę, a cykle świata znalazły się na mapie, ludzkość poszukiwała mnie. Kiedy powstały pierwsze świątynie i pierwsze rytmy tańczyły, byłem tam. Kiedy zbudowano pierwsze świątynie, i zatańczono do pierwszych rytmów, byłam tam. W ożywieniu każdego łona i kiełkowaniu każdego nasienia radowałam się i błogosławiłam szparze między ciałami wypełnionej przez kochanków w ich ekstazie. Nazwano mnie Królową Niebios, wojowniczką, królową, którą dosiada bestii i oblubienicą, i dano mi to, aby kochać i pragnąć i obdarzać pełnią. Kobieta krzyczała rodząc, a ja poprowadziłem tę łódź do bezpiecznej przystani. Pola leżały nagie, a człowiek realizował pragnienie: przechadzałam się wśród nich i zasadzałam potrzebę tworzenia i wzrostu. Wśliznęłam się do brzucha każdej zdenerwowanej panny młodej i spłodziłam w niej miód - słodką miłość. Byłam nazywany Oblubienicą po tysiąc razy, ale nie jestem zamężna, nie należę do żadnego mężczyzny: Zostałam nazwana Matką w sercach i na językach milionów, ale żaden obrzęk brzucha nie rozluźnił mojego pasa, ani niemowlę wydarło się ze mnie we krwi. Jestem z więzami, które wiążą was przez krew i przez miłość. Jestem zarówno Matką, jak i Kochanką, pożywieniem i pragnieniem, ponieważ niemożliwe jest, aby jedno istniało bez drugiego, a obie są Miłością. To moja miłość wciąga króla w me ramiona i moje lędźwie, które obdarza go wolnością: nie może on władać bez mojego błogosławieństwa, bo tylko z naszego zjednoczenia pola mogą stać się płodne, kobiety rodzą swoje młode, a domostwa przygotowują łoża małżeńskie chętnym narzeczonym. Wszystko, co kiedyś było, jest teraz i zawsze będzie pochodzi ze i przeze mnie, ponieważ ja jestem Domem Życia. Jestem Wenus - Gwiazda Poranna i Gwiazda Wieczorna. Przygotuj dla nas łoże małżeńskie, słodkie. Weź dział króla pragnącego wolności i przyjdź, by zasiąść we mnie na tronie - ja poprowadzę tę łódź do bezpiecznej przystani i zarządzę ci słodki los.



Tajemnieca

Jako ta z bardziej archtypowych kart tarota, Cesarzowa jest w jedną z największych. Przedstawia tak fundamentalną dla nas wszystkich część ludzkiego życia, iż droga, którą podąża jest długa i szeroka, tak więc interpretacje i wyobrażenia jej są tak samo obszerne jak ona sama. Dla jednych jest ona dziewiczą nimfą, pożądaną i zmysłową. Dla innych jest ciężarną przyszłą matką noszącą w sobie całe stworzenie, czy matką z dzieciątkiem przy piersi, lub władczynią swego królestwa. Wszystkie te wyobrażenia współdzielą relację z innymi istotami: z kochankiem, z mężem, z dzieckiem lub jej rzeczami, polegają na związku między nimi a emocjami, które ten związek stworzyły. Jest ona także głęboko związana z kobiecością, która nie jest wykorzystywana w tarocie do zilustrowania kobiety, ale zamiast tego oznacza koncepcję, ciążę, stworzenie i karmiące życie. Siły Cesarzowej znajdują się w życiu ludzi wszystkich płci i orientacji seksualnych, gdyż jest ona we wszystkich aktach poczęcia, ciąży, tworzenia i żywienia. Tarot Apokalypsis odtwarza obraz Cesarzowej przedstawiając ją jako Inannę, antyczną sumeryjską boginię miłości, płodności, zmysłowości, sztuki, cywilizacja i położnictwa.
Jako bogini, której życie trwało tysiąclecia, Inanna miała wiele powodów do niepokoju. Podobnie jak Izyda starożytnego Egiptu, jej kult był łączony z kultami innych bogiń, głównie późniejszą alkadyjską, asyryjskim i babilońską Isztar, której stała się synonimem. Obie wiele łączy: obie rządziły zarówno miłością, jak i seksem; obie wzięły króla za kochanka, aby obdarzyć go suwerennością, obie miały kochanka, który zmarł i został zabrany do podziemi; obie były widziane jako planeta Wenus. Jednak Ishtar wydawała się mieć bardziej wojowniczy charakter niż Inanna.

Najwcześniejsze wzmianki o Inannie pojawiają się w czwartym tysiącleciu przed naszą erą, jako patronka Uruk, reprezentująca ducha centralnego skarbca miejskiego. Jej najwcześniejsze przydomki to mniszka, „książęca”, UD/hud, "poranek", sig, "wieczór" i kur "górzysta kraina".
Jej klinowym ideogramem była skręcona gałązka trzciny, która przedstawiała bramę skarbca, którego strzegła (a tym samym płodność i obfitość). Była przedstawiana jako młoda, dziewicza i piękna, ubrana w zdobne nakrycie głowy.
Tradycyjnie Cesarzowa tarota jest związana astrologicznie z planetą Wenus, która nosi imię rzymskiej bogini miłości. Greckim odpowiednikiem Wenus była Afrodyta, a Inanna była często nazywana Afrodytą przez Greków i była postrzegana jako Wenus podczas swej podróży po niebie. Większość tekstów jakie zachowały się odnośnie niej to "święte teksty małżeństw"; uczeni wierzą, że król musiał rytualnie poślubić Inannę, aby usankcjonować swoje rządy: rytuał ten odbywał się co roku dziesiątego dnia noworocznych obchodów Akitu. W jednych tekstach Błogosławieństwo Szulgi, drugi król Trzeciej Dynastii Ur, dowiedział się od Inanny, że zdobędzie moce królewskie w wyniku kochania się z nią. Inanna zaśpiewała ludziom przed nowym królem, że gdy się z nią kochał, wydała mu "słodki los" i dała mu władanie nad ziemiami.
W innym tekście płodność ziemi jest bezpośrednim wynikiem małżeństwa króla z Inanną; opisuje ona nawet swoje genitalia jako wysokie pole, wilgotną ziemię, pytającą, kto ją "zaorze", bezpośrednio łącząc swą seksualną naturę z płodnością ziemi. Gdy małżeństwo z królem zostało skonsumowane, tekst opisuje, że ziemia bujnie obrosła z roślinami szczęśliwą parę roślinami. W ten sposób przyziemna ludzka biologiczna funkcja została uświęcona: tak jak bogini Inanna jest płodna, tak i ziemia; tak jak ona i król uprawiają miłość i tworzą dobrze prosperujące królestwo poprzez swój związek, tak i małżeństwo tworzy dobrze prosperujące gospodarstwo domowe.

W tych świętych obrzędach małżeńskich król przybiera mityczną rolę wybranego kochanka Inanny, Dumuziego, pasterza (zauważ, że królowi w Błogosławieństwie Szulgów dano "pasienie" swoich ziem). To w tych tekstach ukazuje się zmysłowy i kochający charakter Inanny: przedstawia się ją jako młodą, gorliwą kochankę pragnącą zjednoczyć się z wybrankiem. Dumuzi jest nazywany "dzikim bykiem", a ona "dziką krową", w analogii, która oznacza nieokiełznaną naturę byka i płodność krowy. Relacja między tymi dwoma jest nie tylko seksualna, ale głęboko miłosna:



„On położy swoją dłoń przy mojej dłoni,
Ułoży swoje serce przy moim sercu,
Z jego wsuniętą ręką w rękę - sen jest tak odświeżający,
Nacisk jego serca na serce – tego przyjemność jest taka słodka”


Inanna również władała ludzką miłością i małżeństwem i wierzono, że jej kult zapewnia harmonię domostwom, radość życia, wytwórczość i kreatywność. Także przeciwnie, była w stanie uniemożliwić płodność, miłość i czułość oraz błogosławieństwo domu lub miasta, które nie oddawały jej należnego szacunku.
Kult Inanny i jej coroczne obrzędy łączyły miłość, przyjemność i zmysłowość z płodnością, urodzajem i wzrostem. Łatwo jest zapomnieć, że pojęcia te są ze sobą nierozerwalnie związane: mamy tendencję do oddzielania naszego wizerunku macierzyństwa od idei zmysłowości. Ale dla czcicieli Inanny i dla Cesarzowej tarota, nie ma nic bardziej atrakcyjnego niż ktoś w ich twórczej sile wieku. Z tego powodu Inanna często śpiewa hymny, w których symbolicznie namaszcza swoje genitalia miodem - symbolem słodyczy i przyjemność oraz płodności.
Chociaż Inanna podejmuje się świętego małżeństwa z królem, nie jest ona nazywana żoną lub współmałżonką, tak jak inne boginie starożytnych Sumerów. Jako Cesarzowa, jest ona pożądana i niedościgła, jednak wszyscy mogą ją poznać. Nie jest opisana jako posiadająca jakiekolwiek dzieci, mimo że daje płodność łonom kobiet i zwierząt. Płodność Inanny nie była postrzegana jako dosłowna, ale jako metaforyczna: otrzymała rolę nu-gig (położnej), aby pomagać kobietom w porodach oraz rolę sprowadzania kultury i cywilizacji na ziemie, którymi rządziła. Jeden z mitów mówi o tym, jak oszukała swojego ojca, Enki, aby podarował jej święte ja, aspekty kultury, tak by mogła zabrać je z powrotem do Uruku, swojego rodzinnego miasta. To ja obejmowało wszystkie aspekty twórczości kulturalnej, prawa, sztuki i wszystkiego, co powstało dzięki ekspresji emocji. Jako nu-gig, Inanna „|sterowała Gi-łodzią poprzez wodę"(symbol, dziecka będącego sterowanym przez położną w płynie owodniowym macicy) i jako przynosząca święte ja, sterowała bardziej dosłowną łodzią z domu ojca do jej miasta, by dostarczyć to skradzione ja.
Chociaż uosabia ona miłość, słodycz, pożądanie i płodność, Cesarzowa - i Inanna - nie jest pasywną kobiecą siłą, ale aktywną. Jest władczynią sama z siebie, ale także dzięki swojej relacji z Cesarzem (lub królem); jednakowoż to ona zapewnia mu jego władzę, ponieważ ona również reprezentuje ziemię i królestwo którym on włada. Ów aktywna siła twórcza cesarzowej jest reprezentowana przez Inannę jako wspaniałą królową niebios, która jest także boginią bitwy: będzie walczyć, aby chronić to, co kocha. "Ja - pochwalny hymn Inanny" wyraża tę władzę, królowanie i kreatywność, w których Inanna wymienia rzeczy, które dał jej ojciec, w tym panowanie, królestwo, bitwę, niebo i ziemię: ona ogłasza się królową, życiodajną dziką krową i wojownikiem, przypominając nam o aktywnej kobiecej roli Cesarzowej w tworzeniu, zachowywaniu i uwiecznianiu świata.


Znaczenie

Miłość, zmysłowość, piękno, seksualność: kochanek; aktywne tworzenie; „Wielka Bogini"; kobiecość; oczekujące łono; macierzyństwo w sensie dosłownym i metaforycznym; pielęgnowanie i troska o innych i siebie; wzrost i płodność; widzenie wzrost projektów, proces twórczy, artyzm; oddanie wszystkiego osiągnięciu celu twórczego; rodzenie czegoś, jednoczenie kreatywności i piękna; dawanie czemuś życia; słodycz; radość w miłości i związkach; obfitość; płodność; wcielanie miłości i współczucia



Aspekt negatywny ...

Tłamsząca matka; zaniedbywanie dbania o siebie; bycie cierpiętnikiem wobec potrzeb innych; kreatywne projekty, które są blokowane lub rozwijają się zbyt wolno; brak kreatywności; trudności ze znalezieniem piękna w sobie lub innych; niepłodność w sensie dosłownym lub metaforycznym.


1306Bellatrix
 
Posty: 6
Rejestracja: 02 lut 2019, 18:12
Podziękował : 0 raz
Otrzymał podziękowań: 12 razy

AW IV Cesarz

Postautor: 1306Bellatrix » 12 lut 2019, 12:30

IV Cesarz
Rzymsko-Celtycki kult Taranis

Obrazek

Siła jest językiem bogów, ukazanym człowiekowi w błyskawicy i grzmocie, słońcu i deszczu; ten świat jest znakiem ich panowania, żywej duszy ich aktywnego tworzenia i nieprzerwanego zachowywania. Ten, kto nim rządzi mocną ręką i silną wolą, stoi u stóp najwyższych bogów i składa im przysięgę ochrony: nie od siebie, ale od wszystkich innych. Oto tajemnica króla, boga na ziemskim tronie: że służąc, rządzi. Jeśli chcesz chodzić po górskich drogach ambicji i mocy, musisz stawić mi czoła i poznać mnie. Jestem Gromowładcą, Obracającymi się Niebiosami, Tym, który widzi wszystko, Wojownikiem Słońca. Moim jest niszczenie w imię tego, komu służę, aby chronić i zachować; ziemia, którą rządzę, nie będzie umniejszona przez moje panowanie, ale wzrośnie. Jestem wielkim orłem wysokości i baranem ziemi; moje ramiona są siłą mojego ludu, a mój tron tylko autorytetem, który mi on daje. Aby poznać moje tajemnice, musisz wziąć włócznię i tarczę wojownika i podjąć wojnę, ponieważ w twoim wojennym okrzyku odkryjesz siedzibę swojej mocy, dążenie do swojej ambicji i prawdziwe zrozumienie tego, kim jesteś. Jestem Wodzem Wojny, a moja pieśń jest zderzeniem ostrzy z tarczą: tym, którymi rządzę, oddałbym moją krew jako ofiarę, aby odnowić świat.



Tajemnica

Tak jak matka bogini miłości pojawia się w tarocie wśród pierwszych kart Wielkich Arcan, aby przypomnieć nam o jej pierwszeństwie w świecie, tak też przychodzi bóg wojny, podążając za swoją królową, pierwszorzędnie pokazując nie tylko wojownika ale też ojca i króla. On jest panowaniem, dominantem, autorytetem i władzą; ze swoją siłą chroni on zarówno to, czym rządzi i niszczy to co przyniosłoby szkodę. Jako król jest ambicją i wolą władzy i reprezentuje ww każdym z nas agresywną, aktywną naturę, która możemy przekierować ku naszym celom. Bez Cesarza, nie mamy żadnej struktury ani napędu.
Większość kultur miała ojca boga, który rządził niebem i słońcem, które potrafiły odżywić ziemię lub ją zniszczyć. Ojcem boga Galii, regionu epoki żelaza w dużej części zachodniej Europy zamieszkałej przez plemiona celtyckie, był Taranis, którego kult dociera do nas poprzez rzymskich wrogów owych plemion. Juliusz Cezar napisał, że celtycki Jowisz "posiada suwerenność niebiańskich mocy". W interpretatio romana - interpretacja religii galijskiej w kategoriach religii rzymskiej - bogowie Galów określani byli przez to, co rzymscy pisarze postrzegali jako ich rzymskie odpowiedniki. My otrzymaliśmy jednak imię boga, Taranis, autorstwa Lucana, który stwierdza, że jego ołtarze były "okrutne, podobnie jak osoby kochane przez Dianę, boginię północy", jest to odniesienie do praktyki ofiar z ludzi w sanktuariach Diany. Ponieważ imię Taranis pochodzi od celtyckiego (lub indoeuropejskiego) korzeń "taran", oznaczający "grzmocący" lub "grzmot", "celtycki Jowisz", o którym pisał Cezar, prawdopodobnie był Taranisem, który jako grzmiący, mógł być reprezentacją przytłaczającej siły i głośnych demonstracji władzy, tak jak Cesarz tarota.
W Nadrenii jest na to więcej dowodów niż w Wielkiej Brytanii a w ogóle jest tylko siedem inskrypcji dotyczących boga, które przetrwały. Jakkolwiek w późniejszym Berne Scholia jest on nazywany "Mistrzem Wojny"; jako taki Taranis odegrałby znaczącą rolę w potędze i pozycji w społeczeństwie toczącym wojnę z Rzymem, przypominając nam, że Cesarz tarota zajmuje się zdobywaniem i utrzymywaniem pozycji władzy, nie dla niej samej, ale aby lepiej wykonywać swoje obowiązki.
Kilka przykładów brodatego boga, któremu towarzyszyło sześcio lub ośmiokątne koło szprychowe, zostało zidentyfikowane jako Taranis. Na niektórych z tych obrazów trzyma piorun. Piorun jest związany z ogniem, nadając Taranisowi ognistą naturę. Koło było symbolem nieba w całym świecie rzymsko-celtyckim, przedstawiającym słońce lub obroty nieba. Gdy brosza koła została wykopana w Suffolk ze statuetką orła, symbolem Jowisza, było jasne że to był Jupiter-Taranis. Ponadto oficer armii poświęcił ołtarz Taranisowi, na którym połączył go z Jowiszem, a kilka podobnych ołtarzy poświęconych Jowiszowi i wyposażonych w koła pochodzi z fortów na murze Hadriana. Widoczna częstotliwość występowania Taranis - Jupiter wśród wojskowych, pokazuje, że było to potężne i silne bóstwo bóstwo panowania i rządzenia. Jego koło pojawia się nawet jako częsty wzór na wojskowych chełmach galijskich, co jeszcze bardziej wiąże go z wojownikami. Istnieje również sugestia, że Taranis był tą samą osobowością, co anglosaski Thonor (nordycki Thor), inny bóg piorunów i wojen, znany także z uświęcających przysiąg i ochrony ludzi.
Praktyka poświęcania ołtarzy bóstwom jest wyraźnie rzymska, więc możemy założyć, że Taranis był czczony w podobny sposób jak Jowisz. Pozostaje nam obraz silnego, potężnego wojownika panującego nad życiodajnym i czasem spiekającym ziemię słońcem, wzniosłym nieboskłonem i wszystkimi jego ruchami; tak jak Cesarz tarota, jest on ojcem i królem, reprezentującym aktywne, męskie cechy, które uzupełniają bierną, kobiecą istotę Cesarzowej. Na wizerunku karty, trzyma on włócznię w górze i opiera swoją dłoń o słoneczne koło u jego boku; za nim baran przedstawia jego męskie cechy, a nad nim orzeł symbolizuje jego władzę. Ma na sobie uskrzydlony hełm, z którego Galowie byli słynni, a także bojowe wizerunki wód. Jest gotowy na wojnę.


Znaczenie

Urząd i władza; bycie w poszanowaniu; bycie w stanie wywierać wpływ na innych; panowanie i władza; posiadanie władzy; typowo męskie cechy; agresja jako środek do celu; aktywne podejście do sytuacji; ambicja i cele; rodzicielstwo, w szczególności ojcostwo; deklaracja własności, władzy lub panowania, odpowiedzialność.


Negatywny aspekt ...

Konflikt dla samego konfliktu lub podważenia władzy, autorytetu lub panowania kogoś innego; odmowa wzięcia odpowiedzialności; uczucie niewygody w pozycji wpływu; uchylanie się od obowiązków; władza używana do celów pozbawionych skrupułów; destrukcyjny wpływ.


1306Bellatrix
 
Posty: 6
Rejestracja: 02 lut 2019, 18:12
Podziękował : 0 raz
Otrzymał podziękowań: 12 razy


Wróć do Rodzaje kart tarota

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 0 gości